Artikel 10 Monitoringsupersites

1.   Elke lidstaat stelt ten minste één monitoringsupersite per tien miljoen inwoners op een stedelijkeachtergrondlocatie in. Lidstaten met minder dan tien miljoen inwoners stellen ten minste één monitoringsupersite op een stedelijkeachtergrondlocatie in.

Lidstaten waarvan het grondgebied groter is dan 10 000 km2 maar niet groter dan 100 000 km2, stellen ten minste één monitoringsupersite op een ruraleachtergrondlocatie in. Elke lidstaat waarvan het grondgebied groter dan 100 000 km2 is, stelt ten minste één monitoringsupersite per 100 000 km2 op een ruraleachtergrondlocatie in.

2.   De locatie van monitoringsupersites wordt voor stedelijkeachtergrondlocaties en ruraleachtergrondlocaties bepaald overeenkomstig punt B van bijlage IV.

3.   Alle bemonsteringspunten die aan de vereisten van de punten B en C van bijlage IV voldoen en die op monitoringsupersites zijn geïnstalleerd, mogen in aanmerking worden genomen voor de naleving van de vereisten inzake het minimumaantal bemonsteringspunten voor de desbetreffende verontreinigende stoffen zoals gespecificeerd in bijlage III.

4.   Een lidstaat mag met een of meer aangrenzende lidstaten een of meer gezamenlijke monitoringsupersites instellen om aan de vereisten van lid 1 te voldoen. Dat doet geen afbreuk aan de verplichting van elke lidstaat om ten minste één monitoringsupersite op een stedelijkeachtergrondlocatie in te stellen en de verplichting van elke lidstaat met een oppervlakte van meer dan 10 000 km2 om ten minste één monitoringsupersite op een ruraleachtergrondlocatie in te stellen.

5.   Metingen op monitoringsupersites op stedelijkeachtergrondlocaties en ruraleachtergrondlocaties omvatten de in tabellen 1 en 2 van afdeling 1 van bijlage VII vermelde verontreinigende stoffen en kunnen ook de in tabel 3 van die afdeling vermelde verontreinigende stoffen omvatten.

6.   Een lidstaat kan ervoor kiezen zwarte koolstof, ultrafijne deeltjes of ammoniak op de helft van zijn monitoringsupersites op ruraleachtergrondlocaties niet te meten indien het aantal van zijn monitoringsupersites op ruraleachtergrondlocaties het aantal van zijn monitoringsupersites op stedelijkeachtergrondlocaties met een verhouding van ten minste 2:1 overschrijdt, zolang de selectie van zijn monitoringsupersites representatief is voor die verontreinigende stoffen.

7.   Indien van toepassing, wordt de monitoring gecoördineerd met de monitoringstrategie en het meetprogramma van het EMEP, de onderzoeksinfrastructuur voor aerosolen, wolken en sporengassen (Actris) en de monitoring van de gevolgen van luchtverontreiniging op grond van Richtlijn (EU) 2016/2284.