Artykuł 12 Wymogi dotyczące przypadków, gdy poziomy są niższe od wartości dopuszczalnych, wartości docelowych i celów średniego stężenia ekspozycji

1.   W strefach, w których poziomy zanieczyszczeń w powietrzu są niższe niż odpowiednie wartości dopuszczalne określone w załączniku I sekcja 1, państwa członkowskie utrzymują poziomy tych zanieczyszczeń poniżej wartości dopuszczalnych.

2.   W strefach, w których poziomy zanieczyszczeń w powietrzu są niższe od odpowiednich wartości docelowych określonych w sekcjach 1 i 2 załącznika I, państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki, które nie pociągają za sobą niewspółmiernych kosztów, w celu utrzymania tych poziomów poniżej wartości docelowych.

Państwa członkowskie dokładają starań, by osiągnąć długoterminowe cele dotyczące ozonu określone w załączniku I sekcja 2, a po ich osiągnięciu dokładają starań, by utrzymać poziomy ozonu poniżej tych celów długoterminowych, w zakresie, w jakim pozwalają na to czynniki takie jak transgraniczny charakter zanieczyszczenia ozonem, lotne związki organiczne ze źródeł biogenicznych i warunki meteorologiczne, oraz pod warunkiem że wszelkie niezbędne środki nie pociągają za sobą niewspółmiernych kosztów.

3.   W jednostkach terytorialnych średniego narażenia, w których wskaźniki średniego narażenia dla PM2,5 i NO2 są niższe od odpowiedniej wartości celów średniego stężenia ekspozycji dla tych zanieczyszczeń określonych w załączniku I sekcja 5, państwa członkowskie utrzymują poziomy tych zanieczyszczeń poniżej celów średniego stężenia ekspozycji.

4.   Państwa członkowskie dokładają starań, by osiągnąć i utrzymywać najlepszą jakość powietrza i wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego oraz ochrony środowiska, aby osiągnąć cel zerowego poziomu zanieczyszczenia, o którym mowa w art. 1 ust. 1, zgodnie z zaleceniami WHO oraz poniżej progów oszacowania określonych w załączniku II.