HOOFDSTUK III VASTE INSTALLATIES

Artikel 3 nonies

De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op vergunningen voor broeikasgasemissies en het toewijzen en verlenen van emissierechten voor andere dan de in bijlage I genoemde luchtvaart- en maritieme transportactiviteiten.

Artikel 4

De lidstaten dragen er zorg voor dat vanaf 1 januari 2005 geen installatie een in bijlage I genoemde activiteit verricht welke een voor die activiteit gespecificeerde emissie tot gevolg heeft, tenzij haar exploitant in het bezit is van een door een bevoegde autoriteit overeenkomstig de artikelen 5 en 6 verleende vergunning, of de installatie uit hoofde van artikel 27 is uitgesloten van het ►M9  EU-ETS ◄ . Dit geldt tevens voor installaties die overeenkomstig artikel 24 zijn opgenomen.

Artikel 5

Een tot de bevoegde autoriteit gerichte aanvraag van een vergunning voor broeikasgasemissies omvat een beschrijving van:

▼M4

▼B

De aanvraag omvat tevens een niet-technische samenvatting van de in de eerste alinea bedoelde gegevens.

Artikel 7

De exploitant stelt de bevoegde autoriteit in kennis van voorgenomen wijzigingen in de aard of de werking, van voorgenomen uitbreidingen of van aanzienlijke capaciteitsvermindering van de installatie, waarvoor een aanpassing van de broeikasgasemissievergunning vereist kan zijn. Zo nodig stelt de bevoegde autoriteit de vergunning bij. Bij een verandering in de identiteit van de exploitant van de installatie past de bevoegde autoriteit de vergunning aan door vermelding van de naam en het adres van de nieuwe exploitant.

Artikel 8

De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat, wanneer installaties activiteiten verrichten die in bijlage I bij Richtlijn 2010/75/EU zijn vermeld, de voorwaarden en de procedure voor het verlenen van een vergunning voor broeikasgasemissies worden gecoördineerd met die voor de in die richtlijn bepaalde vergunning. De in de artikelen 5, 6 en 7 van deze richtlijn vastgestelde eisen kunnen worden opgenomen in de in Richtlijn 2010/75/EU vastgelegde procedures.

De Commissie evalueert de doeltreffendheid van synergieën met Richtlijn 2010/75/EU. Om te zorgen voor een efficiënte en snellere uitvoering van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie, worden milieu- en klimaatrelevante vergunningen gecoördineerd. De Commissie kan in het kader van eventuele toekomstige evaluaties van deze richtlijn een verslag indienen bij het Europees Parlement en de Raad.

Artikel 9

De hoeveelheid emissierechten die met ingang van 2013 elk jaar voor de hele ►M9  Unie ◄ wordt verleend, neemt lineair af vanaf het tijdstip halverwege de periode van 2008 tot 2012. De hoeveelheid neemt af met een lineaire factor van 1,74 % van de gemiddelde jaarlijkse totale hoeveelheid emissierechten die door de lidstaten overeenkomstig de beschikkingen van de Commissie inzake hun nationale toewijzingsplannen voor de periode van 2008 tot 2012 worden verleend. ►A1  De hoeveelheid emissierechten voor de hele ►M9  Unie ◄ wordt ten gevolge van de toetreding van Kroatië alleen verhoogd met de hoeveelheid emissierechten die Kroatië overeenkomstig artikel 10, lid 1, veilt. ◄

▼M9

Met ingang van 2021 bedraagt de lineaire factor 2,2 %.

▼M15

In 2024 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verlaagd met 90 miljoen emissierechten. In 2026 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verlaagd met 27 miljoen emissierechten. In 2024 wordt de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie verhoogd met 78,4 miljoen emissierechten voor maritiem vervoer. Van 2024 tot en met 2027 bedraagt de lineaire factor 4,3 % en vanaf 2028 4,4 %. De lineaire factor is ook van toepassing op de emissierechten die overeenstemmen met de gemiddelde emissies van maritiem vervoer dat is gerapporteerd overeenkomstig Verordening (EU) 2015/757 voor 2018 en 2019 en die worden behandeld in artikel 3 octies bis van deze richtlijn. De Commissie publiceert de hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie uiterlijk op 6 september 2023.

Vanaf respectievelijk 1 januari 2026 en 1 januari 2027 wordt de hoeveelheid emissierechten verhoogd om rekening te houden met de dekking van andere broeikasgasemissies dan CO2-emissies van maritieme vervoersactiviteiten en de dekking van de emissies van offshoreschepen, op basis van hun emissies in het meest recente jaar waarvoor gegevens beschikbaar zijn. Niettegenstaande artikel 10, lid 1, worden emissierechten die het resultaat zijn van die toename, beschikbaar gesteld om innovatie te ondersteunen overeenkomstig artikel 10 bis, lid 8

Artikel 10 quater bis

In afwijking van artikel 10 quater mogen de betrokken lidstaten in overeenstemming met dat artikel alleen voorlopige kosteloze toewijzingen verlenen aan installaties voor investeringen die tot en met 31 december 2024 zijn uitgevoerd. Emissierechten die overeenkomstig artikel 10 quater voor de betrokken lidstaten beschikbaar zijn voor de periode van 2021 tot en met 2030 en die niet voor dergelijke investeringen worden aangewend, worden, met het door de betrokken lidstaat vastgestelde percentage:

Uiterlijk op 15 mei 2024 stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van de respectieve hoeveelheden emissierechten die krachtens artikel 10, lid 2, eerste alinea, punt b), en, in afwijking van artikel 10 quater, lid 4, tweede zin, krachtens artikel 10 quinquies moeten worden aangewend.

Artikel 10 septies

Vanaf 1 januari 2025 gebruiken de begunstigde lidstaten en de Commissie de opbrengsten uit de veiling van emissierechten die bestemd zijn voor het innovatiefonds op grond van artikel 10 bis, lid 8, van deze richtlijn en uit de in artikel 10, lid 1, derde en vierde alinea, van deze richtlijn bedoelde emissierechten, aan de hand van de criteria voor “geen ernstige afbreuk doen” die zijn vastgelegd in artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852, indien die opbrengsten worden gebruikt voor een economische activiteit waarvoor op grond van artikel 10, lid 3, punt b), van die verordening technische screeningcriteria zijn vastgesteld om te bepalen of een economische activiteit ernstige afbreuk doet aan een of meer van de relevante milieudoelstellingen.