9. Titel 9. Algemene SREP-beoordeling en -communicatie

442. In dit hoofdstuk wordt beschreven hoe de bevindingen van de beoordelingen van de afzonderlijke SREP-onderdelen worden samengevoegd tot de algehele SREP-beoordeling, en hoe de uitkomst daarvan wordt gecommuniceerd – met inbegrip van de toelichting op en onderbouwing van de eigenvermogensvereisten en de richtsnoeren. Daarnaast wordt ingegaan op de manier waarop de niet-uitputtende toezichtsmaatregelen die aan het einde van elke relevante paragraaf en titel van deze richtsnoeren worden opgesomd, samenhangen met andere relevante kaders (zoals maatregelen voor vroegtijdige interventie, beoordelingen door afwikkelingsautoriteiten, macroprudentiële maatregelen en AML/CFT).

443. Om tot een totale SREP-beoordeling te komen, nemen bevoegde autoriteiten de bevindingen van de beoordelingen van de SREP-elementen onder de loep, met name:

• a. de risico’s waaraan de instelling is of kan worden blootgesteld;
• b. de kans dat de governance, tekortkomingen in de risicobeheersing en/of het bedrijfsmodel of de strategie van de instelling deze risico’s kunnen versterken of verminderen of de instelling aan nieuwe oorzaken van risico’s kunnen blootstellen;
• c. of het eigen vermogen en de liquide middelen van de instelling deze risico’s goed dekken;
• d. de mogelijkheid van positieve en negatieve interactie tussen de elementen (zo kunnen bevoegde autoriteiten een sterke kapitaalpositie als een potentiële verzachtende factor beschouwen voor bepaalde punten van zorg op het gebied van liquiditeit of financiering, of juist menen dat een zwakke kapitaalpositie de zorgen op dat gebied kan vergroten).

444. op grond van deze overwegingen bepalen de bevoegde autoriteiten de levensvatbaarheid van de instelling, die wordt gedefinieerd als de nabijheid ten opzichte van een punt van niet-levensvatbaarheid op basis van de vraag of haar eigen vermogen en liquide middelen, governance, risicobeheersing en/of bedrijfsmodel of strategie toereikend zijn om de risico’s te dekken waaraan zij is of kan worden blootgesteld. Als gevolg van deze bepaling handelen bevoegde autoriteiten als volgt:

• a. zij treffende de toezichtmaatregelen die nodig zijn om punten van zorg aan te pakken;
• b. zij bepalen de toekomstige personele inzet en planning van de toezichthouder voor de instelling, waaronder of er specifieke toezichtactiviteiten moeten worden gepland voor de instelling in het kader van het programma voor onderzoek door de toezichthouder;
• c. zij bepalen of het nodig is om de in artikel 27 van Richtlijn 2014/59/EU bedoelde vroegtijdige-interventiemaatregelen te treffen;
• d. zij bepalen of de instelling geacht kan worden te falen of waarschijnlijk te zullen falen in de zin van artikel 32 van Richtlijn 2014/59/EU.

445. De totale SREP-beoordeling moet tot uitdrukking komen in een levensvatbaarheidsscore op basis van de in tabel 20 genoemde overwegingen en duidelijk worden gedocumenteerd in een jaarlijkse samenvatting van de totale SREP-beoordeling. Deze jaarlijkse samenvatting moet tevens de totale SREP-score en de score voor elementen van het SREP bevatten, en eventuele bevindingen van de toezichthouder in de loop van de voorgaande 12 maanden.

Tabel 20. Overwegingen van de toezichthouder voor het toekennen van de totale SREP-score Standpunt van de Score Overwegingen toezichthouder

Standpunt van de Score Overwegingen toezichthouder

Standpunt van de Score Overwegingen toezichthouder

446. Wanneer is vastgesteld dat een instelling “faalt of waarschijnlijk zal falen”, hetgeen tot uitdrukking komt in een totale SREP-score van “F”, overleggen bevoegde autoriteiten met de afwikkelingsautoriteiten over de bevindingen volgens de in artikel 32 van Richtlijn 2014/59/EU beschreven procedure.

447. Bevoegde autoriteiten stellen de instelling overeenkomstig het in hoofdstuk 2.4 beschreven SREP-model van toezichtinspanning schriftelijk in kennis van de uitkomst van de SREP-beoordeling. De mededeling dient te worden gericht aan het leidinggevend orgaan van de instelling.

