7. Titel 7. SREP-kapitaalbeoordeling

292. Bevoegde autoriteiten bepalen via de SREP-kapitaalbeoordeling of het eigen vermogen van de instelling goede dekking biedt van de risico’s voor het kapitaal waaraan de instelling is of zou kunnen worden blootgesteld, indien die risico’s worden beoordeeld als wezenlijk voor de instelling.

293. Bevoegde autoriteiten dienen dit te doen door de hoeveelheid (bedrag) en de kwaliteit (samenstelling) van het additionele eigen vermogen dat de instelling moet aanhouden om instellingsspecifieke risico's en aspecten van risico's te dekken die niet of onvoldoende door P1R worden gedekt, en, waar nodig, eigenvermogensvereisten voor het aanpakken van tekortkomingen in modellen, controles, governance of andere tekortkomingen, alsook van risico's die voortvloeien uit het bedrijfsmodel van de instelling (P2R voor andere risico's dan het risico van buitensporige hefboomwerking en P2R-LR voor risico van buitensporige hefboomwerking), te bepalen en vast te stellen.

294. Wanneer er een wezenlijke invloed op het kapitaalprofiel van een instelling is of kan worden verwacht als gevolg van relevante wijzigingen in het regelgevingskader voor de vaststelling van de P1R (bijvoorbeeld een stijging of daling van de TREA) of als gevolg van de toepassing daarvan op de specifieke instelling (zoals de output floor), dienen de bevoegde autoriteiten deze invloed te beoordelen in het licht van de wisselwerking met de P2R. Een dergelijke beoordeling kan leiden tot een herziening (naar boven of naar beneden) van het niveau of de samenstelling van de P2R, om ervoor te zorgen dat de totale eigenvermogensvereisten van de instelling in overeenstemming zijn met artikel 104a, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU, en met name dat de P2R risico’s of onderdelen van risico’s dekt die niet of onvoldoende door de P1R worden gedekt. Om een dergelijke beoordeling uit te voeren, kunnen bevoegde autoriteiten de in punt 2.4 beschreven frequentie van de SREP-beoordeling verhogen, of van specifieke elementen daarvan.

295. Om potentiële belangrijke ontoereikendheden van het kapitaal in stresssituaties aan te pakken, nemen bevoegde autoriteiten gepaste toezichtmaatregelen, inclusief, waar relevant, het opstellen en communiceren van P2G en P2G-LR, wat de hoeveelheid (bedrag) en kwaliteit (samenstelling) van het eigen vermogen zijn waarover de instelling verwacht wordt te beschikken bovenop haar OCR of haar OLRR.

296. Bij het bepalen van de P2R, en indien relevant, P2G, dienen bevoegde autoriteiten:

• a. rekening te houden met eventuele toezichtmaatregelen die zij ten aanzien van een instelling hebben toegepast of voornemens zijn toe te passen;
• b. duidelijk alle elementen van de additionele eigenvermogensvereisten te rechtvaardigen voor P2R en P2R-LR evenals voor P2G en P2G-LR;
• c. P2R en P2R-LR evenals P2G en P2G-LR consequent toe te passen, om te zorgen voor een brede consistentie van prudentiële uitkomsten door de instellingen heen.

297. Bevoegde autoriteiten beoordelen de toereikendheid van het eigen vermogen van de instelling en de impact van economische stress hierop, evenals risico’s die ontstaan bij een buitensporige hefboomwerking, als een essentiële bepalende factor voor de levensvatbaarheid van de instelling. Deze beoordeling dient te worden samengevat in een score, waarbij rekening wordt gehouden met de overwegingen die aan het einde van deze titel worden vermeld.

298. Bevoegde autoriteiten bepalen P2R voor andere risico’s dan het risico van buitensporige hefboomwerking, waarbij zij een of meer van de in artikel 104 bis, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU situaties voor een instelling identificeren, waaronder met name:

• a. het risico van onverwachte verliezen, en van verwachte verliezen die onvoldoende worden gedekt door voorzieningen, gedurende een periode van twaalf maanden (tenzij Verordening (EU) nr. 575/2013 eigenvermogensvereisten gedurende een andere periode aangeeft), waar afzonderlijke instellingen mee te maken hebben vanwege hun activiteiten, waaronder de activiteiten die de impact van bepaalde economische- en marktontwikkelingen weerspiegelen;
• b. modeltekortkomingen voor interne benaderingen voor de berekening van eigenvermogensvereisten (‘tekortkomingen van het regelgevingsmodel’) zoals beoordeeld in de context van artikel 101 van Richtlijn 2013/36/EU, met uitzondering van de tekortkomingen die reeds zijn gedekt door het feit dat een instelling gebonden is geworden door de outputondergrens overeenkomstig artikel 92 van Verordening 575/2013;
• c. tekortkomingen in het interne bestuur, waaronder regelingen voor interne controle en andere tekortkomingen, alsmede risico’s die voortvloeien uit het bedrijfsmodel van de instelling, die zijn vastgesteld naar aanleiding van de in de titels 4 tot en met 6 beschreven risicobeoordeling, wanneer andere toezichtsmaatregelen niet doeltreffend zijn gebleken of ontoereikend worden geacht om de vastgestelde tekortkomingen aan te pakken.

7.2.1. Vaststelling van additionele eigenvermogensvereisten ter dekking van onverwachte verliezen

299. Bij het vaststellen van P2R voor het risico van onverwachte verliezen overeenkomstig punt a) van het volgende lid, houden de bevoegde autoriteiten rekening met elk soort risico dat de kapitaalpositie van de instelling in gevaar kan brengen. De bevoegde autoriteiten dienen P2R vast te stellen ter dekking van het risico van onverwachte verliezen, door het kapitaal te bepalen dat als toereikend wordt beschouwd om het betreffende risicotype te dekken, en door het relevante deel van P1R daarvan af te trekken. 300. De bevoegde autoriteiten dienen per risico te bepalen welke kapitaalbedragen als toereikend worden beschouwd, door de risico’s waaraan de instelling is blootgesteld in kaart te brengen, te beoordelen en te kwantificeren, waarbij rekening wordt gehouden met haar volledige risicoprofiel. De bepaling van hoeveel kapitaal voldoende geacht wordt omvat:

• a. instellingsspecifieke risico’s of aspecten van risico’s die niet door de P1R worden gedekt;
• b. instellingsspecifieke risico’s of onderdelen van dergelijke risico’s die niet voldoende door de P1R worden gedekt.

301. Bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat de hoogte van het kapitaal dat geacht wordt elk vastgesteld risico te dekken, zoals vastgesteld in overeenstemming met de artikelen 79 tot en met 85 en 87a van Richtlijn 2013/36/EU niet lager is dan het relevante deel van de toepasselijke P1R dat bedoeld risico dekt. In uitzonderlijke gevallen waarin het te belastend is, met name voor kleine instellingen, om de hoeveelheid kapitaal die per afzonderlijk risico toereikend wordt geacht, op zinvolle wijze van elkaar te scheiden, dienen bevoegde autoriteiten naar beste vermogen aan de eerste zin van dit lid te voldoen op basis van de Icaap-berekeningen, het oordeel van de toezichthouder en andere informatiebronnen.

302. Bij het identificeren, beoordelen en kwantificeren van risico’s waaraan de instelling is blootgesteld, dienen de bevoegde autoriteiten zich te baseren op de volgende informatiebronnen:

• a. de Icaap en de uitkomsten van de beoordeling daarvan door de bevoegde autoriteit, waaronder de Icaap-berekeningen waar deze (gedeeltelijk) betrouwbaar worden geacht in overeenstemming met het bepaalde in de paragrafen 306 tot en met308;
• b. toezicht rapportage;
• c. de uitkomst van de toezichtbeoordeling, met inbegrip van eventuele relevante eerdere toezichtactiviteiten en benchmarking, alsmede andere relevante input, waaronder die welke voortvloeit uit interactie en dialoog met de instelling.

303. Met de ICAAP en de uitkomsten van de beoordeling daarvan wordt door de bevoegde autoriteiten rekening gehouden, als een van de voornaamste informatiebronnen voor de vaststelling en beoordeling van risico’s die relevant zijn voor de instelling. Bij de bepaling van de hoeveelheid kapitaal die voldoende geacht wordt en P2R op basis van afzonderlijke risico’s wordt rekening gehouden met de ICAAP-berekeningen – wanneer deze (deels) betrouwbaar worden geacht – en de uitkomst van benchmarks van de toezichthouder en andere relevante input, waaronder het oordeel van de toezichthouder.

304. Ten behoeve van artikel 98, lid 1, punt f), van Richtlijn 2013/36/EU en de vaststelling van P2R beoordelen bevoegde autoriteiten diversificatie-effecten die voortvloeien uit geografische, sectorale en eventuele andere relevante factoren binnen elke wezenlijke risicocategorie (intra-risicodiversificatie). Bedoelde diversificatie-effecten leiden voor geen enkel risico dat valt onder Verordening (EU) nr. 575/2013 tot een verlaging van de minimale eigenvermogensvereisten zoals berekend overeenkomstig artikel 92, van Verordening (EU) nr. 575/2013. 305. Diversificatie tussen risico’s in verschillende categorieën, waaronder degene die onder Verordening (EU) nr. 575/2013 vallen (inter-risicodiversificatie) worden echter niet beschouwd als onderdeel van de vaststelling van P2R.

ICAAP-berekeningen

306. Bevoegde autoriteiten beoordelen de betrouwbaarheid van de ICAAP-berekeningen door te beoordelen of deze:

• a. gedetailleerd: de berekeningen/methoden dienen de mogelijkheid tot opsplitsing naar risicosoort te bieden, en niet één enkele berekening (economisch kapitaal) te geven die alle risico’s omvat;
• b. geloofwaardig: de gebruikte berekeningen/methoden dienen aantoonbaar het risico te dekken waarvoor zij bedoeld zijn (zo dienen voor de berekening van het kredietconcentratierisico passende sectoronderverdelingen te worden gebruikt, die de werkelijke correlaties en portefeuillesamenstellingen weerspiegelen) en dienen voldoende robuust, stabiel, risicogevoelig en conservatief te zijn om de met de risico’s samenhangende verliezen adequaat te kunnen kwantificeren. Bedoelde berekeningen/methoden dienen te stroken met de strategische processen van de instelling, waaronder de risicobereidheid van de instelling;
• c. begrijpelijk: de uitgangspunten en belangrijkste aannames van de berekeningen/methoden dienen duidelijk te zijn aangegeven. Een “black box”-berekening is niet acceptabel. Bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat de instelling een toelichting geeft op de belangrijkste gebruikte aannames, waaronder de tijdshorizon, mate van vertrouwen, correlatieaannames, belangrijke parameters, de terreinen waarop de gebruikte modellen het meest feilbaar zijn en de wijze waarop deze worden verantwoord en gecorrigeerd in de definitieve ICAAP-berekening;
• d. vergelijkbaar: de berekeningen/methoden vermelden duidelijk wat de belangrijkste aannames zijn wat betreft de algehele mate van conservatisme, de periodes waarin de posities worden aangehouden/de risicohorizonnen en mate van vertrouwen (of vergelijkbare metingen) om de mogelijk door de bevoegde autoriteiten te verlangen of doorgevoerde aanpassing mogelijk te maken, zodat de vergelijkbaarheid met gelijkgestemden en benchmarks van de toezichthouder wordt gefaciliteerd.

307. Bevoegde autoriteiten beoordelen verder de betrouwbaarheid van de ICAAP-berekeningen door deze te vergelijken met de uitkomsten van de benchmarks van de toezichthouder voor dezelfde risico’s en andere relevante informatie.

308. Een ICAAP-berekening wordt als deels betrouwbaar beschouwd wanneer de berekening niet voldoet aan alle bovenstaande criteria van paragraaf 306, maar desondanks zeer geloofwaardig lijkt. Dit dient echter slechts in uitzonderingsgevallen te gebeuren en vergezeld te gaan van stappen ter verbetering van de gebreken die zijn geconstateerd in de ICAAP-berekening. Benchmarks voor toezicht en andere relevante gegevens

309. Bevoegde autoriteiten ontwikkelen en gebruiken risico-specifieke benchmarks van de toezichthouder als middel om ICAAP-berekeningen te toetsen op wezenlijke risico’s, of op elementen daarvan die niet (volledig) onder Verordening (EU) nr. 575/2013 vallen, of ter verdere ondersteuning van de vaststelling van P2R per risico, met name waar ICAAP-berekeningen van die wezenlijke risico’s of elementen daarvan onbetrouwbaar worden geacht of niet beschikbaar zijn.

310. De benchmarks van de toezichthouder worden ontwikkeld om een prudente en consequente (d.w.z. naar gelang van toepassing, geijkt op basis van vergelijkbare periodes waarin de posities worden gehouden/risicohorizonnen en mate van vertrouwen, zoals vereist door Verordening (EU) nr. 575/2013), transparante en vergelijkbare maat te bieden om de berekening en vergelijking van de hoeveelheid kapitaal die geacht wordt passend te zijn voor een bepaald risico tussen instellingen mogelijk te maken.

