Toepassingsgebied

Deze richtsnoeren zijn van toepassing wanneer een overdrachtsinstrument deel uitmaakt van de voorkeursafwikkelingsstrategie. Afwikkelingsautoriteiten kunnen echter besluiten om specifieke onderdelen van deze richtsnoeren voor afwikkelingsinstrumenten (bijvoorbeeld overdrachtsstrategieën) toe te passen op instellingen waarvan de voorkeursafwikkelingsstrategie niet op deze instrumenten berust, zoals het uitsluitend opnemen van overdrachtsinstrumenten als alternatieve strategie, zoals bedoeld in artikel 22, eerste alinea, punt 2, onder e), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1075 van de Commissie³ .

³ Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1075 van de Commissie van 23 maart 2016 houdende aanvulling van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen ter specificatie van de inhoud van herstelplannen, afwikkelingsplannen en groepsafwikkelingsplannen, de minimumcriteria die de bevoegde autoriteiten moeten beoordelen met betrekking tot herstelplannen en groepsherstelplannen, de voorwaarden voor financiële steun binnen de groep, de voorwaarden voor onafhankelijke taxateurs, de contractuele erkenning van afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden, de procedures en de inhoud van de kennisgevingsvereisten en van de kennisgeving van opschorting en de operationele werking van de afwikkelingscolleges (PB L 184 van 8.7.2016, blz. 1).

Deze richtsnoeren zijn niet van toepassing op instellingen die onderworpen zijn aan vereenvoudigde verplichtingen voor afwikkelingsplanning overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 2014/59/EU.

In geval van een wijziging van de afwikkelingsstrategie, met name door de nieuwe opname van een overdrachtsinstrument in de voorkeursafwikkelingsstrategie, dienen deze richtsnoeren zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie jaar na de datum van goedkeuring van het afwikkelingsplan dat in de nieuwe afwikkelingsstrategie voorziet, onverkort van toepassing te zijn.

Afwikkelingsautoriteiten kunnen besluiten deze richtsnoeren geheel of gedeeltelijk toe te passen op instellingen die onderworpen zijn aan vereenvoudigde verplichtingen voor afwikkelingsplanning of op instellingen waarvan het afwikkelingsplan bepaalt dat zij op ordelijke wijze moeten worden geliquideerd in overeenstemming met de toepasselijke nationale wetgeving.

Voor instellingen die geen deel uitmaken van een groep waarop overeenkomstig de artikelen 111 en 112 van Richtlijn 2013/36/EU⁴ toezicht op geconsolideerde basis wordt uitgeoefend, zijn deze richtsnoeren op individueel niveau van toepassing.

⁴ Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

Voor instellingen die deel uitmaken van een groep waarop overeenkomstig de artikelen 111 en 112 van Richtlijn 2013/36/EU toezicht op geconsolideerde basis wordt uitgeoefend, zijn deze richtsnoeren van toepassing op de gehele afwikkelingsgroep, d.w.z. de afwikkelingsentiteiten en hun dochterondernemingen.