448. De mededeling van de uitkomst van de SREP-beoordeling aan instellingen en, indien relevant, aan andere bevoegde autoriteiten of afwikkelingsautoriteiten, dient ten minste de volgende elementen te bevatten:

• a. het betreffende toepassingsniveau, de datum en de datum van toepassing van de SREP-beoordeling, alsmede de referentiedata van de informatie die bij de opstelling daarvan is gebruikt, overeenkomstig artikel 10 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 710/2014 van de Commissie;
• b. een beschrijving van de uitkomsten van de SREP, waaronder een samenvatting van de beoordeling, belangrijke toezichtsbevindingen en de algehele SREP-score. Wanneer de instelling corrigerende maatregelen moet nemen met betrekking tot specifieke SREP-elementen of -subelementen, dienen de bevoegde autoriteiten te overwegen een passend tijdschema voor de correctie vast te stellen en, indien van toepassing, de score voor deze elementen en subelementen bekend te maken;
• c. het vereiste niveau en de vereiste kwaliteit van de P2R, in overeenstemming met het proces en de criteria zoals gespecificeerd in Titel 7, , met inbegrip van de instellingsspecifieke motivering voor het vaststellen van de vereisten, afzonderlijk voor het risico van buitensporige hefboomwerking en voor andere soorten risico’s. In de motivering moet duidelijk worden aangegeven welke wezenlijke risicofactoren bijdragen aan de P2R. In geval van relevante wijzigingen in het regelgevingskader voor het bepalen van de P1R die van toepassing zijn op een instelling, moet de communicatie het resultaat omvatten van de volgens lid 294 van Titel 7 uitgevoerde beoordeling. Om P2R te rechtvaardigen, moeten de bevoegde autoriteiten:
• i. voor zover mogelijk verwijzen naar de risicocategorieën en -subcategorieën/-elementen zoals beschreven in titel 6 en de hoofdstukken 7.2 en 7.3, rekening houdend met de bestaande definities van specifieke risicosoorten in de toepasselijke wetgeving, met als doel de algehele vergelijkbaarheid tussen instellingen te waarborgen;
• ii. de belangrijkste tekortkomingen identificeren die door deze vereisten moeten worden gedekt totdat ze zijn verholpen overeenkomstig paragraaf 320.
• d. bij het rapporteren van het vereiste kapitaalniveau en de kwaliteit van de van de Pijler 2 vereisten, in overeenstemming met de het vorige punt, dienen de bevoegde autoriteiten:
• i. het TSCR van de instelling als percentage (ratio) van het TREA te communiceren, gespecificeerd in termen van de samenstelling van het vereiste; Het TSCR wordt uitgedrukt aan de hand van de volgende formule:

• ii. het TSLRR van de instelling communiceren als percentage (ratio) van de blootstelling

• iii. de OCR van de instelling en de onderdelen daarvan – de eigenvermogensvereisten van Pijler 1, P2R en de buffervereisten – communiceren als een percentage (ratio) van de TREA, uitgesplitst naar de samenstelling van de vereiste;
• iv. het OLRR van de instelling en de afzonderlijke elementen daarvan – het eigenvermogensvereiste van de hefboomratio, de P2R-LR en het G-SII-buffervereiste voor de hefboomratio – communiceren als percentage (ratio) van het LRE, gespecificeerd in termen van de samenstelling van het vereiste.
• e. Het verwachte niveau en de verwachte kwaliteit van de P2G en P2G-LR overeenkomstig het proces en de criteria zoals gespecificeerd in paragraaf 7.6, wanneer de bepaling daarvan een positieve waarde oplevert, met inbegrip van:
• i. alle toepasselijke eigenvermogensratio’s waarop P2G van invloed is (CET1, T1 en totaal eigen vermogen) en de vereiste hefboomratio waarop P2G-LR van invloed is, en dat eigen vermogen dat voor P2G-doeleinden wordt aangehouden, mag niet worden gebruikt om aan enig onderdeel van de OCR te voldoen, en dat P2G-LR mag niet worden gebruikt om aan enig onderdeel van de OLRR te voldoen;
• ii. de relevante tijdslimieten voor de opstelling ervan;
• iii. de instellingsspecifieke motivering voor het vaststellen van de leidraad en de belangrijkste elementen van de gebruikte methodologie;
• iv. de potentiële reactie van de toezichthouder op situaties waarin P2G en P2G-LR niet worden gerealiseerd.
• f. een verklaring over de aangehouden liquiditeit en eventuele specifieke liquiditeitsvereisten die door de bevoegde autoriteit zijn gesteld, anders dan die welke zijn neergelegd in

artikel 428b, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013, met inbegrip van de instellingsspecifieke redenen voor deze vereisten;

• g. Indien van toepassing, een verklaring omtrent andere toezichtmaatregelen, hetzij kwalitatief of kwantitatief, die de bevoegde autoriteit van plan is te nemen, met inbegrip van eventuele vroegtijdige-interventiemaatregelen.