311. Bij de toepassing van benchmarks voor toezichtdoeleinden kijken bevoegde autoriteiten naar het bedrijfsmodel van instellingen en vullen zij dit, voor zover passend, aan met de toepassing van het oordeel van de toezichthouder om rekening te houden met overwegingen die specifiek zijn voor het bedrijfsmodel en voor de instelling.

312. Bevoegde autoriteiten gebruiken andere relevante informatie ter ondersteuning van de vaststelling van P2R per afzonderlijk risico. Andere relevante gegevens kunnen onder meer bestaan uit de resultaten van risicobeoordelingen (volgens de in Titel 6 gespecificeerde criteria), vergelijkingen met vergelijkbare instellingen, met inbegrip van rapporten en benchmarks die door de EBA zijn gepubliceerd.

313. Andere relevante input dient de bevoegde autoriteit ertoe aan te zetten de geschiktheid/betrouwbaarheid van een Icaap/benchmarks voor toezichtdoeleinden voor een specifiek risico of een specifieke risicocategorie opnieuw te beoordelen, en/of de uitkomst aan te passen indien deze aanleiding geeft tot twijfel aan de nauwkeurigheid ervan.

314. Om te waarborgen dat P2R consequent worden bepaald, maken bevoegde autoriteiten gebruik van dezelfde vergelijkbare groepen als degene die in titel 6 zijn vastgesteld voor de analyse van de risico’s voor het kapitaal.

315. Wanneer bevoegde autoriteiten, in het kader van de dialoog met de instelling, bij de vaststelling van de P2R zowel benchmarks voor toezichtdoeleinden als andere relevante gegevens in aanmerking nemen, dienen zij de redenen en de algemene uitgangspunten achter de gebruikte gegevens toe te lichten. 7.2.2. Vaststelling van eigen vermogen of andere maatregelen ter dekking van tekortkomingen van het regelgevingsmodel die niet worden gedekt door het feit dat een instelling gebonden is geworden door de outputondergrens

316. Indien de bevoegde autoriteiten tijdens de lopende beoordeling van interne methoden voor de berekening van de eigenvermogensvereisten tekortkomingen in de modellen vaststellen die zouden kunnen leiden tot een onderschatting van de P1R, dienen zij de P2R alleen vast te stellen wanneer dit passender wordt geacht dan andere toezichtmaatregelen. De bevoegde autoriteiten dienen alleen P2R vast te stellen om deze tekortkomingen te dekken:

• a. wanneer het niet mogelijk is om deze kwesties in het kader van P1R aan te pakken via andere toezichtmaatregelen, zoals het verplicht stellen dat instellingen hun modellen aanpassen of een passende conservatieve marge toepassen op hun ramingen;
• b. door in aanmerking te nemen of de instelling gebonden is geworden door de outputondergrens als bedoeld in artikel 92 van Verordening (EU) nr. 575/2013 en, indien dit het geval is, te handelen zoals uiteengezet in de volgende paragraaf.

Dergelijke P2R dienen alleen te worden vastgesteld als overgangsmaatregel, terwijl wordt gewerkt aan het verhelpen van de tekortkomingen.

317. Wanneer een instelling gebonden wordt door de outputondergrens als bedoeld in artikel 92, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013, moeten bevoegde autoriteiten:

• a. ervoor zorgen dat het nominale P2R-bedrag niet automatisch stijgt doordat de instelling gebonden wordt door de outputondergrens (“tijdelijk plafond”), overeenkomstig artikel 104a, lid 6, punt a), van Richtlijn 2013/36/EU. Daartoe wordt het toepasselijke percentage van de P2R, dat eerder door de bevoegde autoriteit aan de instelling is meegedeeld na afloop van de laatste SREP-cyclus, toegepast op de "unfloored TREA” (U-TREA) van de instelling, zoals bepaald in artikel 92, lid 4, van Verordening (EU) nr. 575/2013. Deze aanpak blijft van kracht totdat de in punt b beschreven beoordeling is uitgevoerd;
• b. onverwijld, en uiterlijk op de einddatum van het volgende SREP, het aan de instelling opgelegde P2R herzien overeenkomstig artikel 104, lid 1, punt a), van Richtlijn 2013/36/EU. In het kader van deze herziening moeten de bevoegde autoriteiten:
• i. elk onderdeel van de P2R verwijderen dat eventuele tekortkomingen in het wettelijk voorgeschreven model voor de berekening van de eigenvermogensvereisten zou kunnen verdoezelen en dat reeds onder de outputfloor valt, teneinde eventuele dubbeltellingseffecten uit te sluiten;
• ii. nagaan of er rekenkundige effecten zijn (d.w.z. waarbij de stijging van het nominale bedrag van de P2R niet het gevolg is van een toename van het risico, maar voortvloeit uit het feit dat de P2R wordt uitgedrukt als een percentage van de TREA) op het nominale bedrag van de P2R als gevolg van de automatische stijging van de TREA doordat de instelling gebonden is geraakt aan de outputfloor, en deze waar nodig corrigeren;
• c. de instellingen de toepasselijke eigenvermogensvereisten naar aanleiding van de evaluatie in punt b) meedelen, met bijzondere aandacht voor eventuele bevindingen met betrekking tot dubbeltellingselementen. Bevoegde autoriteiten kunnen instellingen ook verplichten om, als onderdeel van hun rapportage in het kader van pijler 3, het effect van het tijdelijke plafond of de evaluatie van dubbeltelling – afhankelijk van welke van toepassing is op de referentiedatum – op het gerapporteerde P2R openbaar te maken.

318. In het kader van de vorige alinea dienen de bevoegde autoriteiten instellingen aan te moedigen hen in een vroeg stadium op de hoogte te stellen wanneer zij (op basis van ramingen) voorzien dat zij mogelijk aan de outputfloor gebonden zullen raken. Dit is bedoeld om de controle van de in de vorige alinea beschreven elementen die dubbel geteld kunnen worden, zoveel mogelijk te vergemakkelijken.

319. Bevoegde autoriteiten verrichten de in paragraaf 317 beschreven beoordeling op het moment dat een instelling voor het eerst gebonden wordt door de outputondergrens. Na de afronding van deze beoordeling is het tijdelijke plafond voor P2R niet van toepassing en is de door de bevoegde autoriteiten meegedeelde P2R van toepassing op TREA met floored TREA. Bevoegde autoriteiten dienen rekening te houden met het feit dat zolang een instelling aan de outputfloor gebonden is, geen aanvullend-eigenvermogensvereisten worden opgelegd die dubbeltellingen zouden inhouden van de risico’s die reeds volledig zijn gedekt door het feit dat de instelling overeenkomstig artikel 104a, lid 8, van Richtlijn 2013/36/EU aan de outputfloor is gebonden, en in overeenstemming met lid 294.

