TITLE III WINDING-UP PROCEEDINGS

Artykuł 9

Wszczęcie postępowania likwidacyjnego — informacja do przekazania innym właściwym władzom

1.  Jedynie władze administracyjne i sądowe Państwa Członkowskiego pochodzenia odpowiedzialne za likwidację są uprawnione do podejmowania decyzji w sprawie wszczęcia postępowania likwidacyjnego dotyczącego instytucji kredytowej, łącznie z oddziałami w innych Państwach Członkowskich.

Decyzja o wszczęciu postępowania likwidacyjnego podjęta przez władze administracyjne lub sądowe Państwa Członkowskiego pochodzenia będzie uznana, bez żadnych dodatkowych formalności, za obowiązującą na terytorium wszystkich innych Państw Członkowskich i będzie obowiązywać na terytorium tych Państw w tym samym czasie, co na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym wszczęto to postępowanie.

2.  Władze administracyjne lub sądowe Państwa Członkowskiego pochodzenia niezwłocznie poinformują, przy użyciu wszelkich dostępnych środków, właściwe władze przyjmującego Państwa Członkowskiego o podjęciu decyzji o wszczęciu postępowania likwidacyjnego, łącznie z ewentualnymi praktycznymi skutkami takiego postępowania, jeśli to możliwe przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu. Informacja ta zostanie przekazana przez właściwe władze Państwa Członkowskiego pochodzenia.

Artykuł 10

Prawo obowiązujące

1.  Instytucja kredytowa podlega likwidacji zgodnie z przepisami ustawodawczymi, wykonawczymi i proceduralnymi obowiązującymi w macierzystym Państwie Członkowskim, chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej.

2.  Prawo Państwa Członkowskiego pochodzenia określa w szczególności:

Artykuł 11

Konsultacje właściwych władz poprzedzające dobrowolną likwidację

1.  Przed podjęciem decyzji o dobrowolnej likwidacji organy instytucji kredytowej przeprowadzą, w najbardziej stosownej formie, konsultacje z właściwymi władzami Państwa Członkowskiego pochodzenia.

2.  Dobrowolna likwidacja instytucji kredytowej nie wyklucza podjęcia środków służących reorganizacji lub wszczęcia postępowania likwidacyjnego.

Artykuł 12

Cofnięcie zezwolenia dla instytucji kredytowej

1.  W przypadku podjęcia decyzji o wszczęciu postępowania likwidacyjnego wobec instytucji kredytowej na skutek braku lub niepowodzenia zastosowanych środków służących reorganizacji, zezwolenie dla instytucji zostanie cofnięte zgodnie z procedurą określoną w art. 22 ust. 9 dyrektywy 2000/12/WE.

2.  Cofnięcie zezwolenia przewidzianego w ust. 1 nie stanowi przeszkody dla osoby lub osób, którym powierzono przeprowadzenie likwidacji kontynuowania niektórych działań instytucji kredytowej, o ile jest to potrzebne lub odpowiednie dla celów likwidacji.

Państwo Członkowskie pochodzenia może postanowić, że tego rodzaju działania będą przeprowadzane za zgodą i pod nadzorem właściwych władz tego państwa.

Artykuł 13

Publikacja

Likwidatorzy lub władze administracyjne czy sądowe ogłoszą decyzję o wszczęciu postępowania likwidacyjnego w formie publikacji wyciągu z decyzji o likwidacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich oraz w co najmniej dwóch ogólnokrajowych dziennikach w każdym z przyjmujących Państw Członkowskich.

Artykuł 14

Dostarczenie informacji znanym wierzycielom

1.  Po wszczęciu postępowania likwidacyjnego władze administracyjne lub sądowe Państwa Członkowskiego pochodzenia lub likwidator, niezwłocznie, indywidualnie poinformują znanych wierzycieli mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub centralę w innych Państwach Członkowskich, z wyjątkiem przypadków, gdy ustawodawstwo państwa pochodzenia nie wymaga wniesienia roszczenia w celu jego uznania.

2.  Powyższe informacje dostarczone w postaci powiadomienia powinny w szczególności określać limity czasu, kary za nieprzestrzeganie tych limitów czasu, organy lub władze uprawnione do przyjmowania wnoszonych roszczeń lub zgłaszanych uwag w sprawie tych roszczeń oraz inne określone środki. Powiadomienie takie powinno również określać, czy wierzyciele posiadający preferencyjne lub zabezpieczone in re roszczenia muszą wnosić roszczenia.

