Artikel 50 AML/CFT-toezichtcolleges in de niet-financiële sector

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de niet-financiële toezichthouders die belast zijn met de moederonderneming van een groep meldingsplichtige entiteiten in de niet-financiële sector of met het hoofdkantoor van een meldingsplichtige entiteit in de niet-financiële sector in elk van de volgende situaties specifieke AML/CFT-toezichtcolleges kunnen oprichten:

Dit lid zijn ook van toepassing op structuren met gemeenschappelijke eigendom, beheer of controle op de naleving, met inbegrip van netwerken of maatschappen waarvoor op groepsniveau voorschriften gelden op grond van artikel 16 van Verordening (EU) 2024/1624.

De permanente leden van het college zijn de niet-financiële toezichthouder die belast is met de moederonderneming van het hoofdkantoor en de niet-financiële toezichthouders die belast zijn met vestigingen in lidstaten van ontvangst of met het toezicht op die meldingsplichtige entiteit in andere lidstaten in de in artikel 37, lid 1, tweede alinea, bedoelde gevallen.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat, indien de niet-financiële toezichthouder die belast is met de moederonderneming van een groep of met het hoofdkantoor van een meldingsplichtige entiteit geen college opricht, de in lid 1, tweede alinea, punt b), bedoelde niet-financiële toezichthouders een advies kunnen indienen dat, rekening houdend met het risico op witwassen en terrorismefinanciering waaraan de meldingsplichtige entiteit is blootgesteld en met de omvang van haar grensoverschrijdende activiteiten, een college wordt opgericht. Dat advies wordt door ten minste twee niet-financiële toezichthouders ingediend en gericht aan:

Indien de in dit lid, eerste alinea, punt a), bedoelde niet-financiële toezichthouder een zelfregulerend orgaan is, wordt dat advies ook ingediend bij de overheidsinstantie die belast is met het toezicht op dat zelfregulerende orgaan op grond van artikel 52.

3.   Indien de niet-financiële toezichthouder die belast is met de moederonderneming van een groep of met het hoofdkantoor van een meldingsplichtige entiteit na indiening van een advies op grond van lid 2 nog steeds acht dat het niet nodig is een college op te richten, zorgen de lidstaten ervoor dat de andere niet-financiële toezichthouders het college kunnen oprichten, mits dat uit ten minste twee leden bestaat. In die gevallen besluiten die niet-financiële toezichthouders onderling over welke toezichthouder belast is met het college. De niet-financiële toezichthouder die belast is met de moederonderneming van een groep of met het hoofdkantoor van een meldingsplichtige entiteit wordt in kennis gesteld van de activiteiten van het college en kan te allen tijde aan het college deelnemen.

4.   Voor de toepassing van lid 1 zorgen de lidstaten ervoor dat de niet-financiële toezichthouders vaststelling doen van:

5.   Indien meldingsplichtige entiteiten in de niet-financiële sector in het kader van het vrij verrichten van diensten in andere lidstaten activiteiten uitvoeren, kan de niet-financiële toezichthouder van de lidstaat van herkomst de niet-financiële toezichthouders van die lidstaten uitnodigen om als waarnemer deel te nemen aan het college.

6.   Indien tot een groep in de niet-financiële sector een kredietinstelling of financiële instelling behoort, maar de aanwezigheid ervan in de groep niet voldoet aan de drempel voor het oprichten van een college op grond van artikel 49, nodigt de toezichthouder die het college opricht de financiële toezichthouders van die kredietinstellingen of financiële instellingen uit om deel te nemen aan het college.

7.   De lidstaten kunnen toestaan dat AML/CFT-toezichtcolleges worden opgericht wanneer een in de Unie gevestigde meldingsplichtige entiteit in de niet-financiële sector vestigingen heeft opgericht in ten minste twee derde landen. De niet-financiële toezichthouders kunnen hun tegenhangers in die derde landen uitnodigen om een dergelijk college op te richten. De aan het college deelnemende niet-financiële toezichthouders stellen een schriftelijke overeenkomst op waarin de voorwaarden en procedures voor de samenwerking en uitwisseling van informatie nader worden omschreven.

