+Άρθρο 8 Υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας
---+Άρθρο 8 1.
---+Άρθρο 8 2.
---+Άρθρο 8 3.
---+Άρθρο 8 4.
---+Άρθρο 8 5.
---+Άρθρο 8 6.
---+Άρθρο 8 7.
---+Άρθρο 8 8.
---+Άρθρο 8 9.
---+Άρθρο 8 10.
---+Άρθρο 8 11.
---+Άρθρο 8 12.
---+Άρθρο 8 13.
---+Άρθρο 8 14.

Άρθρο 8 Υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας

1. Επισκόπηση

Τίτλος	Κανονισμός
Άρθρο 8 1.	Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν σωρευτικό στόχο εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση, ο οποίος ισοδυναμεί τουλάχιστον με: α) νέα εξοικονόμηση σε ετήσια βάση από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020, ίση με το 1,5 % των κατ' όγκον ετήσιων πωλήσεων ενέργειας σε τελικούς πελάτες, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο που προηγείται της 1ης Ιανουαρίου 2013. Οι κατ' όγκον πωλήσεις ενέργειας που χρησιμοποιείται στις μεταφορές μπορούν να εξαιρούνται εν όλω ή εν μέρει από αυτόν τον υπολογισμό, β) νέα εξοικονόμηση σε ετήσια βάση από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ίση με: i) το 0,8 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2023, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο που προηγείται της 1ης Ιανουαρίου 2019· ii) το 1,3 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας από την 1η Ιανουαρίου 2024 έως την 31η Δεκεμβρίου 2025, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο που προηγείται της 1ης Ιανουαρίου 2019· iii) το 1,5 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας από την 1η Ιανουαρίου 2026 έως την 31η Δεκεμβρίου 2027, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο που προηγείται της 1ης Ιανουαρίου 2019· iv) το 1,9 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας από την 1η Ιανουαρίου 2028 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο που προηγείται της 1ης Ιανουαρίου 2019. Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i), η Κύπρος και η Μάλτα επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2023 ισοδύναμη με το 0,24 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019. Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημεία ii), iii) και iv), η Κύπρος και η Μάλτα επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση από την 1η Ιανουαρίου 2024 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ισοδύναμη με το 0,45 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο που προηγείται της 1ης Ιανουαρίου 2019. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τον τρόπο σταδιακής εισαγωγής της υπολογισθείσας ποσότητας νέας εξοικονόμησης σε κάθε περίοδο, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β), υπό τον όρο ότι η απαιτούμενη συνολική σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας κατά την τελική χρήση έχει επιτευχθεί έως τη λήξη κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης. Τα κράτη μέλη εξακολουθούν να επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση σύμφωνα με το ποσοστό εξοικονόμησης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο iv) για δεκαετείς περιόδους μετά το 2030.
Άρθρο 8 2.	Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν την απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου είτε με την καθιέρωση καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 9, είτε με τη λήψη εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10. Τα κράτη μέλη δύνανται να συνδυάζουν το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης με εναλλακτικά μέτρα πολιτικής. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η εξοικονόμηση ενέργειας που απορρέει από τα μέτρα πολιτικής που αναφέρονται στα άρθρα 9 και 10 και το άρθρο 30 παράγραφος 14 να υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V.
Άρθρο 8 3.	Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, εναλλακτικά μέτρα πολιτικής, ή συνδυασμό των δύο, ή προγράμματα ή μέτρα που χρηματοδοτούνται από εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης, κατά προτεραιότητα, αλλά όχι αποκλειστικά, μεταξύ ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, ευάλωτων πελατών, ατόμων σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέτρα πολιτικής που εφαρμόζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου να μην έχουν αρνητικές επιπτώσεις στα πρόσωπα αυτά. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη κάνουν την καλύτερη δυνατή χρήση της χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων της δημόσιας χρηματοδότησης, των χρηματοδοτικών διευκολύνσεων που θεσπίζονται σε επίπεδο Ένωσης, και των εσόδων από δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 στοιχείο β), με σκοπό την εξάλειψη των δυσμενών επιπτώσεων και τη διασφάλιση δίκαιης και συμπεριληπτικής ενεργειακής μετάβασης. Προκειμένου να επιτευχθεί η εξοικονόμηση ενέργειας που απαιτείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) 2019/943 και της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944, τα κράτη μέλη, για τον σκοπό του σχεδιασμού τέτοιων μέτρων πολιτικής, εξετάζουν και προωθούν τον ρόλο που έχουν οι κοινότητες ανανεώσιμης ενέργειας και οι