CHAPTER I Sickness, maternity and equivalent paternity benefits

Άρθρο 22

Γενικές διατάξεις εφαρμογής

1.  Οι αρμόδιες αρχές ή φορείς μεριμνούν ώστε να διατίθεται στους ασφαλισμένους κάθε αναγκαία πληροφορία για τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις χορήγησης των παροχών σε είδος, εάν οι παροχές αυτές λαμβάνονται στην επικράτεια κράτους μέλους διαφορετικού από το κράτος μέλος του αρμόδιου φορέα.

2.  Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 5 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, ένα κράτος μέλος επιτρέπεται να αναλαμβάνει το κόστος των παροχών σύμφωνα με το άρθρο 22 του βασικού κανονισμού μόνον εάν ο ασφαλισμένος έχει υποβάλει αίτηση συνταξιοδότησης δυνάμει της νομοθεσίας του εν λόγω κράτους μέλους ή εάν, σύμφωνα με τα άρθρα 23 έως 30 του βασικού κανονισμού, λαμβάνει σύνταξη δυνάμει της νομοθεσίας του εν λόγω κράτους μέλους.

Άρθρο 23

Εφαρμοστέο σύστημα σε περίπτωση ύπαρξης περισσότερων του ενός συστημάτων στο κράτος μέλος κατοικίας ή διαμονής

Εάν η νομοθεσία του κράτους μέλους κατοικίας ή διαμονής περιλαμβάνει περισσότερα από ένα συστήματα ασφάλισης ασθένειας, μητρότητας ή πατρότητας για διαφορετικές κατηγορίες ασφαλισμένων, εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 17, του άρθρου 19 παράγραφος 1 και των άρθρων 20, 22, 24 και 26 του βασικού κανονισμού οι διατάξεις της νομοθεσίας που διέπει το γενικό σύστημα των μισθωτών εργαζομένων.

Άρθρο 24

Κατοικία σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος

1.  Για την εφαρμογή του άρθρου 17 του βασικού κανονισμού, ο ασφαλισμένος ή/και τα μέλη της οικογένειάς του υποχρεούνται να εγγράφονται στα μητρώα του φορέα του κράτους μέλους κατοικίας τους. Το δικαίωμά τους να λαμβάνουν παροχές σε είδος στο κράτος μέλος της διαμονής πιστοποιείται με έγγραφο που εκδίδει ο αρμόδιος φορέας κατόπιν αιτήματος του ασφαλισμένου ή του φορέα του τόπου κατοικίας.

2.  Το έγγραφο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 παραμένει έγκυρο έως ότου ο αρμόδιος φορέας ενημερώσει το φορέα του τόπου κατοικίας σχετικά με την ακύρωσή του.

Ο φορέας του τόπου κατοικίας ενημερώνει τον αρμόδιο φορέα για κάθε εγγραφή σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 και για κάθε αλλαγή ή ακύρωση της εγγραφής αυτής.

3.  Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται κατ’ αναλογία στα πρόσωπα που αναφέρονται στα άρθρα 22, 24, 25 και 26 του βασικού κανονισμού.

Άρθρο 25

Διαμονή σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος

A.   Διαδικασία και έκταση του δικαιώματος

1.  Για την εφαρμογή του άρθρου 19 του βασικού κανονισμού, ο ασφαλισμένος προσκομίζει στον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης στο κράτος μέλος διαμονής έγγραφο που εκδίδει ο αρμόδιος φορέας, το οποίο πιστοποιεί τα δικαιώματά του για παροχές σε είδος. Εάν ο ασφαλισμένος δεν έχει το εν λόγω έγγραφο, ο φορέας του τόπου διαμονής, κατόπιν σχετικής αιτήσεως ή και αυτοδικαίως εάν απαιτείται, απευθύνεται στον αρμόδιο φορέα προκειμένου να το λάβει.

2.  Το εν λόγω έγγραφο αποδεικνύει ότι ο ασφαλισμένος δικαιούται παροχές σε είδος σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 19 του βασικού κανονισμού υπό τους ίδιους όρους με εκείνους που εφαρμόζονται στους ασφαλισμένους δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους διαμονής.

