|
+Άρθρο 9 1. |
Άρθρο 9 1.Τα κράτη μέλη καθορίζουν ελάχιστα πρότυπα ενεργειακής απόδοσης για μη οικιστικά κτίρια τα οποία διασφαλίζουν ότι τα εν λόγω κτίρια δεν υπερβαίνουν το καθορισμένο όριο μέγιστης ενεργειακής απόδοσης, όπως αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο και το οποίο εκφράζεται ως αριθμητικός δείκτης της χρήσης πρωτογενούς ενέργειας ή της τελικής χρήσης ενέργειας σε kWh/(m2.y), έως τις ημερομηνίες του πέμπτου εδαφίου. Τα όρια μέγιστης ενεργειακής απόδοσης καθορίζονται με βάση το δυναμικό μη οικιστικών κτιρίων την 1η Ιανουαρίου 2020, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες και, κατά περίπτωση, τη στατιστική δειγματοληψία. Τα κράτη μέλη εξαιρούν από το βασικό σενάριο μη οικιστικά κτίρια που απαλλάσσουν σύμφωνα με την παράγραφο 6 Κάθε κράτος μέλος καθορίζει ανώτατο όριο ενεργειακής απόδοσης τέτοιο ώστε το 16 % του εθνικού του μη οικιστικού κτιριακού δυναμικού να υπερβαίνει το εν λόγω όριο (το «όριο του 16 %»). Κάθε κράτος μέλος καθορίζει επίσης ανώτατο όριο ενεργειακής απόδοσης ώστε το 26 % του εθνικού μη οικιστικού κτιριακού δυναμικού του να υπερβαίνει το εν λόγω όριο (το «όριο του 26 %»). Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τα όρια μέγιστης ενεργειακής απόδοσης με αναφορά στο εθνικό μη οικιστικό κτιριακό δυναμικό ως σύνολο ή ανά τύπο κτιρίου ή κατηγορίας κτιρίου. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν τα όρια σε επίπεδο που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη κατηγορία ενεργειακής απόδοσης, υπό την προϋπόθεση ότι συμμορφώνονται με το τρίτο εδάφιο. Τα ελάχιστα πρότυπα ενεργειακής απόδοσης διασφαλίζουν, τουλάχιστον, ότι όλα τα μη οικιστικά κτίρια έχουν απόδοση χαμηλότερη:
α)
από το όριο του 16 % από το 2030· και
β)
από το όριο του 26 % από το 2033. Η συμμόρφωση των μεμονωμένων μη οικιστικών κτιρίων προς τα όρια ελέγχεται με βάση τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης ή, κατά περίπτωση, με άλλα διαθέσιμα μέσα. Στον χάρτη πορείας τους όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β), τα κράτη μέλη καθορίζουν ειδικά χρονοδιαγράμματα για τα μη οικιστικά κτίρια για τη συμμόρφωση με τα χαμηλότερα όρια μέγιστης ενεργειακής απόδοσης στα κτίρια της παρούσας παραγράφου έως το 2040 και το 2050, σύμφωνα με την πορεία μετατροπής του εθνικού κτιριακού δυναμικού σε κτίρια μηδενικών εκπομπών. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν και να δημοσιοποιήσουν κριτήρια για την εξαίρεση μεμονωμένων μη οικιστικών κτιρίων, υπό το πρίσμα της αναμενόμενης μελλοντικής χρήσης του κτιρίου, σοβαρών δυσκολιών ή σε περίπτωση δυσμενούς ανάλυσης κόστους-οφέλους, από τις απαιτήσεις της παρούσας παραγράφου. Τα κριτήρια αυτά είναι σαφή. ακριβή, και αυστηρά και εξασφαλίζουν ίση μεταχείριση μεταξύ των μη οικιστικών κτιρίων. Κατά τον καθορισμό των εν λόγω κριτηρίων, τα κράτη μέλη καθιστούν δυνατή την εκ των προτέρων αξιολόγηση του δυνητικού ποσοστού των μη οικιστικών κτιρίων που καλύπτονται και αποφεύγουν την εξαίρεση δυσανάλογου αριθμού μη οικιστικών κτιρίων. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν επίσης για τα κριτήρια στο πλαίσιο των οικείων εθνικών σχεδίων ανακαίνισης κτιρίων που υποβάλλονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 3. Όταν τα κράτη μέλη ορίζουν κριτήρια για τις εξαιρέσεις σύμφωνα με το όγδοο εδάφιο, επιτυγχάνουν ισοδύναμες βελτιώσεις ενεργειακής απόδοσης σε άλλα τμήματα του δυναμικού μη οικιστικών κτιρίων. Όπου για ένα συγκεκριμένο μη οικιστικό κτίριο είναι δυσμενής η ανάλυση κόστους-οφέλους της συνολικής ανακαίνισης που είναι αναγκαία για την επίτευξη των κατώτατων ορίων ενεργειακής απόδοσης που καθορίζονται στην παρούσα παράγραφο, τα κράτη μέλη απαιτούν, για το συγκεκριμένο μη οικιστικό κτίριο, να εφαρμόζονται τουλάχιστον τα επιμέρους μέτρα ανακαίνισης με ευνοϊκή ανάλυση κόστους-οφέλους. Στον βαθμό που το εθνικό δυναμικό μη οικιστικών κτιρίων, ή μέρος αυτού, έχει υποστεί σοβαρή ζημία από φυσική καταστροφή, ένα κράτος μέλος μπορεί να προσαρμόζει προσωρινά το όριο μέγιστης ενεργειακής απόδοσης ώστε η ενεργειακή ανακαίνιση μη οικιστικών κτιρίων που έχουν υποστεί ζημία να αντικαταστήσει την ενεργειακή ανακαίνιση άλλων μη οικιστικών κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι παρόμοιο ποσοστό του δυναμικού μη οικιστικών κτιρίων υφίσταται ενεργειακή ανακαίνιση. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος αναφέρει την προσαρμογή και την προβλεπόμενη διάρκειά της στο οικείο εθνικό σχέδιο ανακαίνισης κτιρίων. 1. Επισκόπηση
1.1 Παραπομπές1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις1.3 Σχετικά πρότυπα2. Εντοπισμένες απαιτήσεις
3. Σχετικά πρότυπα
|