|
+Artykuł 17 4. |
Artykuł 17 4.Organ właściwy dla CCP, po należytym uwzględnieniu opinii ESMA i kolegium, o których to opiniach mowa w ust. 3 i 3a niniejszego artykułu, w tym zawartych w nich warunków lub zaleceń, podejmuje decyzję o udzieleniu zezwolenia, o którym mowa w art. 14 i art. 15 ust. 1 akapit drugi, jedynie w przypadku, gdy ma całkowitą pewność, że CCP występujący z wnioskiem:
a)
spełnia wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu, w tym – w stosownych przypadkach – dotyczące świadczenia usług rozliczeniowych lub prowadzenia działalności w odniesieniu do instrumentów niefinansowych, oraz
b)
został zgłoszony jako system zgodnie z dyrektywą 98/26/WE. Jeżeli CCP występuje o rozszerzenie zakresu istniejącego zezwolenia na podstawie art. 15, ESMA, kolegium, o którym mowa w art. 18, i organ właściwy dla CCP mogą posiłkować się częścią oceny przeprowadzonej uprzednio na podstawie tego artykułu w zakresie, w jakim wniosek o rozszerzenie nie spowoduje zmiany ani w inny sposób nie wpłynie na wcześniejszą ocenę dotyczącą tej części. CCP potwierdza organowi właściwemu dla CCP, że nie nastąpiła żadna zmiana faktów leżących u podstaw tej części oceny. Nie udziela się zezwolenia CCP występującemu z wnioskiem, jeżeli:
a)
organ właściwy dla CCP podjął decyzję o nieudzieleniu zezwolenia lub
b)
wszyscy członkowie kolegium, o którym mowa w art. 18, z wyłączeniem organów państwa członkowskiego, w którym CCP występujący z wnioskiem ma siedzibę, przyjmą w drodze wspólnego porozumienia na podstawie art. 19 ust. 1 wspólną opinię stwierdzającą, że CCP występujący z wnioskiem nie powinien uzyskać zezwolenia. Wspólna opinia, o której mowa w akapicie trzecim lit. b) niniejszego ustępu, musi zawierać pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których kolegium, o którym mowa w art. 18, uznało, iż nie spełniono wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu lub innych przepisach prawa Unii. Jeżeli nie wydano takiej wspólnej opinii w drodze wspólnego porozumienia i gdy dwie trzecie członków kolegium, o którym mowa w art. 18, wyraziło opinię negatywną, którykolwiek z odnośnych właściwych organów, na podstawie tej większości, może przekazać sprawę do ESMA zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w ciągu 30 dni kalendarzowych od przyjęcia opinii negatywnej. Decyzja o przekazaniu sprawy ESMA musi zawierać pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których odpowiedni członkowie kolegium, o którym mowa w art. 18, uznali, iż nie spełniono wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu lub innych przepisach prawa Unii. W takim przypadku organ właściwy dla CCP odracza decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia, którą ESMA może przyjąć zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Organ właściwy dla CCP podejmuje decyzję zgodnie z decyzją ESMA. Po upływie 30-dniowego terminu, o którym mowa w akapicie piątym niniejszego ustępu, sprawa nie jest przekazywana ESMA. Jeżeli wszyscy członkowie kolegium, o którym mowa w art. 18, z wyłączeniem organów państwa członkowskiego, w którym CCP występujący z wnioskiem ma siedzibę, przyjmą w drodze wspólnego porozumienia na podstawie art. 19 ust. 1 wspólną opinię stwierdzającą, że CCP występujący z wnioskiem nie powinien uzyskać zezwolenia, organ właściwy dla CCP może przekazać sprawę ESMA zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym CCP ma siedzibę, przekazuje tę decyzję pozostałym odnośnym właściwym organom. Po podjęciu decyzji o udzieleniu lub odmowie udzielenia zezwolenia na mocy ust. 3c właściwy organ bez zbędnej zwłoki informuje CCP występującego z wnioskiem na piśmie o swojej decyzji za pośrednictwem centralnej bazy danych i załącza do niej pełne uzasadnienie. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|