3.  Οι παροχές σε είδος που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού συνίστανται στις παροχές σε είδος που χορηγούνται στο κράτος μέλος διαμονής, σύμφωνα με τη νομοθεσία του, και καθίστανται αναγκαίες για ιατρικούς λόγους ώστε να μην υποχρεωθεί ο ασφαλισμένος να επιστρέψει στο αρμόδιο κράτος μέλος, πριν από τη λήξη της προβλεπόμενης διαμονής του, για να υποβληθεί εκεί στην απαιτούμενη θεραπεία.

Β.   Διαδικασία και ρυθμίσεις κάλυψης ή/και απόδοσης του κόστους των παροχών σε είδος

4.  Εάν ο ασφαλισμένος έχει πράγματι αναλάβει ο ίδιος το κόστος του συνόλου ή μέρους των παροχών σε είδος που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο του άρθρου 19 του βασικού κανονισμού και εφόσον η νομοθεσία που εφαρμόζεται από το φορέα του τόπου διαμονής προβλέπει τη δυνατότητα απόδοσης του εν λόγω κόστους σε έναν ασφαλισμένο, μπορεί να υποβάλει την αίτηση απόδοσης του σχετικού κόστους στο φορέα του τόπου διαμονής. Στην περίπτωση αυτήν, ο εν λόγω φορέας του αποδίδει απευθείας το ποσό που αντιστοιχεί στο κόστος των εν λόγω παροχών εντός των ορίων και υπό τους όρους των κλιμάκων απόδοσης που προβλέπονται από τη νομοθεσία του.

5.  Εάν η απόδοση αυτού του κόστους δεν ζητήθηκε απευθείας από το φορέα του τόπου διαμονής, το κόστος στο οποίο υποβλήθηκε ο ενδιαφερόμενος του αποδίδεται από τον αρμόδιο φορέα βάσει των κλιμάκων απόδοσης που παρέχει ο φορέας του τόπου διαμονής ή τα ποσά που θα αποδίδονταν στο φορέα του τόπου διαμονής εάν είχε εφαρμοσθεί το άρθρο 62 του κανονισμού εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Ο φορέας του τόπου διαμονής παρέχει στον αρμόδιο φορέα, εφόσον τα ζητήσει, τα απαραίτητα στοιχεία για τις κλίμακες ή τα ποσά αυτά.

6.  Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 5 ο αρμόδιος φορέας μπορεί να προβαίνει στην απόδοση του κόστους στο οποίο υποβλήθηκε ο ασφαλισμένος εντός των ορίων και σύμφωνα με τους συντελεστές απόδοσης που προβλέπει η νομοθεσία του, εφόσον ο ασφαλισμένος έχει συμφωνήσει για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης σε αυτόν.

7.  Εάν η νομοθεσία του κράτους μέλους διαμονής δεν προβλέπει απόδοση σύμφωνα με τις παραγράφους 4 και 5 στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο αρμόδιος φορέας μπορεί να προβαίνει στην απόδοση εντός των ορίων και σύμφωνα με τους συντελεστές απόδοσης της νομοθεσίας του, χωρίς να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του ασφαλισμένου.

8.  Η απόδοση προς τον ασφαλισμένο δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το πραγματικό κόστος στο οποίο έχει υποβληθεί.

9.  Εάν πρόκειται για σημαντικές δαπάνες, ο αρμόδιος φορέας μπορεί να καταβάλλει στον ασφαλισμένο προσήκουσα προκαταβολή, μόλις αυτός υποβάλλει στο φορέα αίτηση απόδοσης.

Γ.   Μέλη της οικογένειας

10.  Οι παράγραφοι 1 έως 9 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα μέλη της οικογένειας του ασφαλισμένου.

Άρθρο 26

Προγραμματισμένη περίθαλψη

A.   Διαδικασία έγκρισης

1.  Για την εφαρμογή του άρθρου 20 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, ο ασφαλισμένος προσκομίζει στο φορέα του τόπου διαμονής έγγραφο που εκδίδει ο αρμόδιος φορέας. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, αρμόδιος φορέας θεωρείται ο φορέας που φέρει το κόστος της προγραμματισμένης περίθαλψης· στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 20 παράγραφος 4 και το άρθρο 27 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, όπου οι παροχές σε είδος οι οποίες χορηγούνται στο κράτος μέλος κατοικίας αποδίδονται βάσει κατ’ αποκοπήν ποσών, αρμόδιος φορέας θεωρείται ο φορέας του τόπου κατοικίας.

2.  Εάν ο ασφαλισμένος δεν κατοικεί στο αρμόδιο κράτος μέλος, ζητεί επίσης την έγκριση από το φορέα του τόπου κατοικίας, ο οποίος τη διαβιβάζει αμελλητί στον αρμόδιο φορέα.

Στην περίπτωση αυτήν, ο φορέας του τόπου κατοικίας πιστοποιεί με δήλωσή του κατά πόσον πληρούνται στο κράτος μέλος κατοικίας οι προϋποθέσεις της δεύτερης πρότασης του άρθρου 20 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού.

Ο αρμόδιος φορέας μπορεί να αρνείται να παράσχει τη ζητούμενη έγκριση μόνον εάν, σύμφωνα με την εκτίμηση του φορέα του τόπου κατοικίας, οι όροι της δεύτερης πρότασης του άρθρου 20 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού δεν πληρούνται στο κράτος μέλος κατοικίας του ασφαλισμένου ή εάν η ίδια περίθαλψη μπορεί να παρασχεθεί στο ίδιο το αρμόδιο κράτος μέλος, εντός προθεσμίας αποδεκτής από ιατρική άποψη, λαμβανομένης υπόψη της τρέχουσας κατάστασης της υγείας του ενδιαφερομένου και της πιθανής εξέλιξης της ασθένειάς του.

Ο αρμόδιος φορέας ενημερώνει το φορέα του κράτους μέλους κατοικίας για την απόφασή του.

Η έγκριση θεωρείται ότι χορηγήθηκε από τον αρμόδιο φορέα εάν δεν απαντήσει εντός των προθεσμιών που προβλέπει η εθνική νομοθεσία του.

3.  Εάν ασφαλισμένος που δεν κατοικεί στο αρμόδιο κράτος μέλος χρήζει επείγουσας και ζωτικής περίθαλψης, και δεν είναι δυνατή η απόρριψη της αίτησης έγκρισης σύμφωνα με τη δεύτερη πρόταση του άρθρου 20 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Η έγκριση χορηγείται από το φορέα του τόπου κατοικίας για λογαριασμό του αρμόδιου φορέα, ο οποίος ενημερώνεται αμέσως από το φορέα του τόπου κατοικίας.

Ο αρμόδιος φορέας υποχρεούται να δέχεται τις γνωματεύσεις και τις θεραπευτικές επιλογές στις οποίες προβαίνουν ιατροί εγκεκριμένοι από το φορέα του τόπου κατοικίας που χορηγεί την έγκριση όσον αφορά την ανάγκη παροχής επείγουσας και ζωτικής περίθαλψης.

4.  Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας χορήγησης της έγκρισης, ο αρμόδιος φορέας διατηρεί το δικαίωμά του να ζητήσει εξέταση του ασφαλισμένου από ιατρό της επιλογής του στο κράτος μέλος διαμονής ή κατοικίας.

5.  Ο φορέας του τόπου διαμονής, με την επιφύλαξη οποιασδήποτε απόφασης σχετικά με την έγκριση, ενημερώνει τον αρμόδιο φορέα κατά πόσον είναι σκόπιμο από ιατρική άποψη να συμπληρωθεί η περίθαλψη που καλύπτεται από την υπάρχουσα έγκριση.

Β.   Κάλυψη του κόστους των παροχών σε είδος με το οποίο βαρύνεται ο ασφαλισμένος

6.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 7, το άρθρο 25 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού εφαρμογής εφαρμόζεται κατ’ αναλογία.

7.  Εάν ο ασφαλισμένος κατέβαλε ο ίδιος το κόστος ή μέρος του κόστους εγκεκριμένης θεραπευτικής αγωγής και το κόστος το οποίο ο αρμόδιος φορέας είναι υποχρεωμένος να αποδώσει στο φορέα του τόπου διαμονής ή στον ασφαλισμένο σύμφωνα με την παράγραφο 6 (πραγματικό κόστος) είναι χαμηλότερο από το κόστος που θα έπρεπε να καταβάλει για την ίδια θεραπευτική αγωγή στο αρμόδιο κράτος μέλος (πλασματικό κόστος), ο αρμόδιος φορέας του αποδίδει, κατ’ αίτησή του, το κόστος της θεραπευτικής αγωγής στο οποίο υποβλήθηκε ο ασφαλισμένος μέχρι του ύψους κατά το οποίο το πλασματικό κόστος υπερβαίνει το πραγματικό κόστος. Ωστόσο, το αποδιδόμενο ποσό δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το κόστος στο οποίο υποβλήθηκε πράγματι ο ασφαλισμένος, μπορεί δε να λαμβάνει υπόψη του το ποσόν το οποίο ο ασφαλισμένος θα κατέβαλλε εάν η θεραπεία είχε παρασχεθεί στο αρμόδιο κράτος μέλος.

