|
Niniejsze wytyczne określają, w jaki sposób instytucje powinny uwzględniać w planach naprawy i grupowych planach naprawy podsumowanie swojej ogólnej możliwości naprawy zgodnie z art. 5 i 7 oraz sekcją A pkt 1 załącznika do dyrektywy 2014/59/UE2 i rozdziałem 1 sekcją II rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/10753 oraz w jaki sposób właściwe organy powinny oceniać ogólną możliwość naprawy instytucji w kontekście oceny planów naprawy i grupowych planów naprawy zgodnie z art. 6 i 8 tej dyrektywy oraz rozdziałem 1 sekcją III tego rozporządzenia delegowanego Komisji.
2 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190). 3 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1075 z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz. U. L 184, 8.7.2016, s. 1).
|