Artykuł 20 Plany działań krótkoterminowych

1.   W przypadku gdy w danej strefie istnieje zagrożenie, że poziomy zanieczyszczeń przekroczą jeden lub kilka progów alarmowych określonych w załączniku I sekcja 4, państwa członkowskie ustanawiają plany działań krótkoterminowych określające środki nadzwyczajne, które należy przyjąć w perspektywie krótkoterminowej w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia takiego przekroczenia lub ograniczenia czasu jego trwania.

Jednak w razie zagrożenia związanego z przekroczeniem progu alarmowego dla ozonu państwa członkowskie mogą zrezygnować z ustanowienia takich planów działań krótkoterminowych, gdy nie istnieje znacząca możliwość zmniejszenia ryzyka wystąpienia takiego przekroczenia, ograniczenia czasu jego trwania ani stopnia przekroczenia, przy uwzględnieniu krajowych warunków geograficznych, klimatycznych i ekonomicznych.

W przypadku gdy w odniesieniu do pyłu zawieszonego (PM10 i PM2,5) możliwość zmniejszenia ryzyka takiego przekroczenia jest poważnie ograniczona, biorąc pod uwagę lokalne warunki geograficzne i meteorologiczne oraz specyfikę domowych systemów ogrzewania, państwa członkowskie mogą ustanowić plan działań krótkoterminowych, w którym skoncentrują się wyłącznie na konkretnych działaniach służących ochronie zarówno ogółu społeczeństwa, jak i wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności, a także na zrozumiałych informacjach na temat zalecanego zachowania mającego na celu ograniczenie narażenia na zmierzone lub prognozowane przekroczenie.

2.   W ramach ustanawiania planów działań krótkoterminowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie mogą, w zależności od indywidualnych przypadków, ustanawiać skuteczne działania niezbędne do kontrolowania i, w razie konieczności, tymczasowego zawieszania działalności, która przyczynia się do wystąpienia ryzyka przekroczenia odpowiednich wartości dopuszczalnych lub wartości docelowych, lub progów alarmowych. W swoich planach działań krótkoterminowych państwa członkowskie uwzględniają także wykaz środków określonych w załączniku IX i, w zależności od udziału głównych źródeł zanieczyszczeń w przedmiotowych przekroczeniach, rozważają, w stosownych przypadkach, w tych planach działań krótkoterminowych, uwzględnienie środków w odniesieniu do działań takich jak transport, prace budowlane, instalacje przemysłowe, rolnictwo oraz użytkowanie produktów i ogrzewania domowego. W ramach tych planów bierze się również pod uwagę konkretne środki służące ochronie wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności, w tym dzieci.

3.   Państwa członkowskie konsultują się ze społeczeństwem, zgodnie z dyrektywą 2003/35/WE, oraz z właściwymi organami, których ze względu na ich obowiązki w dziedzinie zanieczyszczenia powietrza i jakości powietrza powinno dotyczyć wdrażanie planu działań krótkoterminowych, w sprawie projektów planów działań krótkoterminowych i wszelkich istotnych aktualizacji tych planów przed ich finalizacją.

4.   Po ustanowieniu planów działań krótkoterminowych państwa członkowskie udostępniają je publicznie i informują odpowiednie organizacje, takie jak organizacje działające na rzecz środowiska i zdrowia, organizacje konsumenckie oraz organizacje reprezentujące interesy wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności, organizacje reprezentujące pracowników służby zdrowia i inne właściwe instytucje zajmujące się ochroną zdrowia i odpowiednie federacje przemysłowe, zarówno o wynikach swoich badań dotyczących wykonalności i zakresu poszczególnych planów działań krótkoterminowych, jak i o ich wdrożeniu.

5.   Plany działań krótkoterminowych przekazuje się Komisji, w ciągu roku od ich przyjęcia, w ramach sprawozdania rocznego zgodnie z art. 23.

6.   Ustanawiając plany działań krótkoterminowych określające środki nadzwyczajne, które należy przyjąć, państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji o zorganizowanie wymiany najlepszych praktyk, aby umożliwić wnioskującym państwom członkowskim skorzystanie z doświadczeń innych państw członkowskich.