7.2.3. Vaststelling van eigen vermogen of andere maatregelen ter dekking van andere tekortkomingen

320. De bevoegde autoriteiten dienen de P2R zodanig vast te stellen dat deze de tekortkomingen dekt – die zijn vastgesteld na de in de titels 4 tot en met 6 beschreven risicobeoordeling – wanneer andere toezichtmaatregelen niet doeltreffend zijn gebleken of als onvoldoende worden beschouwd om de vastgestelde tekortkomingen aan te pakken. Bevoegde autoriteiten stellen dergelijke P2R alleen als overgangsmaatregel, terwijl wordt gewerkt aan het verhelpen van de tekortkomingen.

321. Bevoegde autoriteiten stellen alleen P2R vast ter dekking van het financieringsrisico – zoals geïdentificeerd na de in titel 8 beschreven risicobeoordeling – waar deze maatregel passender wordt geacht dan andere toezichtmaatregelen.

322. Wanneer een instelling herhaaldelijk geen passend eigen vermogen ter dekking van de P2G weet vast te stellen, stellen de bevoegde autoriteiten P2R vast om dat extra risico te dekken, en wel binnen twee jaar na het afwijken van het advies. Bevoegde autoriteiten kunnen die beslissing uitstellen wanneer zij instellingen laten werken onder het geadviseerde niveau vanwege economische of marktomstandigheden of instellingsspecifieke omstandigheden, in lijn met het bepaalde in de leden 452 en 453. 7.2.4. De samenstelling van Pijler 2-vereisten bepalen

323. Indien nodig, en rekening houdend met de specifieke omstandigheden van de instelling, kunnen de bevoegde autoriteiten besluiten van de instelling te eisen dat zij P2R dekt met kapitaal van een hogere kwaliteit dan bedoeld in artikel 104a, lid 4, van Richtlijn 2013/36/EU⁴² . Dit besluit dient duidelijk te worden gemotiveerd, waarbij de specifieke omstandigheden worden belicht die tot dat besluit hebben geleid. In hun rechtvaardigingen verwijzen bevoegde autoriteiten naar componenten zoals:

• a. de specifieke aard van de instelling, haar aandeelhoudersstructuur en, indien relevant, de groepsstructuur, die mogelijk van invloed is op de mogelijkheid om kapitaal aan te trekken;
• b. de specifieke aard van risico’s dat de instelling loopt, dat mogelijk leidt tot een zeer snelle uitputting van CET1 kapitaal.

⁴² Ten minste 56,25 % CET1 en ten minste 75 % tier 1.

324. Wanneer bevoegde autoriteiten, als gevolg van de beoordeling van het risico van buitensporige hefboomwerking, overeenkomstig artikel 104a, leden 3 en 4, van Richtlijn 2013/36/EU P2R-LR vaststellen om dit risico aan te pakken, voegen zij dit vereiste toe aan het eigenvermogensvereiste op basis van de hefboomratio als vastgelegd in artikel 92, lid 1, punt d), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en niet aan het vereiste van P1R op basis van het TREA als beschreven in artikel 92, lid 1, punten a) tot en met c). Bevoegde autoriteiten bekijken de hefboomratiovereiste en P2R-LR als afzonderlijke stapel aan te pakken, los van de vereisten op basis van het TREA en P2R voor alle andere risicosoorten (d.w.z. beschikbaar eigen vermogen kan gelijktijdig worden gebruikt om te voldoen aan vereisten op basis van de TREA-stapel en de stapel op basis van het hefboomratio van de eigenvermogensvereisten).

7.3.1. Beoordeling van het risico van buitensporige hefboomwerking

325. In lijn met het idee van de hefboomratio (en haar stapel vereisten) als achtervang voor de eigenvermogensvereisten op basis van het TREA, richten bevoegde autoriteiten zich bij de beoordeling van buitensporige hefboomwerking op potentiële wezenlijke kwetsbaarheden die niet (voldoende) gedekt worden door de eigenvermogensvereisten zoals bedoeld in artikel 92, lid 1, punt d), van Verordening (EU) nr. 575/2013 waardoor corrigerende maatregelen op de bedrijfsactiviteiten van de instelling nodig zijn, die niet in haar ondernemingsplan waren voorzien.

326. Bij de beoordeling van het risico van buitensporige hefboomwerking bekijken bevoegde autoriteiten elk van de hierna genoemde aspecten en passen zij de diepgang van de beoordeling van elk aspect aan, naar gelang de relevantie ervan voor de instelling:

• a. De componenten van het risico van buitensporige hefboomwerking die geacht worden niet (voldoende) gedekt te worden door de verhouding tussen hefboomwerking en eigenvermogensvereisten zoals bedoeld in artikel 92, lid 1, punt d), van Verordening (EU) nr. 575/2013, waardoor met name:
• i. regelgevingsarbitrage / optimalisering van de hefboomratio door blootstellingen die meegerekend zijn in de hefboomratio te wisselen tegen economisch vergelijkbare blootstellingen die minder meetellen in de berekening van de blootstelling aan de hefboomratio;
• ii. regelgevingsarbitrage / optimalisering door de blootstelling aan de hefboomratio zo klein mogelijk te maken via tijdelijke verlagingen in het transactievolume in belangrijke financiële markten (met name in de geldmarkt, in bepaalde activiteiten, zoals (effectenfinancieringstransacties of SFT’s, maar ook in de derivatenmarkt) rond referentiedata die leiden tot de rapportage en openbaarmaking van verhoogde hefboomratio’s (“window-dressing activities”);
• iii. specifieke kenmerken van het bedrijfsmodel, bedrijfsactiviteiten of andere idiosyncrasieën van banken die de mate waarin de instelling meer of minder blootgesteld wordt aan het risico van buitensporige hefboomwerking, maar die niet of niet voldoende worden gedekt in de berekening van de hefboomratio. Bevoegde autoriteiten overwegen, waar van toepassing, de hoge blootstelling aan geschreven opties op kapitaal of korte posities via kredietderivaten met een mogelijke verhoogde blootstelling aan piekverliezen, aangezien deze posities niet volledig worden meegenomen in de blootstelling aan de hefboomratio (in tegenstelling tot, bijvoorbeeld, geschreven kredietderivaten), en concentraties in bepaalde posten die niet in de balans worden opgenomen waar de idiosyncrasieën inherent aan de bedrijfsactiviteiten van de instelling kunnen leiden tot een toegenomen volatiliteit in opnames;
• b. de elementen van het risico op buitensporige hefboomwerking die uitdrukkelijk worden uitgesloten van of niet expliciet worden aangepakt door het eigenvermogenvereiste, waaronder, vanwege de uitsluitingen vermeld in artikel 429a van Verordening (EU) nr. 575/2013, met name waar er zorgen zijn over de beoordeling van het constant voldoen aan de voorwaarden voor deze uitsluitingen en waar het beroep op een enkelvoudige uitsluiting zeer significant is voor de instelling en het uitgesloten bedrag buitengewoon volatiel is;
• c. de wijzigingen in de hefboomratio van de instelling en haar componenten, waaronder de voorzienbare impact van huidige en toekomstige verwachte verliezen op de hefboomratio, rekening houdend met het bedrijfsmodel van de instelling.

