Artykuł 27 Stosowanie języka

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwo członkowskie może zrezygnować ze stosowania powyższego przepisu i wymagać, aby prospekt dotyczący oferty publicznej papierów wartościowych lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym wyłącznie w tym państwie członkowskim, był sporządzany w języku zaakceptowanym przez właściwy organ tego państwa członkowskiego. W takim przypadku to państwo członkowskie powiadamia Komisję i ESMA o tej decyzji.

ESMA publikuje na swojej stronie internetowej wykaz języków akceptowanych przez właściwe organy każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do oferty publicznej papierów wartościowych lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, o które wnioskuje się wyłącznie w macierzystym państwie członkowskim.

Podsumowanie, o którym mowa w art. 7, jest dostępne w języku urzędowym macierzystego państwa członkowskiego lub w co najmniej jednym z jego języków urzędowych, lub w innym języku dopuszczonym przez właściwy organ tego państwa członkowskiego. Ten właściwy organ nie może wymagać przetłumaczenia innej części prospektu.

Podsumowanie, o którym mowa w art. 7, jest dostępne w języku urzędowym każdego z państw członkowskich lub w co najmniej jednym z języków urzędowych każdego z państw członkowskich, lub w innym języku dopuszczonym przez właściwy organ każdego z państw członkowskich. Państwa członkowskie nie mogą wymagać przetłumaczenia innej części prospektu.

Podsumowanie pojedynczej emisji udostępnia się w języku urzędowym macierzystego państwa członkowskiego lub w co najmniej jednym z jego języków urzędowych, lub w innym języku dopuszczonym przez właściwy organ tego państwa członkowskiego.

W przypadku gdy, zgodnie z art. 25 ust. 4, ostateczne warunki zostały przekazane właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego lub – w przypadku gdy istnieje więcej niż jedno przyjmujące państwo członkowskie – właściwym organom przyjmujących państw członkowskich, podsumowanie pojedynczej emisji załączone do ostatecznych warunków udostępnia się w języku urzędowym lub w co najmniej jednym z języków urzędowych przyjmującego państwa członkowskiego, lub w innym języku dopuszczonym przez właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2 akapit drugi.