|
+ZAŁĄCZNIK IV Wspólne ogólne ramy oceny gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci |
ZAŁĄCZNIK IV Wspólne ogólne ramy oceny gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci
ZAŁĄCZNIK IV Wspólne ogólne ramy oceny gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci 1. Komisja ustanawia definicję wskaźnika gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci i metodologię, według której ma on być obliczany, aby dokonać oceny zdolności budynku lub modułu budynku do dostosowania jego funkcjonowania do potrzeb użytkownika i sieci oraz do poprawy jego efektywności energetycznej i ogólnej charakterystyki. Wskaźnik gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci obejmuje cechy wzrostu oszczędności energii, analizy porównawczej i elastyczności, a także wzmocnione funkcje i możliwości związane z większą liczbą wzajemnie połączonych i inteligentnych urządzeń. Metodologia ta uwzględnia takie cechy jak ewentualne istnienie cyfrowego bliźniaka budynku. Metodologia ta uwzględnia takie cechy jak inteligentne liczniki, systemy automatyki i sterowania budynków, urządzenia samoregulujące do regulowania temperatury wewnątrz, wbudowane urządzenia gospodarstwa domowego, punkty ładowania pojazdów elektrycznych, magazynowanie energii i szczegółowe funkcje oraz interoperacyjność tych elementów, a także korzyści w zakresie warunków klimatu wewnętrznego, efektywności energetycznej, poziomów efektywności oraz uzyskanej elastyczności. 2. Metodologia ta opiera się na poniższych kluczowych funkcjach związanych z budynkiem i jego systemami technicznymi:
a)
zdolności do utrzymania charakterystyki energetycznej i funkcjonowania budynku poprzez dostosowanie zużycia energii na przykład poprzez wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych;
b)
zdolności do dostosowania swojego trybu działania do potrzeb użytkownika, z jednoczesnym należytym uwzględnieniem dostępności elementów przyjaznych dla użytkownika, utrzymaniem warunków zdrowego klimatu wewnętrznego oraz zdolności informowania o zużyciu energii;
c)
elastyczności ogólnego zapotrzebowania budynku na energię, w tym zdolności do umożliwienia uczestnictwa w aktywnym i pasywnym oraz ukrytym i jawnym reagowaniu na zapotrzebowanie, poprzez magazynowanie przez budynek energii i ponowne uwalnianie energii do sieci, na przykład poprzez elastyczność i zdolności przesuwania obciążeń; oraz
d)
zdolności poprawy efektywności energetycznej i ogólnej charakterystyki poprzez wykorzystywanie technologii energooszczędnych. 3. Metodologia ta może także uwzględniać:
a)
interoperacyjność między systemami (inteligentne liczniki, systemy automatyki i sterowania budynków, wbudowane urządzenia gospodarstwa domowego, urządzenia samoregulujące do regulowania temperatury wewnątrz i czujniki jakości powietrza wewnątrz i wentylacja); oraz
b)
pozytywny wpływ istniejących sieci łączności, w szczególności istniejącej w budynku fizycznej infrastruktury gotowej do obsługi ultraszybkiej sieci (np. z dobrowolną etykietą „gotowy na szybki internet”), oraz istniejących punktów dostępu dla budynków z wieloma mieszkalnymi modułami budynku, zgodnie z art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/61/UE ( 15 ). 4. Metodologia ta nie ma negatywnego wpływu na istniejące krajowe systemy wydawania świadectw charakterystyki energetycznej i opiera się na powiązanych inicjatywach na poziomie krajowym, z uwzględnieniem zasady własności, ochrony danych oraz prywatności i bezpieczeństwa, zgodnie z odpowiednim prawodawstwem Unii w dziedzinie ochrony danych i ochrony prywatności oraz najlepszymi dostępnymi technikami w zakresie cyberbezpieczeństwa. 5. Metodologia ta określa najodpowiedniejszy format parametru wskaźnika gotowości do obsługi inteligentnych sieci oraz jest prosta, przejrzysta i łatwo zrozumiała dla konsumentów, właścicieli, inwestorów oraz rynkowych uczestników reagowania na zapotrzebowanie. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|