7.3.2. Bepaling van P2R-LR

327. De bevoegde autoriteiten bepalen de P2R-LR als het verschil tussen het kapitaal dat toereikend wordt geacht om het risico van buitensporige hefboomwerking te dekken en de eigenvermogensvereisten voor de hefboomratio als bedoeld in artikel 92, lid 1, punt d), van Verordening (EU) nr. 575/2013. Dit getal kan niet negatief zijn. 328. Bij het vaststellen van P2R-LR dienen de bevoegde autoriteiten met name rekening te houden met:

• a) componenten van het risico van buitensporige hefboomwerking die geacht worden niet (voldoende) gedekt te zijn door de hefboomratio van de eigenvermogensvereiste zoals vermeld in artikel 92, lid 1, punt d), van Verordening (EU) nr. 575/2013, met name wanneer de beoordeling van de in lid 325 en 326 beschreven aspecten aangeven dat er sprake is van een grote kwetsbaarheid afgezet tegen de blootstelling aan de hefboomratio;
• b) elementen van het risico van buitensporige hefboomwerking die uitdrukkelijk zijn uitgesloten van of niet expliciet worden behandeld in de eigenvermogensvereiste voor de hefboomratio, onder meer als gevolg van de in artikel 429a, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013 genoemde uitsluitingen, die worden beoordeeld overeenkomstig lid 326, punt b). De bevoegde autoriteiten mogen P2R-LR alleen vaststellen in die gevallen wanneer bijzonder uitgebreid gebruik van een bepaalde uitsluiting resulteert in een hefboomratio die het risico waarmee de instelling wordt geconfronteerd, niet op passende wijze weerspiegelt.

329. Bevoegde autoriteiten stellen het risico van buitensporige hefboomwerking vast, beoordelen en kwantificeren dat aan de hand van de in de leden 302 en 303 genoemde informatiebronnen en methodes, zover die relevant zijn voor dit risico.

7.3.3. Samenstelling van P2R-LR

330. De bevoegde autoriteiten moeten de P2R-LR toevoegen aan het minimumvereiste Tier 1 voor de hefboomratio. Om aan dit additionele vereiste te voldoen, mogen instellingen ieder tier 1-kapitaal gebruiken.

331. Indien nodig, en rekening houdend met de specifieke omstandigheden van de instellingen, kunnen de bevoegde autoriteiten besluiten om van instellingen te eisen dat zij P2R-LR dekken met kapitaal van een hogere kwaliteit dan in de vorige paragraaf is gespecificeerd. Deze beslissing dient duidelijk te worden gerechtvaardigd, met een toelichting op de specifieke omstandigheden die hiertoe hebben geleid, en rekening houdende met de individuele risicosituatie van de instelling en rekening houdende met situaties waar het intreden van het risico van buitensporige hefboomwerking mogelijk kapitaal van een hogere kwaliteit vereist om potentiële verliezen te dekken.

332. Bij de vaststelling van Pijler 2-vereisten (of andere kapitaalmaatregelen), stemmen bevoegde autoriteiten de additionele Pijler 2-vereisten af op eventuele bestaande kapitaalbuffervereisten door dezelfde risico’s of elementen daarvan aan te pakken. Bevoegde autoriteiten stellen geen Pijler 2-vereisten of andere kapitaalmaatregelen (inclusief P2G) vast wanneer hetzelfde risico al is gedekt door specifieke kapitaalbuffervereisten. Eventuele Pijler 2 of andere kapitaalmaatregelen dienen specifiek voor de instelling te zijn en zijn niet bedoeld om macroprudentiële of systemische risico’s te dekken.

333. Bevoegde autoriteiten bepalen en drukken het TSCR uit in termen van tier 1-kernkapitaal, tier 1-kapitaal en totaal eigen vermogen, in overeenstemming met tabel 14 hieronder: Tabel 14. Bepaling van TSCR in termen van tier 1-kernkapitaal, tier 1-kapitaal en totaal eigen vermogen

334. Bevoegde autoriteiten stellen het TSLRR (ten aanzien van het tier 1-kapitaal) vast als de som van:

• a. het eigenvermogensvereiste van de hefboomwerking uit hoofde van artikel 92, lid 1, punt d), van Verordening (EU) nr. 575/2013;
• b. de additionele eigenvermogensvereisten die vereist zijn om het risico van buitensporige hefboomwerking aan te pakken (vastgesteld in overeenstemming met de in hoofdstuk 7.3 vermelde criteria).

335. Wanneer bevoegde autoriteiten van instellingen vereisen dat zij P2R-LR dekken met kapitaal van een hogere kwaliteit, in lijn met lid 331, bepalen zij het TSLRR (ten aanzien van CET1) als deel van het additioneel eigen vermogen genoemd in punt b van het vorige lid, waarvan de bevoegde autoriteiten vereisen dat het in de vorm van CET1 kapitaal wordt aan gehouden.

336. Bij het kijken naar de mogelijkheid of er kapitaal van een hogere kwaliteit nodig is, proberen bevoegde autoriteiten overlapping met MREL en bestaande vereisten binnen de stapel vereisten op basis van TREA of hefboomratio te voorkomen.

337. Bevoegde autoriteiten stellen het OCR vast als de som van:

• a. TSCR;
• b. gecombineerde kapitaalbuffervereisten.

338. Bevoegde autoriteiten stellen het OLRR vast als de som van:

• a. TSLRR;
• b. G-SII hefboomratiovereiste overeenkomstig artikel 92, lid 1, punt a), van Verordening (EU) nr. 575/2013.

339. Bevoegde autoriteiten nemen bij de beoordeling/berekening van het TSCR, TSLRR, OCR of OLRR geen andere posten en instrumenten in overweging dan degene die in aanmerking komen voor de bepaling van het eigen vermogen (zoals gedefinieerd in deel twee van Verordening (EU) nr. 575/2013).

