Άρθρο 21 Διασυνοριακός συντονισμός όσον αφορά την ποιότητα του αερίου στο σύστημα φυσικού αερίου

1.   Οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς συνεργάζονται για την αποφυγή περιορισμών στις διασυνοριακές ροές λόγω διαφορών στην ποιότητα του αερίου στα σημεία διασύνδεσης μεταξύ των κρατών μελών. Κατά τη συνεργασία τους, οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς λαμβάνουν υπόψη τα χαρακτηριστικά των εγκαταστάσεων των τελικών πελατών φυσικού αερίου.

Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στα μείγματα υδρογόνου όταν η περιεκτικότητα σε υδρογόνο που αναμειγνύεται στο σύστημα φυσικού αερίου υπερβαίνει το 2 % κατ’ όγκο.

2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αποκλίνουσες τεχνικές προδιαγραφές, συμπεριλαμβανομένων των παραμέτρων ποιότητας του αερίου, όπως η περιεκτικότητα σε οξυγόνο και η ανάμειξη υδρογόνου στο σύστημα φυσικού αερίου, δεν χρησιμοποιούνται για τον περιορισμό των διασυνοριακών ροών φυσικού αερίου. Επίσης, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μείγματα υδρογόνου στο σύστημα φυσικού αερίου να πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές που είναι αποδεκτές από τους πελάτες.

3.   Όταν ο περιορισμός των διασυνοριακών ροών λόγω διαφορών στην ποιότητα του αερίου δεν μπορεί να αποφευχθεί από τους ενδιαφερόμενους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς κατά τις συνήθεις λειτουργίες τους, ενημερώνουν αμελλητί τις οικείες ρυθμιστικές αρχές. Οι πληροφορίες περιλαμβάνουν περιγραφή και αιτιολόγηση τυχόν μέτρων που έχουν ήδη λάβει οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς.

4.   Οι οικείες ρυθμιστικές αρχές συμφωνούν από κοινού, εντός έξι μηνών από την παραλαβή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 3, αν θα αναγνωρίσουν τον περιορισμό.

5.   Όσον αφορά τους περιορισμούς στις διασυνοριακές ροές που προκαλούνται από διαφορές στην ανάμειξη υδρογόνου στο σύστημα φυσικού αερίου και οι οποίοι αναγνωρίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 4, οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς αποδέχονται ροές φυσικού αερίου με περιεκτικότητα σε υδρογόνο στα σημεία διασύνδεσης μεταξύ κρατών μελών στο σύστημα φυσικού αερίου, με την επιφύλαξη των παραγράφων 6 έως 13, και μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας που προβλέπεται στις εν λόγω παραγράφους.

6.   Στις περιπτώσεις στις οποίες οι οικείες ρυθμιστικές αρχές αναγνωρίζουν τον περιορισμό σύμφωνα με την παράγραφο 4, ζητούν από τους ενδιαφερόμενους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς να προβούν, εντός 12 μηνών από την αναγνώριση του περιορισμού που αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο, στις ακόλουθες διαδοχικές ενέργειες:

7.   Εφόσον οι ενδιαφερόμενοι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς δεν καταλήξουν σε συμφωνία για την υποβολή κοινής πρότασης σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχείο ε), κάθε διαχειριστής συστήματος μεταφοράς ενημερώνει αμελλητί τη ρυθμιστική αρχή του.

8.   Οι οικείες ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν κοινή συντονισμένη απόφαση για την άρση του αναγνωρισμένου περιορισμού, συνεκτιμώντας την ανάλυση κόστους-οφέλους που διεξάγουν οι ενδιαφερόμενοι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης που διενεργείται δυνάμει της παραγράφου 6 στοιχείο δ) του παρόντος άρθρου εντός έξι μηνών από την παραλαβή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942.

9.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 8 του παρόντος άρθρου, όσον αφορά τους περιορισμούς στις διασυνοριακές ροές που προκαλούνται από διαφορές στην ανάμειξη υδρογόνου στο σύστημα φυσικού αερίου, οι ενδιαφερόμενες ρυθμιστικές αρχές δύνανται να δηλώσουν από κοινού ότι δεν πρόκειται να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για την άρση των εν λόγω περιορισμών. Η κοινή συντονισμένη απόφαση λαμβάνεται εντός έξι μηνών από την παραλαβή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942 και λαμβάνει υπόψη την ανάλυση κόστους-οφέλους και τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχείο δ) του παρόντος άρθρου. Οι οικείες ρυθμιστικές αρχές επανεξετάζουν την απόφαση διατήρησης του αναγνωρισμένου περιορισμού σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο ανά τετραετία.

10.   Η κοινή συντονισμένη απόφαση των οικείων ρυθμιστικών αρχών που αναφέρεται στην παράγραφο 8 περιλαμβάνει απόφαση σχετικά με τον επιμερισμό του επενδυτικού κόστους που θα βαρύνει κάθε διαχειριστή συστήματος μεταφοράς για την εφαρμογή της συμφωνηθείσας λύσης, καθώς και σχετικά με τη συμπερίληψή του στα επιτρεπόμενα ή τα στοχευόμενα έσοδα των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς, λαμβάνοντας υπόψη το οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος και τα αντίστοιχα οφέλη της λύσης στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, όπως και τον αντίκτυπό του στα τιμολόγια.

11.   Ο ACER δύναται να απευθύνει συστάσεις προς τις ρυθμιστικές αρχές σχετικά με τις λεπτομέρειες των εν λόγω αποφάσεων επιμερισμού του κόστους, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 10.

12.   Εάν οι οικείες ρυθμιστικές αρχές δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, ο ACER αποφασίζει σχετικά με τον περιορισμό, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942. Όταν ο ACER αναγνωρίζει τον περιορισμό, ζητεί από τους ενδιαφερόμενους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς να εκτελέσουν διαδοχικά, εντός 12 μηνών, τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου.

13.   Στις περιπτώσεις στις οποίες οι οικείες ρυθμιστικές αρχές δεν μπορούν να λάβουν κοινή συντονισμένη απόφαση, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 8 και 10 του παρόντος άρθρου, ο ACER αποφασίζει σχετικά με τη λύση για την άρση του αναγνωρισμένου περιορισμού και τον επιμερισμό του επενδυτικού κόστους που θα βαρύνει κάθε διαχειριστή συστήματος μεταφοράς για την εφαρμογή της συμφωνηθείσας λύσης ή για τη δήλωση ότι δεν θα ληφθούν περαιτέρω μέτρα δυνάμει της παραγράφου 9 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942. Η απόφαση για τη διατήρηση του αναγνωρισμένου περιορισμού σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο επανεξετάζεται ανά τετραετία από τον ACER.

14.   Περαιτέρω λεπτομέρειες που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερειών σχετικά με την ανάλυση κόστους-οφέλους, καθορίζονται σε κώδικα δικτύου που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 2.