Άρθρο 8β Κατάλογος επιτήρησης

Στον κατάλογο επιτήρησης περιλαμβάνονται έως 10 ουσίες, ομάδες ουσιών ή δείκτες ρύπανσης ανά πάσα στιγμή και αναφέρονται οι υλικοί φορείς παρακολούθησης και οι πιθανές μέθοδοι ανάλυσης για κάθε ουσία. Οι εν λόγω υλικοί φορείς και μέθοδοι παρακολούθησης δεν συνεπάγονται υπερβολικό κόστος για τις αρμόδιες αρχές. Οι ουσίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο επιτήρησης επιλέγονται μεταξύ των ουσιών για τις οποίες τα διαθέσιμα στοιχεία καταδεικνύουν ότι θα μπορούσαν να συνιστούν σημαντικό κίνδυνο σε επίπεδο Ένωσης για το υδάτινο περιβάλλον ή μέσω αυτού και για τις οποίες τα στοιχεία παρακολούθησης είναι ανεπαρκή. Ο κατάλογος επιτήρησης περιλαμβάνει ουσίες που αρχίζουν να προκαλούν ανησυχία.

Με βάση τις επιστημονικές εκθέσεις που εκπονεί ο ΕΟΧΠ σύμφωνα με την παράγραφο 1α, η Επιτροπή περιλαμβάνει στον κατάλογο επιτήρησης τα μικροπλαστικά και κατάλληλους δείκτες παρουσίας, εξέλιξης ή μετάδοσης της μικροβιακής αντοχής («δείκτες μικροβιακής αντοχής») υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν αξιόπιστες μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης που δεν συνεπάγονται υπερβολικό κόστος. Έως την 1η Δεκεμβρίου 2027, η Επιτροπή προσδιορίζει τις εν λόγω μεθόδους δειγματοληψίας και ανάλυσης.

Κατά την επικαιροποίηση του καταλόγου επιτήρησης, η Επιτροπή αφαιρεί από τον κατάλογο επιτήρησης κάθε ουσία ή δείκτη για την οποία μπορεί να διεξαχθεί αξιολόγηση βάσει κινδύνου δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ χωρίς πρόσθετα δεδομένα παρακολούθησης. Ωστόσο, μια μεμονωμένη ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτης μπορεί να παραμείνει στον κατάλογο επιτήρησης κατ’ ανώτατο όριο για τρία επιπλέον έτη όταν απαιτούνται πρόσθετα δεδομένα παρακολούθησης για την αξιολόγηση του κινδύνου για το υδάτινο περιβάλλον.

Κάθε επικαιροποιημένος κατάλογος επιτήρησης περιλαμβάνει επίσης μία ή περισσότερες πρόσθετες ουσίες, ομάδες ουσιών ή δείκτες, για τα οποία η Επιτροπή κρίνει, με βάση τις επιστημονικές εκθέσεις του ΕΟΧΠ, ότι θα μπορούσε να υπάρξει εκτεταμένος κίνδυνος για το υδάτινο περιβάλλον ή μέσω αυτού, με την επιφύλαξη του επικαιροποιημένου καταλόγου επιτήρησης που περιέχει κατ’ ανώτατο όριο δέκα ουσίες, ομάδες ουσιών ή δείκτες, σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Τα μικροπλαστικά και οι δείκτες μικροβιακής αντοχής δεν διατηρούνται στον κατάλογο για δεύτερη συνεχόμενη τριετία, εκτός εάν υπάρχει διαθέσιμη εναρμονισμένη και αξιόπιστη μεθοδολογία εκτίμησης κινδύνου η οποία, όταν εφαρμόζεται, δείχνει ότι τα δεδομένα παρακολούθησης που συλλέχθηκαν κατά την πρώτη περίοδο παρακολούθησης δεν επαρκούν για την εκτίμηση του κινδύνου που ενέχουν για το υδάτινο περιβάλλον ή μέσω αυτού.

Έκαστο κράτος μέλος επιλέγει τουλάχιστον έναν σταθμό παρακολούθησης και έναν επιπλέον σταθμό εφόσον ο πληθυσμός του υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο κατοίκους, συν τον αριθμό σταθμών που ισούται με το πηλίκο της γεωγραφικής του έκτασης, σε km2, διαιρούμενης διά 60 000 , με στρογγυλοποίηση στον πλησιέστερο ακέραιο, συν τον αριθμό σταθμών που ισούται με το πηλίκο του πληθυσμού του διά πέντε εκατομμύρια, με στρογγυλοποίηση στον πλησιέστερο ακέραιο.

Κατά την επιλογή των αντιπροσωπευτικών σταθμών παρακολούθησης, της συχνότητας παρακολούθησης και του χρονοδιαγράμματος για κάθε ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτη, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την εποχική διαφοροποίηση όσον αφορά τις βροχοπτώσεις, τα επίπεδα των υδάτων, τα πρότυπα χρήσης και την πιθανή εμφάνιση της ουσίας, της ομάδας ουσιών ή του δείκτη. Η παρακολούθηση πρέπει να διενεργείται τουλάχιστον δύο φορές ετησίως όταν πραγματοποιείται σε νερό και τουλάχιστον μία φορά ετησίως όταν πραγματοποιείται σε ιζήματα ή ζώντες οργανισμούς. Όταν απαιτείται μεγαλύτερη συχνότητα, όπως για ουσίες που είναι ευαίσθητες στις κλιματικές ή εποχικές διακυμάνσεις, η αύξηση της συχνότητας καθορίζεται και αιτιολογείται από τεχνική άποψη στην εκτελεστική πράξη για την κατάρτιση του καταλόγου επιτήρησης, η οποία εκδίδεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Όταν ένα κράτος μέλος είναι σε θέση να παράγει και να παρέχει στην Επιτροπή επαρκή, συγκρίσιμα, αντιπροσωπευτικά και πρόσφατα δεδομένα παρακολούθησης για μια συγκεκριμένη ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτη από υφιστάμενα προγράμματα ή μελέτες παρακολούθησης, μπορεί να αποφασίσει να μην προβεί σε πρόσθετη παρακολούθηση στο πλαίσιο του μηχανισμού καταλόγου επιτήρησης για την εν λόγω ουσία, ομάδα ουσιών ή δείκτη, υπό την προϋπόθεση ότι η ουσία, η ομάδα ουσιών ή ο δείκτης παρακολουθείται με τη χρήση μεθοδολογίας σύμφωνης με τους υλικούς φορείς παρακολούθησης και τις μεθόδους ανάλυσης που αναφέρονται στην εκτελεστική πράξη για την κατάρτιση του καταλόγου επιτήρησης, καθώς και με την οδηγία 2009/90/ΕΚ της Επιτροπής ( 14 ).

Όταν η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την κρίση του ΕΟΧΠ που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν απαιτείται περαιτέρω παρακολούθηση για την περαιτέρω εκτίμηση του κινδύνου για το υδάτινο περιβάλλον, το συμπέρασμα αυτό του ΕΟΧΠ λαμβάνεται υπόψη κατά την επανεξέταση των καταλόγων ουσιών του παραρτήματος I ή του παραρτήματος II μέρος Γ της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με το άρθρο 16 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ.