TYTUŁ III WYMOGI KWALIFIKUJĄCE DO STOSOWANIA POSZCZEGÓLNYCH INSTRUMENTÓW LUB METOD

zezwolenie właściwego organu na stosowanie tej metody lub zmianę metody już stosowanej;

w odniesieniu do każdej kategorii ekspozycji, o której mowa w art. 147 – wartość procentową całkowitej wartości ekspozycji każdej kategorii ekspozycji, w odniesieniu do której stosuje się metodę standardową określoną w części trzeciej tytuł II rozdział 2 lub metodę IRB określoną w części trzeciej tytuł II rozdział 3, a także część każdej kategorii ekspozycji, którą uwzględniono w planie wdrożenia metody; jeżeli instytucje otrzymały zezwolenie na stosowanie własnych LGD i współczynników konwersji do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, ujawniają oddzielnie wartość procentową całkowitej wartości ekspozycji każdej kategorii ekspozycji objętej tym zezwoleniem;

mechanizmy kontroli dla systemów ratingowych na poszczególnych etapach opracowywania modelu, stosowania środków kontrolnych i wprowadzania zmian, obejmujące informacje na temat:

rolę funkcji zaangażowanych w opracowywanie i zatwierdzanie modeli ryzyka kredytowego oraz w późniejsze zmiany tych modeli;

zakres i główną treść sprawozdań dotyczących modeli ryzyka kredytowego;

opis procesu ratingów wewnętrznych według kategorii ekspozycji, łącznie z liczbą kluczowych modeli zastosowanych w odniesieniu do każdego portfela oraz krótkim omówieniem najważniejszych różnic pomiędzy modelami w ramach tego samego portfela, obejmujący:

stosownie do przypadku – następujące informacje dotyczące każdej kategorii ekspozycji, o której mowa w art. 147:

dokonane przez instytucje oszacowania wartości PD w zestawieniu z rzeczywistym współczynnikiem niewykonania zobowiązania dla każdej kategorii ekspozycji w dłuższym okresie, wraz z odrębnymi informacjami dotyczącymi zakresu wartości PD, ekwiwalentu ratingu zewnętrznego, średniej ważonej i średniej arytmetycznej wartości PD, liczby dłużników na koniec poprzedniego roku i roku, którego dotyczy przegląd, liczby dłużników, którzy nie wykonują zobowiązań, w tym nowych dłużników, którzy nie wykonują zobowiązań, oraz średniego rocznego historycznego współczynnika niewykonania zobowiązań.

najważniejsze cechy polityk i procesów dotyczących kompensowania pozycji bilansowych i pozabilansowych oraz wskazanie zakresu, w jakim instytucje stosują kompensowanie pozycji bilansowych;

najważniejsze cechy polityk i procesów służących oszacowaniu uznanych zabezpieczeń i zarządzaniu nimi;

opis głównych rodzajów zabezpieczeń przyjętych przez daną instytucję w celu ograniczania ryzyka kredytowego;

w odniesieniu do gwarancji i kredytowych instrumentów pochodnych używanych jako ochrona kredytowa – główne rodzaje gwarantów i kontrahentów kredytowych instrumentów pochodnych oraz ich wiarygodność kredytową, wykorzystywanych do celów obniżenia wymogów kapitałowych, z wyłączeniem tych wykorzystywanych jako część programów sekurytyzacji syntetycznej;

informacje na temat koncentracji ryzyka rynkowego lub kredytowego w ramach podjętych działań w zakresie ograniczania ryzyka kredytowego;

w przypadku instytucji obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem według metody standardowej lub metody IRB – całkowitą wartość ekspozycji nieobjętą żadną uznaną ochroną kredytową oraz całkowitą wartość ekspozycji objętą uznaną ochroną kredytową, po zastosowaniu korekt z tytułu zmienności; informacje określone w niniejszej literze ujawnia się oddzielnie dla kredytów i dłużnych papierów wartościowych, wraz z podziałem na ekspozycje, których dotyczy niewykonanie zobowiązania;

odnośny współczynnik konwersji i ograniczenie ryzyka kredytowego powiązane z daną ekspozycją oraz przypadki stosowania technik ograniczania ryzyka kredytowego z efektem substytucyjnym i bez tego efektu;

w przypadku instytucji obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem według metody standardowej – wartość ekspozycji bilansowych i pozabilansowych według kategorii ekspozycji przed zastosowaniem współczynników konwersji i ewentualnego powiązanego ograniczania ryzyka kredytowego oraz po ich zastosowaniu;

w przypadku instytucji obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem według metody standardowej – kwotę ekspozycji ważonej ryzykiem oraz stosunek tej kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem do wartości ekspozycji po zastosowaniu odnośnego współczynnika konwersji i ograniczenia ryzyka kredytowego powiązanego z daną ekspozycją; informacje określone w niniejszej literze ujawnia się oddzielnie dla każdej kategorii ekspozycji;

w przypadku instytucji obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem według metody IRB – kwotę ekspozycji ważonej ryzykiem przed uznaniem wpływu kredytowych instrumentów pochodnych na ograniczenie ryzyka kredytowego oraz po uznaniu tego wpływu; jeżeli instytucje otrzymały zezwolenie na stosowanie własnych LGD i współczynników konwersji do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, ujawniają informacje określone w niniejszej literze oddzielnie dla kategorii ekspozycji objętych tym zezwoleniem.