449. De TSCR, zoals vastgesteld overeenkomstig deze richtsnoeren en vermeld in de SREP-beoordeling, is een wettelijk bindende vereiste waaraan instellingen te allen tijde moeten voldoen, ook in stresssituaties. Indien niet langer aan de TSCR wordt voldaan, dienen de bevoegde autoriteiten aanvullende interventiebevoegdheden te overwegen overeenkomstig de Richtlijnen 2013/36/EU en 2014/59/EU, met inbegrip van de intrekking van de vergunning overeenkomstig artikel 18, onder d), van Richtlijn 2013/36/EU, de toepassing van vroegtijdige interventiemaatregelen overeenkomstig artikel 27 van Richtlijn 2014/59/EU, de vaststelling dat een instelling failliet gaat of dreigt failliet te gaan overeenkomstig artikel 32, lid 4, punt 4a, van Richtlijn 2014/59/EU en de desbetreffende richtsnoeren, en afwikkelingsmaatregelen overeenkomstig die richtlijn. Bij het uitoefenen van deze bevoegdheden dienen bevoegde autoriteiten te overwegen of de maatregelen evenredig zijn met de omstandigheden en met hun mening over de verwachte evolutie van de situatie.

450. Bevoegde autoriteiten monitoren ook of de instellingen voldoen aan het OCR. Waar nodig nemen bevoegde autoriteiten maatregelen om ervoor te zorgen dat instellingen voldoen aan de vereisten vermeld in artikel 141 en 142 van Richtlijn 2013/36/EU.

451. Bevoegde autoriteiten volgen op of de instelling het bedrag aan eigen vermogen dat wordt verwacht krachtens P2G ondertussen heeft samengesteld en in stand heeft gehouden. Wanneer het eigen vermogen van de instelling daalt of waarschijnlijk zal dalen tot onder het niveau bepaald door P2G, eist de bevoegde autoriteit dat de instelling haar hiervan op de hoogte brengt en een bijgewerkt kapitaalplan voorbereidt. In haar kennisgeving legt de instelling uit welke ongunstige gevolgen haar hiertoe waarschijnlijk zullen dwingen en welke maatregelen zij plant om P2G uiteindelijk opnieuw na te leven in het kader van een verbeterde dialoog met de toezichthouder.

452. Over het algemeen houdt een bevoegde autoriteit rekening met drie situaties waarin een instelling kan falen om haar P2G na te leven:

• a. Wanneer het eigen vermogen daalt onder het P2G-niveau (terwijl het boven OCR blijft) in instellingsspecifieke of externe omstandigheden waarin de risico’s die P2G moest helpen dekken zich hebben voorgedaan, kan de bevoegde autoriteit de instelling toestaan tijdelijk onder het P2G-niveau te functioneren, op voorwaarde dat het herziene kapitaalplan van de instelling geloofwaardig wordt geacht overeenkomstig de in hoofdstuk 7.7 vermelde criteria. De bevoegde autoriteit kan ook overwegen om het P2G-niveau te wijzigen indien gepast;
• b. Wanneer het niveau van het eigen vermogen onder het P2G-niveau daalt (terwijl het boven OCR blijft) in instellingsspecifieke omstandigheden als gevolg van de intreding van risico’s die P2G volgens de planning moest dekken, verwachten bevoegde autoriteiten dat de instelling het niveau van het eigen vermogen binnen een gepaste termijn verhoogt tot P2G-niveau;
• c. Wanneer de instelling P2G niet naleeft, het niet opneemt in haar kader voor risicobeheer of binnen de relevante deadlines opgelegd door de bevoegde autoriteiten, geen eigen vermogen aanlegt dat voldoet aan P2G, kunnen bevoegde autoriteiten additionele toezichtmaatregelen toepassen zoals vermeld in tabel 16.

Waar de toestemming om de exploitatie te continueren onder het niveau van P2G, zoals bedoeld in a) niet is verleend en het eigen vermogen van de instelling herhaaldelijk onder het niveau van P2G daalt, legt de bevoegde autoriteit P2R op in overeenstemming met titel 7.

