Άρθρο 3 Ορισμός των αρχών εξυγίανσης και των αρμόδιων υπουργείων

1.   Κάθε κράτος μέλος ορίζει μία ή, κατ’ εξαίρεση, περισσότερες αρχές εξυγίανσης οι οποίες είναι εξουσιοδοτημένες να εφαρμόζουν τα εργαλεία εξυγίανσης και να ασκούν τις εξουσίες εξυγίανσης.

2.   Οι αρχές εξυγίανσης είναι εθνικές κεντρικές τράπεζες, αρμόδια υπουργεία, δημόσιες διοικητικές αρχές ή αρχές στις οποίες έχουν ανατεθεί δημόσιες διοικητικές εξουσίες.

3.   Όταν η αρχή εξυγίανσης είναι επιφορτισμένη με άλλα καθήκοντα, συμπεριλαμβανομένων των εποπτικών, προβλέπονται κατάλληλες διαρθρωτικές ρυθμίσεις για την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων μεταξύ των καθηκόντων που ανατίθενται στην αρχή εξυγίανσης δυνάμει της παρούσας οδηγίας και των εποπτικών ή άλλων καθηκόντων της, με την επιφύλαξη της ανταλλαγής πληροφοριών και των υποχρεώσεων συνεργασίας που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 6.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις διασφαλίζουν την αποτελεσματική λειτουργική ανεξαρτησία, συμπεριλαμβανομένων του χωριστού προσωπικού, των γραμμών αναφοράς και των διαδικασιών λήψης αποφάσεων της αρχής εξυγίανσης από κάθε εποπτική ή άλλη λειτουργία της εν λόγω αρχής εξυγίανσης.

4.   Οι απαιτήσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 3 δεν αποκλείουν ότι:

5.   Οι αρχές εξυγίανσης εκδίδουν και δημοσιοποιούν τον εσωτερικό κανονισμό προκειμένου να προλαμβάνονται οι συγκρούσεις συμφερόντων σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στις παραγράφους 3 και 4, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων σχετικά με το επαγγελματικό απόρρητο και τις ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ των διαφόρων λειτουργικών τομέων.

6.   Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις αρχές που ασκούν την εποπτεία και τις λειτουργίες εξυγίανσης και από τα πρόσωπα που ασκούν αυτά τα καθήκοντα εξ ονόματός τους να συνεργάζονται στενά κατά την προετοιμασία, τον σχεδιασμό και την εφαρμογή των αποφάσεων εξυγίανσης, τόσο όταν η αρχή εξυγίανσης και η εποπτική αρχή είναι χωριστές οντότητες όσο και όταν τα καθήκοντα ασκούνται από την ίδια οντότητα.

7.   Κάθε κράτος μέλος ορίζει ένα μόνον υπουργείο ως αρμόδιο υπουργείο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη θέσπιση κατάλληλου μηχανισμού συντονισμού με άλλα εμπλεκόμενα υπουργεία.

8.   Όταν η αρχή εξυγίανσης σε ένα κράτος μέλος δεν είναι το αρμόδιο υπουργείο, η αρχή εξυγίανσης ενημερώνει το αρμόδιο υπουργείο σχετικά με τις αποφάσεις που έλαβε δυνάμει της παρούσας οδηγίας, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από το εθνικό δίκαιο, δεν εφαρμόζει αποφάσεις που έχουν άμεσο δημοσιονομικό αντίκτυπο χωρίς να έχει λάβει την έγκριση του εν λόγω αρμόδιου υπουργείου.

9.   Σε περίπτωση που κράτος μέλος ορίσει περισσότερες από μία αρχές εξυγίανσης, προβαίνει σε κοινοποίηση προς την Επιτροπή και την ΕΑΑΕΣ, με την οποία αιτιολογεί δεόντως την ενέργεια αυτή και επιμερίζει με σαφήνεια τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες μεταξύ των εν λόγω αρχών, διασφαλίζει επαρκή συντονισμό μεταξύ τους και ορίζει μία και μόνη αρχή ως αρχή επικοινωνίας για τους σκοπούς της συνεργασίας και του συντονισμού με τις αντίστοιχες αρχές άλλων κρατών μελών.

10.   Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την ΕΑΑΕΣ σχετικά με την εθνική αρχή ή αρχές που έχουν οριστεί ως αρχές εξυγίανσης και, κατά περίπτωση, την αρχή επικοινωνίας, και σχετικά με τις ειδικές λειτουργίες και αρμοδιότητές τους. Η ΕΑΑΕΣ δημοσιεύει τον κατάλογο των εν λόγω αρχών εξυγίανσης και των αρχών επικοινωνίας.

11.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 67, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν την ευθύνη της αρχής εξυγίανσης, της εποπτικής αρχής και του προσωπικού τους σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία για τις πράξεις και παραλείψεις τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.