71. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν τις ακόλουθες φάσεις του κύκλου ζωής των μη …

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν τις ακόλουθες φάσεις του κύκλου ζωής των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις ιδιαιτερότητες των προϊόντων και τη φύση των ληξιπρόθεσμων οφειλών:

• α) Ληξιπρόθεσμες οφειλές σε καθυστέρηση έως 90 ημέρες:¹⁷ Σε αυτήν τη φάση, θα πρέπει να δίνεται έμφαση στην αρχική επαφή με τον δανειολήπτη για πρώιμη ανάκτηση και στη συλλογή των πληροφοριών ώστε να καταστεί δυνατή η αναλυτική αξιολόγηση του δανειολήπτη (π.χ. οικονομική κατάσταση, κατάσταση φακέλου και στοιχείων του δανείου, εξασφαλίσεις , επίπεδο συνεργασίας του δανειολήπτη, κ.λπ.). Το είδος του ανοίγματος και της εξασφάλισης θα πρέπει τελικά να καθορίσει την καταλληλότερη στρατηγική διαχείρισης, η οποία δύνανται να περιλαμβάνει μέτρα ρύθμισης με βραχυπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα, τα οποία πρέπει να εφαρμόζονται όταν είναι αναγκαίο (μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια της εν λόγω αρχικής περιόδου, κατά περίπτωση), με σκοπό να σταθεροποιηθεί η οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη προτού θεσπιστεί η κατάλληλη στρατηγική διευθέτησης. Επιπλέον, το πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει, κατά περίπτωση, να αναζητά επιλογές για τη βελτίωση τη θέσης του (για παράδειγμα με την υπογραφή νέων δανειακών συμβάσεων, απόκτηση εκτελεστού τίτλου, την ελαχιστοποίηση των απωλειών σε ρευστά διαθέσιμα, την ανάληψη πρόσθετης ασφάλειας αν διατίθεται), λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών . Η ειδική πολιτική διαχείρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών θα πρέπει να περιλαμβάνει κατευθύνσεις σχετικά με τις συνολικές διαδικασίες και αρμοδιότητες διαχείρισης ΜΕΑ, συμπεριλαμβανομένων των κριτηρίων για μεταβίβαση της διαχείρισης .
• β) Ληξιπρόθεσμες οφειλές με καθυστέρηση άνω των 90 ημερών/ρύθμιση: τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν και να επισημοποιούν τις συμφωνίες ρύθμισης με τους δανειολήπτες σε αυτό το στάδιο. Οι συμφωνίες ρύθμισης θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο όταν το πιστωτικό ίδρυμα είναι πεπεισμένο ότι ο δανειολήπτης έχει τη δυνατότητα να αποπληρώσει το δάνειο. Κατά την εξέταση του αν μια επιλογή αναδιάρθρωσης είναι βιώσιμη, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το άρθρο 28 της οδηγίας 2014/17/ΕΕ¹⁸ και άλλες νομικές διατάξεις που αποσκοπούν στην προστασία των καταναλωτών, στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό. Μια συμφωνία ρύθμισης θα πρέπει να παρακολουθείται τουλάχιστον για ένα έτος σύμφωνα με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής, με δεδομένο τον αυξημένο κίνδυνο που παρουσιάζει, προτού να μπορέσει τελικά να εξέλθει από το πεδίο αρμοδιότητας των μονάδων διευθέτησης ΜΕΑ εφόσον κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα δεν παρατηρηθεί ενεργοποίηση των κριτηρίων που κατατάσσουν ένα άνοιγμα ως ΜΕΑ.
• γ) Ρευστοποίηση / ανάκτηση χρέους / νομικές ενέργειες / κατάσχεση: αν δεν καταστεί δυνατή η εξεύρεση βιώσιμης λύσης ρύθμισης λόγω των οικονομικών περιστάσεων ή του βαθμού συνεργασίας του δανειολήπτη, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν ανάλυση κόστους - οφελών για τις διαφορετικές επιλογές ρευστοποίησης συμπεριλαμβανομένων δικαστικών και εξωδικαστικών διαδικασιών, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα συμφέροντα του δανειολήπτη. Με βάση αυτήν την ανάλυση, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να προχωρούν ταχέως στην επιλεγμένη λύση ρευστοποίησης, υποστηριζόμενα από νομική και επιχειρηματική τεχνογνωσία κατάλληλη σε θέματα ρευστοποίησης. Τα πιστωτικά ιδρύματα που κάνουν εκτεταμένη χρήση εξωτερικών εμπειρογνωμόνων θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι υπάρχουν επαρκείς μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου που διασφαλίζουν αποτελεσματική και αποδοτική διαδικασία ρευστοποίησης. Από αυτή την άποψη θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σε μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα που έχουν κατηγοριοποιηθεί ως τέτοια για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ειδική πολιτική ανάκτησης χρέους θα πρέπει να περιλαμβάνει κατευθύνσεις σχετικά με τις διαδικασίες ρευστοποίησης.

¹⁷ Τα ανοίγματα αβέβαιης είσπραξης θα μπορούσαν να υπαχθούν είτε στις μονάδες ληξιπρόθεσμων οφειλών είτε στις ΜΔ ΜΕΑ, ανάλογα με την πολυπλοκότητά τους.

¹⁸ Οδηγία 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία και την τροποποίηση των οδηγιών 2008/48/ΕΚ και 2013/36/EE και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ L 60 της 28.2.2014, σ. 34).

1. Επισκόπηση

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

3. Σχετικά πρότυπα

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/