Γ.   Κάλυψη του κόστους ταξιδιού και διαμονής στο πλαίσιο προγραμματισμένης περίθαλψης

8.  Όταν η εθνική νομοθεσία του αρμόδιου φορέα προβλέπει την απόδοση του κόστους ταξιδιού και διαμονής που δεν μπορεί να διαχωριστεί από την περίθαλψη του ασφαλισμένου, το κόστος αυτό για τον ενδιαφερόμενο και, εάν χρειάζεται, για ένα ακόμη πρόσωπο που πρέπει να τον συνοδεύει, καλύπτεται από τον εν λόγω φορέα όταν χορηγείται έγκριση σε περίπτωση περίθαλψης σε άλλο κράτος μέλος.

Δ.   Μέλη της οικογένειας

9.  Οι παράγραφοι 1 έως 8 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα μέλη της οικογένειας των ασφαλισμένων.

Άρθρο 27

Παροχές σε χρήμα σχετικές με ανικανότητα προς εργασία σε περίπτωση διαμονής ή κατοικίας σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος

A.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο ασφαλισμένος

1.  Εάν η νομοθεσία του αρμόδιου κράτους μέλους απαιτεί να προσκομίζει ο ασφαλισμένος πιστοποιητικό για να λάβει παροχές σε χρήμα σχετικές με ανικανότητα προς εργασία βάσει του άρθρου 21 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, ο ασφαλισμένος ζητεί από τον ιατρό του κράτους μέλους κατοικίας ο οποίος διαπίστωσε την κατάσταση της υγείας του να πιστοποιήσει την ανικανότητά του προς εργασία και την πιθανή της διάρκεια.

2.  Ο ασφαλισμένος αποστέλλει το πιστοποιητικό στον αρμόδιο φορέα εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στη νομοθεσία του αρμόδιου κράτους μέλους.

3.  Όταν οι θεράποντες ιατροί στο κράτος μέλος κατοικίας δεν εκδίδουν πιστοποιητικά ανικανότητας προς εργασία, και όταν τα πιστοποιητικά αυτά απαιτούνται από τη νομοθεσία του αρμόδιου κράτους μέλους, ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει αίτηση απευθείας στο φορέα του τόπου κατοικίας. Ο εν λόγω φορέας μεριμνά για την ιατρική αξιολόγηση της ανικανότητας προς εργασία του ενδιαφερομένου και για την κατάρτιση του πιστοποιητικού που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Το πιστοποιητικό αυτό διαβιβάζεται αμελλητί στον αρμόδιο φορέα.

4.  Η διαβίβαση του εγγράφου που αναφέρεται στις παραγράφους 1, 2 και 3 δεν απαλλάσσει τον ασφαλισμένο από την υποχρέωση να τηρεί τις υποχρεώσεις που προβλέπονται από την εφαρμοστέα νομοθεσία, ιδίως έναντι του εργοδότη του. Ανάλογα με την περίπτωση, ο εργοδότης ή/και ο αρμόδιος φορέας μπορούν να καλούν το μισθωτό να συμμετάσχει σε δραστηριότητες για την προαγωγή και τη διευκόλυνση της επανόδου του στην εργασία.

Β.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο φορέας του κράτους μέλους κατοικίας

5.  Όταν το ζητεί ο αρμόδιος φορέας, ο φορέας του τόπου κατοικίας διεξάγει οποιουσδήποτε απαιτούμενους διοικητικούς ή ιατρικούς ελέγχους του ενδιαφερομένου σύμφωνα με τη νομοθεσία που εφαρμόζει ο τελευταίος αυτός φορέας. Η έκθεση του ιατρού που διενήργησε τον έλεγχο, όπου αναφέρεται ειδικότερα η πιθανή διάρκεια της ανικανότητας προς εργασία, διαβιβάζεται αμελλητί από το φορέα του τόπου κατοικίας στον αρμόδιο φορέα.