340. Aan de hand van stresstests bepalen bevoegde autoriteiten de toereikendheid van het eigen vermogen van de instelling (omvang en samenstelling) in stressomstandigheden en of toezichtmaatregelen, inclusief P2G, P2G-LR, kapitaalplanning en andere maatregelen die vereist zijn om potentiële ontoereikendheden aan te pakken. Om de toereikendheid van het kapitaal in stressomstandigheden te beoordelen, overwegen bevoegde autoriteiten:

• a. het gebruik van de kwalitatieve uitkomsten (bijvoorbeeld geïdentificeerde tekortkomingen in risicobeheer- en -beheersing) van de stresstests van de instelling en van de stresstests voor toezichtdoeleinden;
• b. het gebruik van de kwantitatieve uitkomsten van stresstests van instellingen, indien het Icaap betrouwbaar wordt geacht, en van stresstests voor toezichtdoeleinden, overeenkomstig artikel 100 van Richtlijn 2013/36/EU, zoals gespecificeerd in titel 11, met inbegrip van bijvoorbeeld:
• i. het voorschrijven van specifieke ‘anker’-scenario's/aannames die instellingen dienen te hanteren;
• ii. de uitvoering van systeembrede stresstests met gebruik van consistente methoden en scenario's, door instellingen of door toezichthouders.

341. Bevoegde autoriteiten beoordelen waar gepast de kwantitatieve uitkomsten van stresstests ten aanzien van de toereikendheid en de kwaliteit van het eigen vermogen van de instelling en bepalen of de kwantiteit en de kwaliteit van het eigen vermogen volstaan om de toepasselijke kapitaalvereisten te dekken, en in het bijzonder:

• a. OCR inclusief de gecombineerde buffervereisten in het basisscenario voor ten minste de volgende twee jaar;
• b. TSCR in de ongunstige scenario’s voor ten minste de volgende twee jaar.

342. Bevoegde autoriteiten bepalen P2G en P2G-LR en indien dit resulteert in een positieve waarde, stellen zij P2G of P2G-LR in om twijfels over de gevoeligheid van de instelling voor de ongunstige scenario’s gebruikt in de stresstests voor toezichtdoeleinden bij de toezichthouder weg te nemen. P2G mag niet worden gebruikt om risico’s of onderdelen van risico’s te dekken die reeds door de P2R worden gedekt overeenkomstig hoofdstuk 7.2. Evenzo mag P2G-LR niet worden gebruikt voor de aspecten van het risico van buitensporige hefboomwerking die reeds door P2R-LR zijn gedekt overeenkomstig hoofdstuk 7.3.

343. Het P2G-niveau biedt bescherming tegen mogelijke inbreuken op het TSCR in een ongunstig scenario. Evenzo zou het niveau van P2G-LR bescherming moeten bieden tegen overschrijding van de TSLRR in een ongunstig scenario. Wanneer uit de kwantitatieve uitkomsten van de stresstests voor toezichtdoeleinden blijkt dat de instelling haar TSCR naar verwachting niet zal verbreken in het ongunstige stresstestscenario, beslissen bevoegde autoriteiten mogelijk om P2G niet in te stellen. Dienovereenkomstig kunnen bevoegde autoriteiten beslissen om geen P2G-LR in te stellen waar de verwachting is dat er wel aan het TSLRR wordt voldaan in het ongunstige stresstestscenario.

344. Bevoegde autoriteiten bepalen en stellen P2G en P2G-LR in op basis van de uitkomsten van het ongunstige scenario van de relevante stresstests voor toezichtdoeleinden, inclusief de EU-brede stresstests uitgevoerd door EBA of andere relevante stresstests voor toezichtdoeleinden uitgevoerd op systeembrede basis voor ten minste de volgende twee jaar.

345. Met het oog op een evenredige aanpak voor instellingen die niet tot categorie 1 behoren en dochterondernemingen van internationale groepen, kunnen bevoegde autoriteiten voor het opstellen en bijwerken van P2G en P2G-LR rekening houden met de uitkomsten van vereenvoudigde vormen van stresstests voor toezichtdoeleinden (bijvoorbeeld door het gebruik van door de toezichthouder voorgeschreven “anker”-scenario’s, gevoeligheidsanalyses, top-down stresstests uitgevoerd door aangewezen autoriteiten, met de impact op portefeuilleniveau van stresstests op geconsolideerd niveau), stresstests die in het verleden werden uitgevoerd door de toezichthouder of stresstests die door instellingen werden uitgevoerd in overeenstemming met lid 340. De vereenvoudigde vormen van stresstests voor toezichtdoeleinden kunnen worden uitgevoerd op individuele basis, in plaats van systeembreed.

346. Bevoegde autoriteiten bepalen P2G en P2G-LR en stellen het in overeenkomstig het minimaal-engagementmodel beschreven in hoofdstuk 2.4. Met name de minimumfrequentie voor het bepalen en instellen van P2G en P2G-LR moet de frequentie zijn van de beoordeling van de toereikendheid van het kapitaal krachtens het SREP minimaal-engagementmodel.

347. Onverminderd het bepaalde in het voorgaande lid, moeten bevoegde autoriteiten:

• a. beoordelen of het bestaande P2G- en P2G-LR-niveau elke keer dat de resultaten van nieuwe stresstests voor toezichtdoeleinden beschikbaar zijn nog passend zijn, en herzien zij deze zo nodig;
• b. P2G en P2G-LR slechts om de twee jaar in plaats van jaarlijks bepalen, ook voor instellingen van SREP-categorie 1. In het jaar dat volgt op het jaar waarin de P2G wordt bepaald, beoordelen de bevoegde autoriteiten echter of P2G en P2G-LR nog steeds relevant zijn of moeten worden geactualiseerd, op basis van alle relevante informatie, met inbegrip van de resultaten van eerdere stresstests voor toezichtdoeleinden, samen met aanvullende gevoeligheidsanalyses (d.w.z. vereenvoudigde vormen van stresstests voor toezichtdoeleinden).

348. Bij het kalibreren van de P2G zorgen bevoegde autoriteiten ervoor dat dit wordt ingesteld op een gepast niveau om ten minste de verwachte maximale stressimpact te dekken, die wordt berekend op basis van de veranderingen aan de CET1 (m.a.w. rekening houdende met zowel schommelingen in CET1-kapitaal en het bedrag van de TREA) in het jaar met de ergste stress en rekening houdende met het niveau van geldende kapitaalvereisten. De maximale stressimpact in het kader van het instellen van het P2G dient te worden gezien als het verschil tussen de laagste CET1-ratio in het ongunstige scenario in de stresstesthorizon en de feitelijke CET1-ratio aan het beginpunt.

