2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, στοιχεία α) και β), τα κράτη μέλη μπορούν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις και για τους σκοπούς της εν λόγω παραγράφου και εφόσον πληρούται η προϋπόθεση που ορίζεται στο τρίτο εδάφιο, να εξαιρούν από τη σχετική ομάδα τύπων οικοτόπων πολύ κοινούς και ευρέως διαδεδομένους τύπους οικοτόπων που καλύπτουν πάνω από το 3 % του ευρωπαϊκού εδάφους τους.
Όταν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει την παρέκκλιση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, το κράτος μέλος θεσπίζει μέτρα αποκατάστασης:
|
α)
|
έως το 2050 σε περιοχή που αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 80 % της περιοχής που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση για καθέναν από τους εν λόγω τύπους οικοτόπων·
|
|
β)
|
έως το 2030 για τουλάχιστον το ένα τρίτο του ποσοστού που αναφέρεται στο στοιχείο α)· και
|
|
γ)
|
έως το 2040 τουλάχιστον στα δύο τρίτα του ποσοστού που αναφέρεται στο στοιχείο α).
|
Η παρέκκλιση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνον εάν διασφαλίζεται ότι το ποσοστό που αναφέρεται στο στοιχείο α) του δεύτερου εδαφίου δεν εμποδίζει την επίτευξη ή τη διατήρηση της ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για καθέναν από τους εν λόγω τύπους οικοτόπων σε εθνικό βιογεωγραφικό επίπεδο.