Άρθρο 180 1.

τα ιδρύματα εκτιμούν την PD ανά βαθμίδα πιστούχου βάσει μακροπρόθεσμων μέσων όρων των ετήσιων ποσοστών αθέτησης. Οι εκτιμήσεις PD για πιστούχους με υψηλό βαθμό μόχλευσης ή για πιστούχους που έχουν κατά κύριο λόγο διαπραγματεύσιμα περιουσιακά στοιχεία αντικατοπτρίζουν την απόδοση των υποκείμενων στοιχείων ενεργητικού βάσει περιόδων ακραίας μεταβλητότητας,

για τις αποκτηθείσες εισπρακτέες απαιτήσεις έναντι επιχειρήσεων, τα ιδρύματα μπορούν να εκτιμούν την EL ανά βαθμίδα πιστούχου βάσει μακροπρόθεσμων μέσων όρων των ετήσιων πραγματικών ποσοστών αθέτησης,

εάν, για αποκτηθείσες εισπρακτέες απαιτήσεις έναντι επιχειρήσεων, το ίδρυμα υπολογίζει τις μέσες μακροπρόθεσμες εκτιμήσεις των PD και LGD βάσει εκτίμησης της EL και κατάλληλης εκτίμησης της PD ή της LGD, η διαδικασία εκτίμησης των συνολικών ζημιών πληροί τα γενικά πρότυπα του παρόντος Μέρους για την εκτίμηση της PD και της LGD και το αποτέλεσμα είναι συνεπές με την έννοια της LGD που ορίζεται στο άρθρο 181 παράγραφος 1 στοιχείο α),

τα ιδρύματα δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τεχνικές εκτίμησης της PD χωρίς αναλυτική υποστήριξη. Τα ιδρύματα αναγνωρίζουν τη σημασία της υποκειμενικής κρίσης κατά το συνδυασμό των αποτελεσμάτων διαφόρων τεχνικών και τις προσαρμογές που γίνονται λόγω περιορισμών των τεχνικών και των πληροφοριών,

εάν το ίδρυμα χρησιμοποιεί για την εκτίμηση της PD δεδομένα από την εσωτερική εμπειρία αθέτησης, οι εκτιμήσεις αντικατοπτρίζουν τα τρέχοντα πρότυπα αναδοχής και όλες τις διαφορές μεταξύ του συστήματος διαβάθμισης από το οποίο απορρέουν τα δεδομένα και του τρέχοντος συστήματος διαβάθμισης· όταν τα πρότυπα αναδοχής ή τα συστήματα διαβάθμισης έχουν αλλάξει, το ίδρυμα, μετά την ενσωμάτωση κατάλληλης προσαρμογής, προσθέτει μεγαλύτερο περιθώριο συντηρητικότητας στις εκτιμήσεις του για την PD σε σχέση με το αναμενόμενο εύρος σφαλμάτων εκτίμησης που δεν καλύπτεται ήδη από την κατάλληλη προσαρμογή,

στον βαθμό που το ίδρυμα συσχετίζει ή αντιστοιχίζει τις εσωτερικές του βαθμίδες με την κλίμακα ενός ΕΟΠΑ ή παρόμοιου οργανισμού, και τους αποδίδει στη συνέχεια το ποσοστό αθέτησης των βαθμίδων της κλίμακας του εξωτερικού οργανισμού, η αντιστοίχιση πρέπει να βασίζεται σε μια σύγκριση των εσωτερικών κριτηρίων διαβάθμισης με τα κριτήρια του εξωτερικού οργανισμού και σε μια σύγκριση μεταξύ των εσωτερικών και των εξωτερικών διαβαθμίσεων για κάθε κοινό πιστούχου. Το ίδρυμα αποφεύγει κάθε μεροληψία ή ασυνέπεια στην προσέγγιση αντιστοίχισης ή στα υποκείμενα δεδομένα. Τα κριτήρια του εξωτερικού οργανισμού για τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται στην ποσοτικοποίηση αντικατοπτρίζουν αποκλειστικά τον κίνδυνο αθέτησης και όχι τα χαρακτηριστικά της συναλλαγής. Η ανάλυση του ιδρύματος περιλαμβάνει σύγκριση των αντίστοιχων ορισμών της αθέτησης, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων του άρθρου 178. Το ίδρυμα τεκμηριώνει γραπτώς τη βάση της αντιστοίχισης,

εάν το ίδρυμα χρησιμοποιεί στατιστικά υποδείγματα πρόβλεψης της αθέτησης, επιτρέπεται να εκτιμά τις PD ως τον απλό μέσο όρο των εκτιμήσεων των PD των μεμονωμένων πιστούχων δεδομένης βαθμίδας. Η χρησιμοποίηση από το ίδρυμα υποδειγμάτων πρόβλεψης της πιθανότητας αθέτησης πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 174,

ανεξάρτητα από το εάν το ίδρυμα χρησιμοποιεί εξωτερικές, εσωτερικές ή κοινές πηγές δεδομένων, ή συνδυασμό των τριών, για την εκτίμηση της PD, η υποκείμενη περίοδος ιστορικής παρατήρησης που χρησιμοποιείται είναι τουλάχιστον πέντε έτη για μία τουλάχιστον από τις πηγές αυτές,

ανεξάρτητα από τη μέθοδο που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της PD, τα ιδρύματα εκτιμούν την PD για κάθε βαθμίδα διαβάθμισης με βάση το παρατηρούμενο ιστορικό μέσο ποσοστό αθέτησης ενός έτους που είναι ένας αριθμητικός μέσος όρος βάσει του αριθμού των πιστούχων (σταθμισμένος ως προς τον αριθμό)· δεν επιτρέπονται άλλες προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένων των σταθμισμένων ως προς το άνοιγμα μέσων όρων.