Indien het college wordt opgericht ten aanzien van meldingsplichtige entiteiten als bedoeld in artikel 3, punt 3), a) en b), van Verordening (EU) 2024/1624 of groepen daarvan, bevat de in de eerste alinea van dit lid bedoelde schriftelijke overeenkomst ook procedures om ervoor te zorgen dat de op grond van artikel 21, lid 2, van Verordening (EU) 2024/1624 verzamelde informatie wordt gedeeld, tenzij de tweede alinea van artikel 21, lid 2, van toepassing is.

8.   De lidstaten zorgen ervoor dat de colleges onder meer worden gebruikt voor het uitwisselen van informatie, het verlenen van wederzijdse bijstand of het coördineren van de toezichtbenadering van de groep of meldingsplichtige entiteit, met inbegrip van, in voorkomend geval, het nemen van passende en evenredige maatregelen om ernstige inbreuken op de Verordeningen (EU) 2024/1624 en (EU) 2023/1113, aan te pakken die worden geconstateerd op het niveau van de groep of van de meldingsplichtige entiteit, of in de vestigingen die de groep of meldingsplichtige entiteit heeft opgericht in het rechtsgebied van een toezichthouder die deelneemt aan het college.

9.   De AMLA kan de vergaderingen van de AML/CFT-toezichtcolleges bijwonen en faciliteert hun werkzaamheden overeenkomstig artikel 36 van Verordening (EU) 2024/1620. Indien de AMLA besluit deel te nemen aan de vergaderingen van een AML/CFT-toezichtcollege, heeft zij de status van waarnemer.

10.   Niet-financiële toezichthouders kunnen hun tegenhangers in derde landen toestaan om als waarnemer deel te nemen aan AML/CFT-toezichtcolleges in het in lid 1, punt b), bedoelde geval of indien meldingsplichtige entiteiten van de Unie in de niet-financiële sector of groepen daarvan in die derde landen dochterondernemingen of filialen hebben, mits:

De lidstaten zorgen ervoor dat de niet-financiële toezichthouders die belast zijn met de moederonderneming van een groep of met het hoofdkantoor van een meldingsplichtige entiteit of, in de in lid 3 bedoelde gevallen, met het college, een beoordeling uitvoeren van de vraag of aan de voorwaarden van de eerste alinea van dit lid is voldaan, en deze indienen bij de permanente leden van het college. Die beoordeling wordt uitgevoerd voordat het de tegenhanger uit een derde land wordt toegestaan deel te nemen aan het college, en kan daarna zo nodig opnieuw worden uitgevoerd. De niet-financiële toezichthouders die belast zijn met de beoordeling kunnen de AMLA om ondersteuning verzoeken bij het uitvoeren van die beoordeling.

11.   Indien de permanente leden van het college dat noodzakelijk achten, kunnen extra waarnemers worden uitgenodigd, mits wordt voldaan aan de vertrouwelijkheidsvoorschriften. FIE’s kunnen als waarnemers fungeren.

12.   Indien de leden van een college het oneens zijn over de maatregelen die ten aanzien van een meldingsplichtige entiteit moeten worden genomen, kunnen zij de zaak voorleggen aan de AMLA en haar om bijstand verzoeken overeenkomstig artikel 38 van Verordening (EU) 2024/1620. De AMLA brengt binnen twee maanden advies uit over het meningsverschil.

13.   Uiterlijk op 10 juli 2026 stelt de AMLA ontwerpen van technische reguleringsnormen op en legt ze deze ter goedkeuring voor aan de Commissie. In die ontwerpen van technische reguleringsnormen wordt het volgende nader bepaald:

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 49 tot en met 52 van Verordening (EU) 2024/1620.

14.   Uiterlijk op 10 juli 2029 en vervolgens om de twee jaar brengt de AMLA advies uit over de werking van de AML/CFT-toezicht colleges in de niet-financiële sector. Dat advies omvat: