Άρθρο 12 Κριτήρια που εφαρμόζονται στη διεθνή συνεργασία για την πυρηνική ασφάλεια

1.   Η κοινή αντίληψη και αμοιβαία συμφωνία μεταξύ της τρίτης χώρας και της Κοινότητας επιβεβαιώνεται καταρχήν με επίσημο αίτημα προς την Επιτροπή. Το αίτημα αυτό δεσμεύει την αντίστοιχη κυβέρνηση.

2.   Οι τρίτες χώρες που επιθυμούν να συνεργαστούν με την Κοινότητα είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων και έχουν σε ισχύ πρόσθετο πρωτόκολλο ή έχουν συνάψει συμφωνία διασφαλίσεων με τον ΔΟΑΕ. Οι εν λόγω χώρες συμμερίζονται πλήρως τις θεμελιώδεις αρχές ασφαλείας που ορίζονται στα πρότυπα ασφαλείας του ΔΟΑΕ και είναι συμβαλλόμενα μέρη των σχετικών συμβάσεων, όπως της σύμβασης για την Πυρηνική Ασφάλεια και της Κοινής σύμβασης για την Ασφάλεια Διαχείρισης του Αναλωμένου Καυσίμου και την Ασφάλεια Διαχείρισης των Ραδιενεργών Αποβλήτων, ή έχουν λάβει μέτρα τα οποία μαρτυρούν τη σταθερή τους δέσμευση να προσχωρήσουν στις εν λόγω συμβάσεις. Σε περίπτωση ενεργού συνεργασίας, η δέσμευση αυτή αξιολογείται ετησίως, λαμβανομένων υπόψη των εθνικών εκθέσεων και άλλων εγγράφων για την εφαρμογή των σχετικών συμβάσεων. Με βάση την αξιολόγηση αυτή, λαμβάνεται απόφαση σχετικά με τη συνέχιση της συνεργασίας. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, θα πρέπει, κατ’ εξαίρεση, να επιδεικνύεται ευελιξία ως προς την εφαρμογή των εν λόγω αρχών.

3.   Για τη διασφάλιση και παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τους στόχους του Μηχανισμού όσον αφορά τη συνεργασία, η οικεία τρίτη χώρα αποδέχεται την αξιολόγηση των δράσεων που έχουν αναληφθεί. Η εν λόγω αξιολόγηση καθιστά δυνατή την παρακολούθηση και επαλήθευση της συμμόρφωσης με τους συμφωνηθέντες στόχους και μπορεί να αποτελεί προϋπόθεση για τη συνέχιση καταβολής της συνεισφοράς της Κοινότητας.

4.   Η συνεργασία που παρέχει η Ένωση στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας και των σχετικών διασφαλίσεων βάσει του παρόντος κανονισμού δεν αποσκοπεί στην προώθηση της πυρηνικής ενέργειας και, συνεπώς, δεν ερμηνεύεται ως μέτρο προώθησης αυτού του είδους ενέργειας σε τρίτες χώρες.