453. Niettegenstaande specifieke reacties van de toezichthouder overeenkomstig de vorige paragraaf, kunnen bevoegde autoriteiten ook overwegen om de kapitaalmaatstaven en de bijkomende toezichtmaatregelen vermeld in Titel 7 toe te passen indien deze als meer geschikt worden beschouwd om de redenen voor de daling van het eigen vermogen onder het niveau bepaald door P2G aan te pakken.

454. Naast de toezichtmaatregelen kunnen bevoegde autoriteiten de in artikel 27 van Richtlijn 2014/59/EU beschreven vroegtijdige-interventiemaatregelen treffen, die bedoeld zijn als aanvulling op de reeks toezichtmaatregelen vermeld in artikel 104 en 105 van Richtlijn 2013/36/EU.

455. Bevoegde autoriteiten treffen vroegtijdige-interventiemaatregelen zonder afbreuk te doen aan andere toezichtmaatregelen en daarbij kiezen zij de meest geschikte maatregel(en) om in het licht van de specifieke omstandigheden proportioneel te reageren.

456. Bij het vaststellen van toezichts- of vroegtijdige interventiemaatregelen dienen de bevoegde autoriteiten niet alleen rekening te houden met het in titel 2 beschreven escalatiekader, maar ook met de resultaten van de door de afwikkelingsautoriteit uitgevoerde beoordeling van de afwikkelbaarheid, met inbegrip van het bijbehorende werkprogramma, teneinde de samenhang van de toezichtsmaatregelen te waarborgen.

457. Wanneer een instelling aan macroprudentiële maatregelen is onderworpen en uit de SREP-beoordeling blijkt dat deze macroprudentiële maatregelen geen afdoende oplossing bieden voor het instellingsspecifieke risicoprofiel of de aanwezige tekortkomingen van de instelling (d.w.z. de instelling staat bloot aan een hoger risiconiveau dan het niveau waarop de macroprudentiële maatregel betrekking heeft, of de geconstateerde tekortkomingen zijn wezenlijker dan de tekortkomingen waarop de maatregel betrekking heeft), overwegen bevoegde autoriteiten de macroprudentiële maatregel met instellingsspecifieke maatregelen aan te vullen.

458. Bij de toepassing van toezichtmaatregelen om prudentiële tekortkomingen aan te pakken in verband met ML/TF-risico’s, werken de bevoegde autoriteiten samen met de AML/CFT-toezichthouders zodat de onderliggende tekortkomingen/zwakke punten naar behoren worden aangepakt met de daartoe geëigende maatregelen binnen het werkterrein van de AML/CFT-toezichthouders resp. de bevoegde autoriteiten, vanuit hun respectieve oogpunt⁴⁹ .

459. Wanneer bevoegde autoriteiten in de loop van hun toezichtactiviteiten redelijke aanwijzingen hebben dat er sprake is van tekortkomingen in de systemen en risicobeheersingskader of het interne governancekader van de instelling dat verband houdt met AML/CFT of redelijke gronden heeft te vermoeden dat de instelling een grotere mate van blootstelling aan ML/TF-risico’s, dan:

• a. stellen zij zo snel mogelijk na de vaststelling daarvan de AML/CFT-toezichthouder in kennis van deze tekortkomingen en risico’s en overleggen zij met hen in lijn met de AML/CFT-richtsnoeren inzake samenwerking;
• b. beoordelen zij de impact die bedoelde tekortkomingen en risico’s kunnen hebben op de prudentiële situatie van de instelling;
• c. overleggen zij met de betreffende AML/CFT-toezichthouders in lijn met de opdrachten en functies van de respectieve autoriteiten naar de meest gepaste prudentiële toezichtmaatregelen om deze tekortkomingen en risico’s aan te pakken, naast eventueel door de AML/CFT-toezichthouders genomen maatregelen.

460. Wanneer de bevoegde autoriteiten in kennis worden gesteld of op de hoogte geraken van toezichtmaatregelen of sancties die zijn gepland of opgelegd door de AML/CFT-toezichthouders, dan kijken zij of en hoe de potentiële prudentiële implicaties van de zwakke punten en tekortkomingen die door de AML/CFT-toezichthouders zijn vastgesteld moeten worden gelimiteerd.

⁴⁹ Overeenkomstig de AML/CFT-richtsnoeren inzake samenwerking van EBA (EBA/GL/2021/15).