2. W przypadku transferu kryptoaktywów dokonanego z adresu niehostowanego, dostawca usług w zakresie kryptoaktywów obsługujący beneficjenta uzyskuje i przechowuje informacje, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2, oraz zapewnia możliwość indywidualnej identyfikacji transferu kryptoaktywów.
Bez uszczerbku dla szczególnych środków ograniczających ryzyko podjętych zgodnie z art. 19 lit. b) dyrektywy (UE) 2015/849, w przypadku transferu kwoty przekraczającej 1 000 EUR, z adresu niehostowanego, dostawca usług w zakresie kryptoaktywów obsługujący beneficjenta podejmuje odpowiednie środki w celu oceny, czy taki adres jest własnością beneficjenta lub jest przez niego kontrolowany.