ενεργειακές κοινότητες πολιτών στην εφαρμογή των εν λόγω μέτρων πολιτικής. Τα κράτη μέλη καθορίζουν και επιτυγχάνουν μερίδιο της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση μεταξύ ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, ευάλωτων πελατών, ατόμων σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Το μερίδιο αυτό ισούται τουλάχιστον με το ποσοστό των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, όπως εκτιμάται στα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999. Τα κράτη μέλη, κατά την αξιολόγηση του μεριδίου της ενεργειακής φτώχειας στα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, λαμβάνουν υπόψη τους ακόλουθους δείκτες: α) την αδυναμία επαρκούς θέρμανσης της κατοικίας (Eurostat, SILC [ilc_mdes01])· β) τις ληξιπρόθεσμες οφειλές λογαριασμών υπηρεσιών κοινής ωφελείας (Eurostat, SILC [ilc_mdes07])· γ) τον συνολικό πληθυσμό που ζει σε κατοικία με μη στεγανή στέγη, υγρασία στους τοίχους, τα δάπεδα ή τα θεμέλια, ή με σάπια πλαίσια παραθύρων ή δάπεδα (Eurostat, SILC [ilc_mdho01])· δ) ποσοστό κινδύνου φτώχειας (έρευνες Eurostat, SILC και ECHP [ilc_li02]) (οριακό σημείο: το 60 % του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος, μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις). Εάν ένα κράτος μέλος δεν έχει κοινοποιήσει το μερίδιο των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, όπως εκτιμάται στο οικείο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, το μερίδιο της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση μεταξύ ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, ευάλωτων πελατών, ατόμων σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, ισούται τουλάχιστον με τον αριθμητικό μέσο όρο του μεριδίου των δεικτών που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο για το έτος 2019 ή, εάν κάποιος δεν είναι διαθέσιμος για το 2019, για την γραμμική παρέκταση των τιμών τους από τα τρία τελευταία έτη για τα οποία ήταν διαθέσιμος.
Άρθρο 8 4.	Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τους εφαρμοζόμενους δείκτες, τον αριθμητικό μέσο όρο του μεριδίου και το αποτέλεσμα των μέτρων πολιτικής που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου στις επικαιροποιήσεις των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, στα επακόλουθα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 και τα άρθρα 7 έως 12 του εν λόγω κανονισμού, καθώς και στις σχετικές εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 17 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 8 5.	Τα κράτη μέλη μπορούν να συνυπολογίζουν την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα πολιτικής τα οποία θεσπίστηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 ή μετά την εν λόγω ημερομηνία, εφόσον τα μέτρα αυτά συντελούν σε νέες επιμέρους δράσεις που διεξάγονται μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Η εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται σε οποιαδήποτε περίοδο επιβολής της υποχρέωσης δεν συνυπολογίζεται στην ποσότητα της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας για τις προηγούμενες περιόδους επιβολής της υποχρέωσης που ορίζονται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 8 6.	Με την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν τουλάχιστον την οικεία υποχρέωση σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i), μπορούν να υπολογίζουν την απαιτούμενη ποσότητα εξοικονομούμενης ενέργειας που αναφέρεται στο εν λόγω σημείο μέσω ενός ή περισσότερων από τους ακόλουθους τρόπους: α) εφαρμόζοντας ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης στις πωλήσεις ενέργειας σε τελικούς πελάτες ή στην τελική κατανάλωση ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο που προηγείται της 1ης Ιανουαρίου 2019· β) εξαιρώντας, εν όλω ή εν μέρει, την ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές από το βασικό σενάριο υπολογισμού· γ) χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε από τις επιλογές που ορίζονται στην παράγραφο 8.
Άρθρο 8 7.	Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν κάποια από τις δυνατότητες που προβλέπονται στην παράγραφο 6 σχετικά με την απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i), καθορίζουν: α) το δικό τους ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης που θα ισχύει για τον υπολογισμό της σωρευτικής τους εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση, το οποίο διασφαλίζει ότι η τελική ποσότητα της καθαρής εξοικονόμησης ενέργειάς τους δεν είναι μικρότερη από την απαιτούμενη βάσει του εν λόγω σημείου· β) το δικό τους βασικό σενάριο υπολογισμού, από το οποίο μπορεί να εξαιρείται, εν όλω ή εν μέρει, η ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές.
