Artikel 12 Criteria voor internationale samenwerking op het gebied van nucleaire veiligheid

1.   Er is sprake van een gemeenschappelijke visie en een wederzijdse overeenkomst tussen het derde land en de Gemeenschap, die in beginsel worden bevestigd door een officieel verzoek aan de Commissie. Een dergelijk verzoek is bindend voor de betrokken regering.

2.   Derde landen die met de Gemeenschap willen samenwerken, zijn partij bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens en passen een aanvullend protocol toe of hebben een veiligheidscontroleovereenkomst gesloten met de IAEA. Zij houden zich volledig aan de fundamentele veiligheidsbeginselen die zijn vastgelegd in de veiligheidsnormen van de IAEA en zijn partij bij de desbetreffende verdragen, zoals het Verdrag inzake nucleaire veiligheid en het Gezamenlijk Verdrag inzake de veiligheid van het beheer van bestraalde splijtstof en inzake de veiligheid van het beheer van radioactief afval, of hebben stappen ondernomen waaruit hun vaste voornemen blijkt om tot die verdragen toe te treden. In het geval van actieve samenwerking wordt dit vaste voornemen jaarlijks geëvalueerd, rekening houdend met de nationale verslagen en andere documenten over de uitvoering van relevante verdragen. Op basis van die evaluatie wordt een besluit genomen over de voortzetting van de samenwerking. In noodgevallen moet bij de toepassing van deze beginselen bij wijze van uitzondering flexibiliteit worden betracht.

3.   Om te garanderen en te controleren dat aan de samenwerking-gerelateerde doelstellingen van het instrument wordt voldaan, accepteert het betrokken derde land dat de uitgevoerde acties worden beoordeeld. Die beoordeling maakt het mogelijk om te controleren en te verifiëren of aan de overeengekomen doelstellingen wordt voldaan en kan een voorwaarde zijn voor verdere uitbetaling van de bijdrage van de Gemeenschap.

4.   Door de Unie uit hoofde van deze verordening verstrekte samenwerking op het gebied van nucleaire veiligheid en beveiliging heeft niet ten doel het gebruik van kernenergie te bevorderen en wordt derhalve niet geïnterpreteerd als een maatregel om het gebruik van die energie in derde landen te promoten.