Γ.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο αρμόδιος φορέας

6.  Ο αρμόδιος φορέας επιφυλάσσεται του δικαιώματος να ζητεί την εξέταση του ασφαλισμένου από ιατρό της επιλογής του.

7.  Με την επιφύλαξη της δεύτερης πρότασης του άρθρου 21 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, ο αρμόδιος φορέας καταβάλλει τις παροχές σε χρήμα απευθείας στον ασφαλισμένο και, εφόσον απαιτείται, ενημερώνει σχετικά το φορέα του τόπου κατοικίας.

8.  Για την εφαρμογή του άρθρου 21 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, τα στοιχεία που αναφέρονται στο πιστοποιητικό ανικανότητας προς εργασία ενός ασφαλισμένου το οποίο έχει καταρτισθεί σε άλλο κράτος μέλος βάσει των ιατρικών γνωματεύσεων του ιατρού ή του φορέα που διενήργησε την εξέταση έχουν την ίδια νομική αξία με τα στοιχεία πιστοποιητικού το οποίο καταρτίζεται στο αρμόδιο κράτος μέλος.

9.  Εάν ο αρμόδιος φορέας αποφασίσει να αρνηθεί τις παροχές σε χρήμα, κοινοποιεί την απόφασή του στον ασφαλισμένο και ενημερώνει συγχρόνως το φορέα του τόπου κατοικίας.

Δ.   Διαδικασία σε περίπτωση διαμονής σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος

10.  Εάν ο ασφαλισμένος διαμένει σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι διατάξεις των παραγράφων 1 έως 9.

Άρθρο 28

Παροχές σε χρήμα για μακροχρόνια φροντίδα σε περίπτωση διαμονής ή κατοικίας σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος

A.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο ασφαλισμένος

1.  Για να λάβει παροχές σε χρήμα σχετικές με μακροχρόνια φροντίδα βάσει του άρθρου 21 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, ο ασφαλισμένος υποβάλλει αίτηση στον αρμόδιο φορέα. Εφόσον απαιτείται, ο αρμόδιος φορέας ενημερώνει σχετικά το φορέα του τόπου κατοικίας.

Β.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο φορέας του τόπου κατοικίας

2.  Κατόπιν αιτήματος του αρμόδιου φορέα, ο φορέας του τόπου κατοικίας εξετάζει την κατάσταση του ασφαλισμένου όσον αφορά την ανάγκη μακροχρόνιας φροντίδας του. Ο αρμόδιος φορέας παρέχει στο φορέα του τόπου κατοικίας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την εξέταση αυτή.

Γ.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο αρμόδιος φορέας

3.  Προκειμένου να καθορισθεί ο βαθμός ανάγκης μακροχρόνιας φροντίδας, ο αρμόδιος φορέας έχει το δικαίωμα να ζητεί την εξέταση του ασφαλισμένου από ιατρό ή άλλον ειδικό της επιλογής του.

4.  Το άρθρο 27 παράγραφος 7 του κανονισμού εφαρμογής εφαρμόζεται κατ’ αναλογία.

Δ.   Διαδικασία σε περίπτωση διαμονής σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος

5.  Εάν ο ασφαλισμένος διαμένει σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος μέλος, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι παράγραφοι 1 έως 4.

Ε.   Μέλη της οικογένειας

6.  Οι παράγραφοι 1 έως 5 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα μέλη της οικογένειας του ασφαλισμένου.

Άρθρο 29

Εφαρμογή του άρθρου 28 του βασικού κανονισμού

Εάν το κράτος μέλος όπου ο πρώην μεθοριακός εργαζόμενος ασκούσε την τελευταία φορά τη δραστηριότητά του δεν είναι πλέον το αρμόδιο κράτος μέλος και ο πρώην μεθοριακός εργαζόμενος ή μέλος της οικογένειάς του μεταβαίνει εκεί με σκοπό να λάβει παροχές σε είδος δυνάμει του άρθρου 28 του βασικού κανονισμού, υποβάλλει στο φορέα του τόπου διαμονής έγγραφο που εκδίδει ο αρμόδιος φορέας.