Άρθρο 8 8.	Με την επιφύλαξη της παραγράφου 9, κάθε κράτος μέλος μπορεί: α) να πραγματοποιεί τον υπολογισμό που απαιτείται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) χρησιμοποιώντας τις τιμές 1 % το 2014 και το 2015, 1,25 % το 2016 και το 2017 και 1,5 % το 2018, το 2019 και το 2020· β) να εξαιρεί από τον υπολογισμό το σύνολο ή μέρος των κατ' όγκον πωλήσεων ενέργειας που χρησιμοποιείται, για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), ή της τελικής ενέργειας που καταναλώνεται, για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στο σημείο i) του στοιχείου β) του εν λόγω εδαφίου, από τις βιομηχανικές δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ· γ) να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i) την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται στους τομείς μετατροπής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των απαιτήσεων του άρθρου 25 παράγραφος 4, του άρθρου 26 παράγραφος 7 στοιχείο α), του άρθρου 27 παράγραφος 1, του άρθρου 27 παράγραφοι 5 έως 9 και του άρθρου 27 παράγραφος 11. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα πολιτικής που πρόκειται να λάβουν βάσει του παρόντος στοιχείου για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 και τα άρθρα 7 έως 12. Ο αντίκτυπος των εν λόγω μέτρων υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V και περιλαμβάνεται στα εν λόγω σχέδια· δ) να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας την εξοικονόμηση ενέργειας η οποία προκύπτει από επιμέρους δράσεις που εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά από τις 31 Δεκεμβρίου 2008 και έπειτα και εξακολουθούν να έχουν αντίκτυπο το 2020 όσον αφορά την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και μετά το 2020 όσον αφορά την περίοδο που αναφέρεται στο σημείο i) του στοιχείου β) του εν λόγω εδαφίου και η οποία είναι δυνατό να μετρηθεί και να επαληθευθεί· ε) να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα πολιτικής, εφόσον μπορεί να τεκμηριωθεί ότι τα εν λόγω μέτρα οδηγούν σε επιμέρους δράσεις που διεξάγονται από την 1η Ιανουαρίου 2018 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 και επιφέρουν εξοικονόμηση μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020· στ) να εξαιρεί από τον υπολογισμό της ποσότητας απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i) το 30 % της επαληθεύσιμης ποσότητας ενέργειας που παράγεται επί ή εντός κτιρίων προς ιδίαν χρήση συνεπεία μέτρων πολιτικής που προάγουν τη νέα εγκατάσταση τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας· ζ) να προσμετρά, στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i), την εξοικονόμηση ενέργειας που υπερβαίνει την εξοικονόμηση ενέργειας που απαιτείται για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης από 1η Ιανουαρίου 2014 έως 31η Δεκεμβρίου 2020, υπό τον όρο ότι η εξοικονόμηση αυτή προκύπτει από επιμέρους δράσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο των μέτρων πολιτικής που αναφέρονται στα άρθρα 9 και 10, κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη στα εθνικά σχέδια δράσης τους για την ενεργειακή απόδοση και αναφέρονται στις εκθέσεις προόδου τους σύμφωνα με το άρθρο 26.
Άρθρο 8 9.	Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν και υπολογίζουν ξεχωριστά τις επιπτώσεις των προτιμώμενων επιλογών δυνάμει της παραγράφου 8 για την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i): α) για τον υπολογισμό της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τις επιλογές που προβλέπονται στην παράγραφο 8 στοιχεία α) έως δ). Ο συνδυασμός όλων των προτιμώμενων επιλογών δυνάμει της παραγράφου 8 δεν υπερβαίνει το 25 % της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α)· β) για τον υπολογισμό της απαιτούμενης ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i), τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τις επιλογές που προβλέπονται στην παράγραφο 8 στοιχεία β) έως ζ), με την προϋπόθεση ότι οι επιμέρους δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 8 στοιχείο δ) εξακολουθούν να έχουν αντίκτυπο που μπορεί να επαληθευθεί και να μετρηθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Ο συνδυασμός όλων των προτιμώμενων επιλογών δυνάμει της παραγράφου 8 δεν οδηγεί σε μείωση άνω του 35 % της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που υπολογίζεται με βάση τις παραγράφους 6 και 7. Ανεξάρτητα από το αν τα κράτη μέλη εξαιρούν εν όλω ή εν μέρει την ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές από το βασικό σενάριο υπολογισμού τους ή χρησιμοποιούν οποιαδήποτε από τις επιλογές που παρατίθενται στην παράγραφο 8, διασφαλίζουν ότι η υπολογισθείσα καθαρή ποσότητα νέας εξοικονόμησης που πρόκειται να επιτευχθεί ως προς την τελική κατανάλωση ενέργειας κατά την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σημείο i) από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2023 δεν είναι μικρότερη της ποσότητας που προκύπτει από την εφαρμογή του ποσοστού ετήσιας εξοικονόμησης που αναφέρεται στο εν λόγω σημείο.