Artykuł 15

Wywiązywanie się z zobowiązań

W przypadku wywiązania się ze zobowiązania na rzecz instytucji kredytowej niebędącej osobą prawną i podlegającej postępowaniu likwidacyjnemu wszczętemu w innym Państwie Członkowskim, jeżeli to zobowiązanie było należne likwidatorowi prowadzącemu to postępowanie, uznaje się, że osoba wywiązująca się ze zobowiązania wywiązała się z niego, jeśli nie była poinformowana o wszczęciu postępowania. W przypadku wywiązania się ze zobowiązania przed ukazaniem się publikacji określonej w art. 13, zakłada się, że osoba wywiązująca się ze zobowiązania, przy braku dowodów świadczących inaczej, nie była poinformowana o wszczęciu postępowania likwidacyjnego; w przypadku wywiązania się ze zobowiązania po ukazaniu się publikacji określonej w art. 13, zakłada się, że osoba wywiązująca się ze zobowiązania, przy braku dowodów świadczących inaczej, była poinformowana o wszczęciu postępowania likwidacyjnego.

Artykuł 16

Prawo do wnoszenia roszczeń

1.  Każdemu wierzycielowi mającemu miejsce zamieszkania, siedzibę lub centralę w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie pochodzenia, włączając publiczne władze Państw Członkowskich, przysługuje prawo do wnoszenia roszczeń lub zgłaszania pisemnych uwag w sprawie roszczeń.

2.  Roszczenia wszystkich wierzycieli mających miejsca zamieszkania, siedziby lub centrale w Państwach Członkowskich innych niż Państwo Członkowskie pochodzenia, będą traktowane jednakowo i zgodnie z tą samą kolejnością zaspokajania roszczeń, co równoważne roszczenia wierzycieli mających miejsce zamieszkania, siedziby lub centrale w Państwie Członkowskim pochodzenia.

3.  Z wyjątkiem przypadków, kiedy prawo Państwa Członkowskiego pochodzenia wymaga zgłaszania uwag dotyczących roszczeń, wierzyciel wysyła kopie ewentualnych dokumentów towarzyszących i wskazuje rodzaj roszczenia, datę jego powstania i kwotę roszczenia; informuje również, czy rości sobie prawo do preferencji, zabezpieczenia in re lub zastrzeżenia tytułu własności w odniesieniu do swojego roszczenia oraz jakie aktywa są objęte tym zabezpieczeniem.

Artykuł 17

Języki

1.  Informacje określone w art. 13 i 14 zostaną dostarczone w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego pochodzenia. W tym celu należy wykorzystać formularz opatrzony nagłówkiem we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej, o treści „Zaproszenie do wniesienia roszczenia. Obowiązują limity czasowe” lub, jeżeli prawo Państwa Członkowskiego pochodzenia przewiduje zgłaszanie uwag dotyczących roszczeń, o treści „Zaproszenie do zgłaszania uwag dotyczących roszczeń. Obowiązują limity czasowe”.

2.  Każdy wierzyciel mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub centralę w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie pochodzenia może wnieść roszczenie lub zgłosić uwagi dotyczące roszczenia w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych tego Państwa. W takim wypadku jednak wniesienie roszczenia lub zgłoszenie uwag dotyczących roszczenia powinno być opatrzone nagłówkiem „Wniesienie roszczenia” lub „Zgłoszenie uwag dotyczących roszczenia” w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego pochodzenia. Ponadto, od takiego wierzyciela można wymagać, żeby roszczenie lub uwagi dotyczące roszczenia były przetłumaczone na ten język.

Artykuł 18

Regularne informowanie wierzycieli

Likwidatorzy zobowiązani są regularnie, we właściwy sposób, informować wierzycieli, w szczególności o postępach w procesie likwidacji.

Artykuł 19

Oddziały instytucji kredytowych państw trzecich

1.  Władze administracyjne lub sądowe przyjmującego Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się oddział instytucji kredytowej z centralą poza Wspólnotą, poinformują niezwłocznie i przy użyciu wszelkich dostępnych środków właściwe władze innych przyjmujących Państw Członkowskich, w których znajdują się oddziały tej instytucji kredytowej z wykazu określonego w art. 11 dyrektywy 2000/12/WE, publikowanego co roku w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, o podjęciu decyzji o wszczęciu postępowania likwidacyjnego, wraz z ewentualnymi praktycznymi skutkami tego postępowania, jeśli to możliwe przed wszczęciem postępowania lub bezpośrednio po jego wszczęciu. Informacja ta zostanie przekazana przez właściwe władze pierwszego z wymienionych powyżej przyjmujących Państw Członkowskich.

2.  Władze administracyjne lub sądowe, które postanowiły wszcząć postępowanie likwidacyjne wobec oddziału instytucji kredytowej z centralą poza Wspólnotą, poinformują właściwe władze innych przyjmujących Państw Członkowskich o wszczęciu postępowania likwidacyjnego i cofnięciu zezwolenia.

Informacja ta zostanie ogłoszona przez właściwe władze przyjmującego Państwa Członkowskiego, które postanowiło wszcząć postępowanie.

3.  Władze administracyjne lub sądowe, określone w ust. 1, dołożą wszelkich starań w celu skoordynowania swoich działań.

Likwidatorzy również dołożą wszelkich starań w celu skoordynowania swoich działań.