349. Bij het kalibreren van de P2G-LR, dient de maximale stressimpact te worden berekend op basis van de wijzigingen in het tier 1-kapitaal in het jaar met de ergste stress en rekening houdend met de toepasselijke kapitaalvereisten van de hefboomratio. De maximale stressimpact in het kader van het instellen van het P2G-LR dient te worden gezien als het verschil tussen de laagste hefboomratio in het ongunstige scenario in de stresstesthorizon en de feitelijke hefboomratio aan het beginpunt.

350. Bevoegde autoriteiten verkrijgen het P2G-beginpunt specifiek voor elke instelling door componenten die reeds risico’s dekken, zoals weerspiegeld in de maximale stressimpact, te verrekenen. Bevoegde autoriteiten verrekenen met name de relevante maatregelen, in het bijzonder de kapitaalconserveringsbuffer, zoals vermeld in lid 354. Daarnaast, bij het instellen van de P2G- en P2G-LR-beginpunten, kunnen bevoegde autoriteiten, waar relevant, kijken naar andere aanpassingen aan de maximale stressimpact in verband met de aanname van een statische balans of de andere tijdhorizon tussen de uitvoering van de stresstest en het moment van het beginpunt.

351. Bij het instellen van het P2G en P2G-LR zorgen bevoegde autoriteiten voor een adequate koppeling tussen hun respectieve uitgangspunten en hun definitieve waarden. Daartoe kunnen zij beslissen om een zgn. verdeelbenadering toe te passen waarbij zij instellingen in een categorie indelen op basis van het P2G- en P2G-LR-beginpunt, op basis van de relevante stresstests voor toezichtdoeleinden, zoals vermeld in lid 344 of op basis van andere benaderingen zoals vermeld in lid 345. Als gevolg daarvan kunnen bevoegde autoriteiten een vast bereik aan P2G- of P2G-LR-niveaus toekennen aan elke categorie en het definitieve P2G en het definitieve P2G-LR instellen binnen het bereik van de toegekende categorie, of in uitzonderlijke gevallen buiten het bereik van de betreffende categorie op basis van instellingsspecifieke overwegingen. Bevoegde autoriteiten proberen negatieve abrupte gevolgen tussen categorieën te vermijden, bijv. door een gedeeltelijke overlap tussen de P2G- of P2G-LR-niveaus voor naburige categorieën toe te staan, en zij zorgen ervoor dat het uiteindelijke definitieve P2G en P2G-LR specifiek voor de instelling is.

352. Bij het bepalen van de omvang van P2G en P2G-LR houden bevoegde autoriteiten waar relevant en beschikbaar, ook rekening met de volgende factoren:

• a. het jaar waarin de maximale stressimpact zich voordoet ten opzichte van het beginpunt en de tijdhorizon van de scenario’s gebruikt in de stresstests;
• b. de uitkomst van een betrouwbare Icaap-stresstest, rekening houdende met de specifieke definities en aannames voor het scenario, in het bijzonder waar deze meer relevant worden geacht voor het bedrijfsmodel en het risicoprofiel van de instelling of waar de interne scenario’s strenger zijn dan de scenario’s van de toezichthouder;
• c. wijzigingen die zich voordoen na de sluitingsdatum van de stresstest met een wezenlijke impact op het risicoprofiel of de kapitaalpositie van de instelling (bijv. de verkoop van niet-renderende leningen). Deze wijzigingen kunnen tussentijdse wijzigingen van het risicoprofiel omvatten, maar ook structurele wijzigingen in de activiteit of de balans van de instelling;
• d. relevante limiteringsmaatregelen van het management van de instelling die geloofwaardig en zeer zeker worden geacht op basis van de beoordeling door de toezichthouder;
• e. informatie over standpunten van de toezichthouder over de relevantie van stresstests voor toezichtdoeleinden voor de strategie, de financiële plannen en het bedrijfsmodel van de instelling;
• f. een afgenomen mate van zekerheid over de feitelijke gevoeligheid van de instelling voor ongunstige scenario’s;
• g. eventuele mogelijke overlapping met het P2R of P2R-LR;
• h. het algemene herstelvermogen van de instelling, zoals gespecificeerd in de EBA-richtlijnen inzake het algemene herstelvermogen bij de opstelling van herstelplannen⁴³ ;
• i. de kwaliteit (samenstelling) van het beschikbare eigen vermogen van de instelling, ook voor het jaar met de ergste stress;
• j. of de instelling al dan niet een herstructurering ondergaat of ontbonden wordt.

353. Bij het bepalen van P2G, overwegen bevoegde autoriteiten ook in hoeverre stressscenario’s alle wezenlijke risico’s dekken die bijdragen tot de P2R in TSCR. Bevoegde autoriteiten houden in het bijzonder rekening met het feit dat scenario’s met macro-economische daling sommige risico’s niet volledig opsporen, bijvoorbeeld pensioenrisico of een aantal elementen van kredietconcentratierisico (bijvoorbeeld naamconcentratie), die potentiële verliezen binnen de geteste ongunstige scenario’s mogelijk zullen versterken.

354. Bovendien houden bevoegde autoriteiten rekening met de mate waarin de bestaande gecombineerde buffervereisten en andere geldende macroprudentiële maatregelen die risico’s die aan het licht komen bij stresstests reeds dekken. De bevoegde autoriteiten:

• a. moeten in dit verband de P2G verrekenen tegen de kapitaalinstandhoudingsbuffer (CCB), aangezien P2G en CCB overlappend zijn van aard;
• b. in uitzonderlijke gevallen, en geval per geval, P2G verrekenen met de anticyclische kapitaalbuffer (CCyB) – hoewel er in principe geen overlap tussen beide wordt verwacht – op basis van een afweging van de onderliggende risico’s die door de buffer worden gedekt en waarmee rekening is gehouden bij het opstellen van de scenario’s die voor de stresstests worden gebruikt, na overleg met de macroprudentiële autoriteit;
• c. mogen de P2G niet verrekenen met de buffers voor systeemrisico’s (G-SII/O-SII-buffers en de systeemrisicobuffer), aangezien deze bedoeld zijn om de risico’s te dekken die een instelling vormt voor het financiële stelsel;
• d. mogen P2G-LR ook niet verrekenen tegen de G-SII hefboomratiovereiste zoals vermeld in artikel 92, lid 1, punt a), van Verordening (EU) nr. 575/2013;
• e. kunnen de aan die instelling meegedeelde P2G herzien om ervoor te zorgen dat haar kalibratie passend blijft wanneer een instelling gebonden wordt door de outputondergrens, overeenkomstig artikel 104b, lid 4 a, van Richtlijn 2013/36/EU.

