4.1 Principles for specifying the range of application of the rating systems

Ένα σύστημα διαβάθμισης κατά την έννοια του άρθρου 142 παράγραφος 1 σημείο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να καλύπτει το σύνολο των ανοιγμάτων στα οποία οι πιστούχοι ή οι πιστοδοτήσεις παρουσιάζουν κοινούς παράγοντες κινδύνου και πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς και διαθεσιμότητα ουσιαστικά συγκρίσιμων πληροφοριών σχετικά με τις πιστώσεις. Το υπόδειγμα PD και LGD εντός του συστήματος διαβάθμισης μπορεί να περιλαμβάνει διάφορα τμήματα βαθμονόμησης. Σε περίπτωση που το σύνολο των πιστούχων ή των ανοιγμάτων εντός του εύρους εφαρμογής του υποδείγματος PD ή LGD βαθμονομούνται από κοινού, ολόκληρο το πεδίο εφαρμογής του υποδείγματος θεωρείται ότι συνιστά ένα ενιαίο τμήμα βαθμονόμησης.

Τα ανοίγματα που καλύπτονται από το ίδιο σύστημα διαβάθμισης θα πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά τρόπο παρόμοιο από το ίδρυμα όσον αφορά τη διαχείριση κινδύνου, τη λήψη αποφάσεων και τη διαδικασία έγκρισης της πίστωσης, ενώ θα πρέπει επίσης να ταξινομούνται σε κοινή κλίμακα διαβάθμισης πιστούχων για τους σκοπούς του άρθρου 170 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σε κοινή κλίμακα διαβάθμισης πιστοδοτήσεων για τους σκοπούς του άρθρου 170 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του εν λόγω κανονισμού.

Για τους σκοπούς της ποσοτικοποίησης διαφόρων παραμέτρων κινδύνου στο πλαίσιο ενός συστήματος διαβάθμισης, τα ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν τον ίδιο ορισμό της αθέτησης για τις ίδιες ιστορικές παρατηρήσεις που χρησιμοποιούνται σε διαφορετικά υποδείγματα. Τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να εφαρμόζουν την ίδια αντιμετώπιση έναντι πολλαπλών αθετήσεων του ίδιου πιστούχου ή ανοίγματος μεταξύ των εξωτερικών, εσωτερικών και κοινών πηγών δεδομένων.