|
+Artykuł 9 1. |
Artykuł 9 1.Państwa członkowskie ustanawiają minimalne normy charakterystyki energetycznej dla budynków niemieszkalnych zapewniające, aby budynki te nie przekraczały określonego maksymalnego progu charakterystyki energetycznej, o którym mowa w akapicie trzecim, wyrażonego liczbowym wskaźnikiem zużycia energii pierwotnej lub końcowej w kWh/(m2.rok), w terminach określonych w akapicie piątym. Maksymalne progi charakterystyki energetycznej ustala się na podstawie zasobów budynków niemieszkalnych w dniu 1 stycznia 2020 r. w oparciu o dostępne informacje oraz, w stosownych przypadkach, próby statystyczne. Państwa członkowskie wyłączają z zakresu odniesienia budynki niemieszkalne, którym udzielono zwolnienia na podstawie ust. 6. Każde państwo członkowskie ustala maksymalny próg charakterystyki energetycznej w taki sposób, aby 16 % jego krajowych zasobów budynków niemieszkalnych znajdowało się powyżej tego progu (zwany dalej „progiem 16 %”). Każde państwo członkowskie ustala również maksymalny próg charakterystyki energetycznej w taki sposób, aby 26 % jego krajowych zasobów budynków niemieszkalnych znajdowało się powyżej tego progu (zwany dalej „progiem 26 %”). Państwa członkowskie mogą ustalić maksymalne progi charakterystyki energetycznej dla krajowych zasobów budynków niemieszkalnych jako całości lub dla rodzaju budynku lub kategorii budynku. Państwa członkowskie mogą ustalać progi na poziomie odpowiadającym określonej klasie charakterystyki energetycznej, pod warunkiem że są one zgodne z akapitem trzecim. Minimalne normy charakterystyki energetycznej zapewniają co najmniej, aby wszystkie budynki niemieszkalne sytuowały się poniżej:
a)
progu 16 % od 2030 r.; oraz
b)
progu 26 % od 2033 r. Zgodność poszczególnych budynków niemieszkalnych z progami sprawdzana jest na podstawie świadectw charakterystyki energetycznej lub, w stosownych przypadkach, za pomocą innych dostępnych środków. W swoich planach działania, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), państwa członkowskie określają szczegółowe harmonogramy dla budynków niemieszkalnych w celu osiągnięcia niższych maksymalnych progów charakterystyki energetycznej do 2040 r. i 2050 r., zgodnie ze ścieżką transformacji krajowych zasobów budowlanych w budynki bezemisyjne. Państwa członkowskie mogą ustanowić i opublikować kryteria udzielania zwolnień z wymogów określonych w niniejszym ustępie dla poszczególnych budynków niemieszkalnych ze względu na ich przewidywane przyszłe wykorzystanie, poważne trudności lub w przypadku niekorzystnego wyniku oceny relacji kosztów do korzyści. Wszelkie takie kryteria muszą być jasne, precyzyjne i rygorystyczne oraz zapewniać równe traktowanie budynków niemieszkalnych. Przy ustanawianiu tych kryteriów państwa członkowskie umożliwiają ocenę ex ante potencjalnego udziału procentowego objętych nimi budynków niemieszkalnych i unikają udzielania zwolnień w przypadku nieproporcjonalnej liczby budynków niemieszkalnych. Państwa członkowskie zgłaszają również te kryteria w ramach swoich krajowych planów renowacji budynków przedkładanych Komisji na podstawie art. 3. Jeżeli państwa członkowskie ustanawiają kryteria udzielania zwolnień na podstawie akapitu ósmego, muszą osiągnąć równoważną poprawę charakterystyki energetycznej w innych częściach zasobów budynków niemieszkalnych. W przypadku gdy ogólna renowacja niezbędna do osiągnięcia progów charakterystyki energetycznej określonych w niniejszym ustępie uzyska niekorzystny wynik oceny relacji kosztów do korzyści dla danego budynku niemieszkalnego, państwa członkowskie wymagają, aby w odniesieniu do tego budynku niemieszkalnego zrealizowano co najmniej te indywidualne działania renowacyjne, w przypadku których wynik oceny relacji kosztów do korzyści jest korzystny. W zakresie, w jakim krajowe zasoby budynków niemieszkalnych lub ich część zostały poważnie zniszczone w wyniku klęski żywiołowej, państwo członkowskie może tymczasowo dostosować maksymalny próg charakterystyki energetycznej w taki sposób, aby renowacja energetyczna zniszczonych budynków niemieszkalnych zastąpiła renowację energetyczną innych budynków niemieszkalnych o najgorszej charakterystyce energetycznej, zapewniając jednocześnie, aby renowacji energetycznej poddany został podobny odsetek zasobów budynków niemieszkalnych. W takim przypadku państwo członkowskie zgłasza takie dostosowanie i jego przewidywaną długość w swoim krajowym planie renowacji budynków. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|