Άρθρο 8 10.	Τα κράτη μέλη περιγράφουν στις επικαιροποιήσεις των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, στα μεταγενέστερα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 και τα άρθρα 7 έως 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 και σύμφωνα με το παράρτημα III του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 και στις αντίστοιχες εκθέσεις προόδου τον υπολογισμό της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που πρόκειται να επιτευχθεί καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 και, ενδεχομένως, εξηγούν πώς καθορίστηκαν το ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης και το βασικό σενάριο υπολογισμού, καθώς και πώς και σε ποιο βαθμό εφαρμόστηκαν οι επιλογές που αναφέρονται στην παράγραφο 8 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 8 11.	Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την ποσότητα της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) και στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, περιγραφή των μέτρων πολιτικής που πρέπει να εφαρμοστούν για την επίτευξη της απαιτούμενης συνολικής ποσότητας της σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση και τις μεθοδολογίες υπολογισμού τους σύμφωνα με το παράρτημα V της παρούσας οδηγίας, ως μέρος των επικαιροποιήσεων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, και στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 και τα άρθρα 7 έως 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το υπόδειγμα υποβολής εκθέσεων που παρέχεται στα κράτη μέλη από την Επιτροπή.
Άρθρο 8 12.	Όταν, βάσει της αξιολόγησης των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ή βάσει του προσχεδίου ή της τελικής επικαιροποίησης του τελευταίου κοινοποιηθέντος ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ή βάσει της αξιολόγησης των επακόλουθων προσχεδίων και τελικών ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 και με τα άρθρα 7 έως 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα πολιτικής δεν διασφαλίζουν την επίτευξη της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση στο τέλος της περιόδου επιβολής της υποχρέωσης, η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 προς τα κράτη μέλη, τα μέτρα πολιτικής των οποίων κρίνει ότι είναι ανεπαρκή για να εξασφαλίσουν την τήρηση των υποχρεώσεων εξοικονόμησης ενέργειας.
Άρθρο 8 13.	Όταν ένα κράτος μέλος δεν έχει επιτύχει την απαιτούμενη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας κατά την τελική χρήση έως το τέλος κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης που ορίζεται στην παράγραφο 1, επιτυγχάνει την απομένουσα εξοικονόμηση ενέργειας επιπλέον της σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση που απαιτείται έως το τέλος της επόμενης περιόδου επιβολής της υποχρέωσης. Εναλλακτικά, όταν ένα κράτος μέλος έχει επιτύχει σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας κατά την τελική χρήση πάνω από το απαιτούμενο επίπεδο έως το τέλος κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης που ορίζεται στην παράγραφο 1, δικαιούται να μεταφέρει την επιλέξιμη ποσότητα που δεν υπερβαίνει το 10 % του εν λόγω πλεονάσματος στην επόμενη περίοδο επιβολής της υποχρέωσης χωρίς αύξηση της δέσμευσης-στόχου.
Άρθρο 8 14.	Στο πλαίσιο των επικαιροποιήσεων των εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, των οικείων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 17 του εν λόγω κανονισμού, και των επακόλουθων ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 και τα άρθρα 7 έως 12 του εν λόγω κανονισμού, τα κράτη μέλη αποδεικνύουν, συμπεριλαμβάνοντας, κατά περίπτωση, αποδεικτικά στοιχεία και υπολογισμούς: α) πως, όταν υπάρχει επικάλυψη του αντικτύπου των μέτρων πολιτικής ή των επιμέρους δράσεων, δεν μετριέται διπλά η εξοικονόμηση ενέργειας· β) τον τρόπο με τον οποίο η εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται σύμφωνα με το στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου συμβάλλει στην επίτευξη της εθνικής συνεισφοράς τους σύμφωνα με το άρθρο 4· γ) ότι θεσπίζονται μέτρα πολιτικής για την εκπλήρωση της υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας, σχεδιασμένα σύμφωνα με το παρόν άρθρο και ότι τα εν λόγω μέτρα πολιτικής είναι επιλέξιμα και κατάλληλα να διασφαλίσουν την επίτευξη της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση έως το τέλος κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης.

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

Απαιτήσεις
Πηγή	Απαίτηση

3. Σχετικά πρότυπα

Πρότυπα
Πηγή	Απαίτηση

Builddate: 05.08.2026 00:00:00 -Doknr: CELEX:32023L1791
EULAW -
EN: Legal acts of the European Union from EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © European Union. Re-use is authorised by Decision 2011/833/EU, provided the source is acknowledged; the consolidated texts are licensed under CC BY 4.0 (EUR-Lex legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the legislation published in the Official Journal of the European Union is deemed authentic.

DE: Rechtsakte der Europäischen Union aus EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © Europäische Union. Weiterverwendung nach Beschluss 2011/833/EU mit Quellenangabe gestattet; die konsolidierten Fassungen stehen unter CC BY 4.0 (Rechtlicher Hinweis von EUR-Lex). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Verbindlich sind allein die im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlichten Rechtsakte.