Artykuł 48 Wyłączenie niektórych warunków umownych

1.   Samego środka w zakresie zapobiegania kryzysom lub samego środka w zakresie zarządzania kryzysowego zastosowanych wobec podmiotu, w tym żadnych zdarzeń bezpośrednio związanych z zastosowaniem takiego środka nie uznaje się – na mocy umowy zawartej przez ten podmiot – za zdarzenie uprawniające do egzekwowania w rozumieniu dyrektywy 2002/47/WE ani za postępowanie upadłościowe w rozumieniu dyrektywy 98/26/WE, pod warunkiem że nadal są wykonywane istotne obowiązki wynikające z umowy, w tym obowiązki w zakresie płatności i dostawy, a także zapewnienie zabezpieczenia.

Ponadto samego takiego środka w zakresie zapobiegania kryzysom lub samego środka w zakresie zarządzania kryzysowego nie uznaje się za zdarzenie uprawniające do egzekwowania w rozumieniu dyrektywy 2002/47/WE ani za postępowanie upadłościowe w rozumieniu dyrektywy 98/26/WE na mocy umowy zawartej przez:

2.   Jeżeli procedura restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w państwie trzecim jest uznawana zgodnie z art. 76 lub – w przypadku braku takiego uznawania – jeżeli taka jest decyzja organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, taka procedura restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w państwie trzecim stanowi do celów niniejszego artykułu środek w zakresie zarządzania kryzysowego.

3.   Pod warunkiem że istotne obowiązki wynikające z umowy, w tym obowiązki w zakresie płatności i dostawy, a także zapewnienie zabezpieczenia, są nadal wykonywane, środek w zakresie zapobiegania kryzysom lub środek w zakresie zarządzania kryzysowego, w tym jakiekolwiek zdarzenie bezpośrednio związane z zastosowaniem takiego środka, same w sobie nie umożliwiają nikomu:

4.   Ust. 1, 2 i 3 nie naruszają prawa danej osoby do podjęcia działania, o którym mowa w ust. 3 lit. a), b) lub c), jeżeli prawo to powstaje w związku ze zdarzeniem innym niż środek w zakresie zapobiegania kryzysom, środek w zakresie zarządzania kryzysowego lub w związku ze zdarzeniem bezpośrednio związanym z zastosowaniem takiego środka.

5.   Zawieszenie lub ograniczenie na mocy art. 49 lub 50 nie stanowią niewykonania obowiązku umownego do celów ust. 1 i 3 niniejszego artykułu i art. 51 ust. 1.

6.   Przepisy zawarte w niniejszym artykule uznaje się za przepisy wymuszające swoje zastosowanie w rozumieniu art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 (23).