355. Waar bevoegde autoriteiten P2G vaststellen, dienen zij dit advies ook bovenop het OCR toe te voegen. Waar bevoegde autoriteiten P2G-LR vaststellen, dienen zij dit advies ook bovenop het OLRR toe te voegen. Bevoegde autoriteiten moeten OCR en OLRR als twee afzonderlijke stapels vereisten beschouwen. Als gevolg daarvan kan het beschikbare eigen vermogen gelijktijdig worden gebruikt om te voldoen aan P2G en P2G-LR.

⁴³ EBA-richtsnoeren inzake de totale herstelcapaciteit in herstelplanning (EBA/GL/2023/06) – afdeling II. THC-beoordeling – “aangepaste totale herstelcapaciteit”.

356. Na voorgaande beoordeling vormen bevoegde autoriteiten zich een beeld van de mate waarin het bestaande eigen vermogen een goede dekking biedt van de risico’s waaraan de instelling is of kan worden blootgesteld. Dit beeld wordt verwoord in een samenvatting van bevindingen die vergezeld gaat van een levensvatbaarheidsscore op basis van de in tabel 15 genoemde overwegingen.

357. Bij het bepalen van de score voor kapitaaltoereikendheid moeten de bevoegde autoriteiten, indien van toepassing, rekening houden met de score van de totale herstelcapaciteit met betrekking tot kapitaal (zwak, toereikend met potentiële ruimte voor verbetering, of bevredigend) zoals gespecificeerd in de punten 41 tot en met 43 van de EBA-richtsnoeren inzake de totale herstelcapaciteit in herstelplanning⁴⁴ . Het in aanmerking nemen van de totale herstelcapaciteitsscore in de context van de kapitaaltoereikendheid is met name relevant in het geval van een “zwakke” totale herstelcapaciteitsscore voor kapitaal.

Tabel 15. Overwegingen van de toezichthouder voor het toekennen van een score voor toereikendheid van het kapitaal Score Standpunt van de toezichthouder Overwegingen

358. De onderstaande tabel biedt een niet-uitputtende lijst van toezichtmaatregelen die bevoegde autoriteiten kunnen nemen in geval van vastgestelde tekortkomingen in de kapitaaltoereikendheid van de instelling, onder meer in stressomstandigheden. De bevoegde autoriteiten dienen de aard van de toezichtmaatregel te bepalen op basis van de doeltreffendheid ervan voor de specifieke vastgestelde tekortkoming. De bevoegde autoriteiten kunnen aanvullende toezichtmaatregelen toepassen, of een combinatie daarvan, indien deze geschikter worden geacht om de vastgestelde tekortkomingen aan te pakken. Tabel 16. Potentiële en niet-uitputtende toezichtsmaatregelen voor kapitaaltoereikendheid

punten a), c), h), i) en j), van Richtlijn 2013/36/EU – bevoegde autoriteiten kunnen de instelling verplichten: A. aanvullende eigenvermogensvereisten te hanteren door de TSCR vast te stellen en, indien van toepassing, de P2G te bepalen B. een geloofwaardig kapitaalplan in te dienen dat een oplossing biedt voor het risico dat niet wordt voldaan aan de toepasselijke kapitaalvereisten, indien de kwantitatieve uitkomsten van de stresstests erop wijzen dat een instelling onder de gegeven stressscenario’s niet in staat zal zijn aan de vereisten te voldoen, en een uiterste termijn vast te stellen voor de tenuitvoerlegging ervan; C. waar nodig wijzigingen aan te brengen in de kapitaalplannen, met inbegrip van de voorgestelde beheersmaatregelen, of aanvullende risicobeperkende maatregelen te nemen die relevant zouden worden gezien de scenario’s en de huidige macro-economische omstandigheden; D. de variabele beloning te beperken tot een bepaald percentage van de netto-inkomsten wanneer deze niet verenigbaar is met het behoud van een solide kapitaalbasis; E. haar bedrijfsactiviteiten of bedrijfsvoering te beperken of in te perken, of activiteiten af te stoten die buitensporige risico’s voor haar soliditeit met zich meebrengen; F. het risico te beperken dat inherent is aan bepaalde activiteiten, producten en systemen van instellingen, waaronder activiteiten van derden; G. gebruik te maken van nettowinsten om het eigen vermogen te versterken; H. uitkeringen of rentebetalingen aan aandeelhouders, leden of houders van aanvullend-tier 1-instrumenten te beperken of te verbieden, mits een dergelijk verbod niet leidt tot wanbetaling; I. aanvullende rapportagevereisten of een frequentere rapportage op te leggen, onder meer wat betreft de rapportage over eigen vermogen en hefboomfinanciering.

359. Wanneer de bevoegde autoriteiten de geloofwaardigheid van het kapitaalplan of het herziene kapitaalplan beoordelen, overeenkomstig de punten B en C van tabel 16, dienen zij rekening te houden met de volgende criteria:

• a. of het kapitaalplan de volledige geraamde tijdhorizon van de stresstest dekt;
• b. of het kapitaalplan een reeks geloofwaardige limiterings- en beheersmaatregelen formuleert, zoals de beperking van de uitbetaling van dividenden, enz.;
• c. of de instelling is bereid en in staat om dergelijke maatregelen te nemen om de inbreuken op de geldende kapitaalvereisten in de systeembrede stresstests aan te pakken;
• d. of de limiterings- en beheersmaatregelen onderworpen zijn aan beperkingen op juridisch gebied en wat hun reputatie betreft, bijvoorbeeld ten gevolge van tegenstrijdige vroegere

risicobereidheid);

• e. de waarschijnlijkheid dat limiterings- en beheersmaatregelen de instelling in staat stellen om haar geldende kapitaalvereisten na te komen binnen een gepaste deadline;
• f. of de voorgestelde maatregelen in grote lijnen overeenstemmen met macro-economische overwegingen en met gekende toekomstige veranderingen aan de regelgeving die een invloed hebben op een instelling binnen de reikwijdte en het tijdskader van de geraamde ongunstige scenario’s;
• g. het scala aan herstelopties en hun analyse zoals gedefinieerd in het herstelplan van de instelling. 360. Bevoegde autoriteiten verwachten dat de instellingen het herziene kapitaalplan ten uitvoer brengen, inclusief bijkomende veranderingen op basis van de resultaten van de beoordeling door de toezichthouder en de dialoog met de instelling.

⁴⁴ EBA/GL/2023/06