|
Dyrektywa Rady z dnia 24 czerwca 1988 r. w sprawie wykonania art. 67 Traktatu (88/361/EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 69 i 70 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, przedłożony po konsultacji z Komitetem Walutowym [1], uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2], a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 8a Traktatu określa, że rynek wewnętrzny obejmie obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony będzie swobodny przepływ kapitału, z zastrzeżeniem innych postanowień Traktatu; Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość podejmowania odpowiednich środków w celu regulowania płynności sektora bankowego; środki te powinny być ograniczone tylko do tego celu; Państwa Członkowskie w razie potrzeby powinny mieć możliwość podejmowania środków w celu ograniczenia — przejściowo i w ramach odpowiednich procedur Wspólnoty — przepływów kapitałów krótkoterminowych, które — nawet gdy nie występują znaczne odchylenia w zakresie podstawowych wskaźników gospodarczych — mogą poważnie zakłócić prowadzenie polityki pieniężnej i kursowej tych państw; dla osiągnięcia przejrzystości pożądane jest wskazanie, zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, zakresu środków przejściowych w dziedzinie przepływów kapitału, przyjętych na rzecz Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej przez Akt Przystąpienia z 1985 r.; Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska, na mocy art. 61-66 oraz 222-232 Aktu Przystąpienia z 1985 r., mają prawo odłożyć w czasie liberalizację niektórych przepływów kapitału na zasadzie odstępstwa od zobowiązań, zawartych w pierwszej dyrektywie Rady z dnia 11 maja 1960 r. w sprawie wykonania art. 67 Traktatu [3], ostatnio zmienionej przez dyrektywę 86/566/EWG [4]; dyrektywa 86/566/EWG zawiera również przepisy przejściowe, które mają być zastosowane wobec tych dwóch Państw Członkowskich w odniesieniu do ich zobowiązań do dokonania liberalizacji przepływów kapitału; jest właściwe, aby obydwa te Państwa Członkowskie mogły odłożyć w czasie przyjęcie nowych zobowiązań w zakresie liberalizacji, wynikających z niniejszej dyrektywy; w Republice Greckiej i Irlandii występują, choć w różnym zakresie, poważne problemy z bilansem płatniczym i wysokim zadłużeniem zewnętrznym; wprowadzenie przez oba te Państwa Członkowskie natychmiastowej i pełnej liberalizacji przepływów kapitału utrudni im dalsze stosowanie środków, które podjęły na rzecz poprawy swojej sytuacji zewnętrznej i wzmocnienia swoich systemów finansowych w celu ich dostosowania do wymogów zintegrowanego rynku finansowego Wspólnoty; właściwe jest, zgodnie z art. 8c Traktatu, aby tym dwu Państwom Członkowskim, w świetle ich szczególnej sytuacji, zapewnić dłuższy okres czasu na wypełnienie zobowiązań, wynikających z niniejszej dyrektywy; pełna liberalizacja przepływów kapitału w niektórych Państwach Członkowskich, szczególnie w regionach przygranicznych, może przyczynić się do powstawania trudności na rynku nieruchomości dla drugich miejsc zamieszkania; wejście w życie niniejszej dyrektywy nie narusza obowiązującego ustawodawstwa krajowego Państw Członkowskich, regulującego te kwestie zakupu; należy wykorzystać okres, przeznaczony do wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy, na umożliwienie Komisji przedłożenia wniosków mających na celu wyeliminowanie lub ograniczanie ryzyka zakłóceń, uchylania się od opodatkowania, wynikającego ze zróżnicowania krajowych systemów opodatkowania oraz umożliwienia Radzie ustosunkowania się do tych wniosków; zgodnie z art. 70 ust. 1 Traktatu, Wspólnota dąży do osiągnięcia możliwie największego stopnia liberalizacji w odniesieniu do przepływu kapitału między jej rezydentami a rezydentami państw trzecich; przepływy kapitałów krótkoterminowych o dużej skali do albo z państw trzecich mogą poważnie zakłócić sytuację pieniężną lub finansową Państw Członkowskich lub spowodować poważne napięcia na rynkach walutowych; taki rozwój wypadków może okazać się szkodliwy dla spójności Europejskiego Systemu Walutowego, prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz postępującego urzeczywistnienia unii gospodarczej i walutowej; w związku z tym należy stworzyć odpowiednie warunki do podjęcia wspólnych działań przez Państwa Członkowskie, jeśli okaże się to niezbędne; niniejsza dyrektywa zastępuje dyrektywę Rady 72/156/EWG z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie uregulowania napływu kapitału międzynarodowego i neutralizacji jego niepożądanych skutków na płynność wewnętrzną [5]; dyrektywa 72/156/EWG traci moc, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
|