Artykuł 50 Systemy kaucyjne

1.   Do dnia 1 stycznia 2029 r. państwa członkowskie wprowadzą niezbędne środki w celu zapewnienia selektywnej zbiórki co najmniej 90 % rocznej masy następujących formatów opakowań udostępnionych na rynku danego państwa członkowskiego po raz pierwszy w danym roku kalendarzowym:

Państwa członkowskie mogą wykorzystywać ilość odpadów opakowaniowych wytworzonych z opakowań wprowadzonych do obrotu do obliczania zgodnie z aktami wykonawczymi przyjętymi na podstawie art. 56 ust. 7 lit. a), celów określonych w akapicie pierwszym lit. a) i b) niniejszego ustępu.

2.   Aby osiągnąć cele określone w ust. 1 państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu zapewnienia, aby ustanowiono systemy kaucyjne dla odpowiednich formatów opakowań, o których mowa w ust. 1, oraz aby kaucja była pobierana w punkcie sprzedaży.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, państwa członkowskie mogą zwolnić podmioty gospodarcze w sektorze HoReCa z wymogu pobierania kaucji, jeżeli spełnione są następujące warunki:

4.   Ustęp 2 nie ma zastosowania do opakowań:

Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 państwa członkowskie mogą wprowadzić zwolnienie z objęcia systemem kaucyjnym butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje i metalowych pojemników jednorazowego użytku na napoje o pojemności mniejszej niż 0,1 litra, w przypadku gdy objęcie ich takim systemem nie jest wykonalne technicznie.

5.   Państwa członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku przewidzianego w ust. 2, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:

Do celów lit. a), w przypadku gdy informacja o wskaźniku selektywnej zbiórki odpowiedniego formatu opakowań nie została jeszcze przedłożona Komisji, państwo członkowskie przedstawia uzasadnienie w jaki sposób warunki zastosowania zwolnienia określone w niniejszym ustępie są spełnione. Uzasadnienie musi być oparte na zweryfikowanych danych krajowych oraz zawierać opis wdrożonych środków.

6.   W terminie 3 miesięcy od otrzymania planu wdrożenia przedłożonego zgodnie z ust. 5 lit. b) Komisja może wezwać państwo członkowskie do skorygowania planu, jeżeli uzna, że plan nie spełnia wymogów określonych w ust. 5 lit. b). Państwo członkowskie przedkłada skorygowany plan wdrożenia w terminie 3 miesięcy od otrzymania wezwania Komisji.

7.   Jeżeli poziom selektywnej zbiórki opakowań, o których mowa w ust. 1, ulega w państwie członkowskim zmniejszeniu i pozostaje poniżej 90 % masy danego formatu opakowania wprowadzanego do obrotu przez trzy kolejne lata kalendarzowe, Komisja powiadamia to państwo członkowskie, że zwolnienie nie ma już do niego zastosowania. System kaucyjny ustanawia się do dnia 1 stycznia drugiego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym Komisja powiadomiła zainteresowane państwo członkowskie, że zwolnienie nie ma już do niego zastosowania.

8.   Państwa członkowskie dążą do ustanowienia i utrzymania systemów kaucyjnych w szczególności w odniesieniu do szklanych butelek jednorazowego użytku na napoje i kartonów na napoje. Państwa członkowskie dążą do zapewnienia, aby systemy kaucyjne obejmujące formaty opakowań jednorazowego użytku, w szczególności szklane butelki jednorazowego użytku na napoje, były w równym stopniu dostępne w odniesieniu do opakowań wielokrotnego użytku, o ile jest to technicznie i ekonomicznie wykonalne.

9.   Państwo członkowskie może – przy poszanowaniu ogólnych zasad ustanowionych w TFUE oraz działając zgodnie z niniejszym rozporządzeniem – przyjmować przepisy wykraczające poza minimalne wymogi określone w niniejszym artykule, takie jak możliwość uwzględnienia opakowań wymienionych w ust. 4 oraz opakowań dla innych produktów lub opakowań wykonanych z innych materiałów.

10.   Państwa członkowskie zapewniają, aby korzystanie z punktów zwrotu oraz możliwości zwrotu przewidzianych dla opakowań wielokrotnego użytku o podobnym przeznaczeniu i formacie, jak opakowania określone w ust. 1, było tak samo wygodne dla użytkowników końcowych, jak korzystanie z punktów zwrotu oraz możliwości zwrotu przewidzianych dla opakowań jednorazowego użytku do systemu kaucyjnego.

11.   Do dnia 1 stycznia 2029 r. państwa członkowskie zapewnią, aby co najmniej systemy kaucyjne ustanowione na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia spełniały minimalne wymogi wymienione w załączniku X.

Minimalne wymogi wymienione w załączniku X nie mają zastosowania do systemów kaucyjnych, które zostały ustanowione przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia i które do dnia 1 stycznia 2029 r. osiągną cel 90 % określony w ust. 1 niniejszego artykułu. Państwa członkowskie dążą do zapewnienia zgodności istniejących systemów kaucyjnych dla jednorazowego użytku z minimalnymi wymogami określonymi w załączniku X do czasu ich pierwszego przeglądu. Jeżeli cel 90 % nie zostanie osiągnięty do dnia 1 stycznia 2029 r., istniejące systemy kaucyjne dla jednorazowego użytku muszą spełnić minimalne wymogi określone w załączniku X najpóźniej do dnia 1 stycznia 2035 r.

Do dnia 1 stycznia 2038 r. Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, oceni wykonanie niniejszego artykułu oraz określi, w jaki sposób zmaksymalizować interoperacyjność systemów kaucyjnych.

12.   Minimalne wymogi wymienione w załączniku X do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 akapit trzeci TFUE, ze względu na ich specyfikę lokalną.