Άρθρο 30

Εισφορές από συνταξιούχους

Εφόσον ένα πρόσωπο λαμβάνει σύνταξη από περισσότερα του ενός κράτη μέλη, το ποσό των εισφορών που παρακρατούνται από όλες τις καταβαλλόμενες συντάξεις δεν μπορεί ποτέ να υπερβαίνει το ποσό που παρακρατείται όσον αφορά πρόσωπο το οποίο λαμβάνει την ίδια σύνταξη από το αρμόδιο κράτος μέλος.

Άρθρο 31

Εφαρμογή του άρθρου 34 του βασικού κανονισμού

A.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο αρμόδιος φορέας

1.  Ο αρμόδιος φορέας ενημερώνει τον ενδιαφερόμενο για τη διάταξη που περιέχεται στο άρθρο 34 του βασικού κανονισμού όσον αφορά την πρόληψη της αλληλεπικάλυψης παροχών. Η εφαρμογή των κανόνων αυτών πρέπει να εξασφαλίζει στο πρόσωπο που δεν κατοικεί στο αρμόδιο κράτος μέλος δικαίωμα σε παροχές με το ίδιο συνολικό ύψος ή αξία που θα μπορούσε να απαιτήσει εάν κατοικούσε σε αυτό το κράτος μέλος.

2.  Ο αρμόδιος φορέας ενημερώνει επίσης το φορέα του τόπου κατοικίας ή διαμονής για την καταβολή παροχών μακροχρόνιας φροντίδας σε χρήμα όταν η νομοθεσία που εφαρμόζει ο τελευταίος προβλέπει παροχές μακροχρόνιας φροντίδας σε είδος, οι οποίες αναφέρονται στον κατάλογο του άρθρου 34 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού.

Β.   Διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί ο φορέας του τόπου κατοικίας ή διαμονής

3.  Ο φορέας του τόπου κατοικίας ή διαμονής, αφού λάβει τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2, ενημερώνει αμελλητί τον αρμόδιο φορέα για κάθε παροχή μακροχρόνιας φροντίδας σε είδος για τον ίδιο σκοπό την οποία χορηγεί δυνάμει της νομοθεσίας του στον ενδιαφερόμενο και για τον εφαρμοστέο συντελεστή απόδοσης.

4.  Η διοικητική επιτροπή λαμβάνει, ανάλογα με την περίπτωση, τα μέτρα εφαρμογής του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 32

Ειδικές διατάξεις εφαρμογής

1.  Εάν ένα πρόσωπο ή ομάδα προσώπων απαλλάσσονται κατ’ αίτησή τους από την υποχρεωτική ασφάλιση ασθένειας και, συνεπώς, τα πρόσωπα αυτά δεν καλύπτονται πλέον από σύστημα ασφάλισης ασθένειας στο οποίο εφαρμόζεται ο βασικός κανονισμός, ο φορέας άλλου κράτους μέλους δεν καθίσταται, αποκλειστικά λόγω της απαλλαγής αυτής, υπεύθυνος για το κόστος των παροχών σε είδος ή σε χρήμα που χορηγούνται στα συγκεκριμένα πρόσωπα ή σε μέλος της οικογένειάς τους δυνάμει του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο Ι του βασικού κανονισμού.

2.  Για τα κράτη μέλη που αναφέρονται στο παράρτημα 2, οι διατάξεις του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο Ι του βασικού κανονισμού που αφορούν παροχές σε είδος εφαρμόζονται στα πρόσωπα που δικαιούνται παροχές σε είδος μόνο βάσει ειδικού συστήματος για τους δημόσιους υπαλλήλους και μόνο στο βαθμό που προσδιορίζεται σε αυτόν.

Ο φορέας άλλου κράτους μέλους δεν καθίσταται, αποκλειστικά για το λόγο αυτόν, υπεύθυνος για το κόστος των παροχών σε είδος ή σε χρήμα που χορηγούνται στα εν λόγω πρόσωπα ή σε μέλη της οικογένειάς τους.

3.  Όταν τα πρόσωπα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 και τα μέλη των οικογενειών τους κατοικούν σε κράτος μέλος, όπου το δικαίωμα για παροχές σε είδος δεν υπόκειται σε προϋποθέσεις ασφάλισης ή μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας, είναι υπεύθυνα για την εξ ολοκλήρου καταβολή του κόστους των παροχών σε είδος που χορηγούνται στη χώρα κατοικίας τους.