Artykuł 21 Uwalnianie substancji zubożających warstwę ozonową i kontrola szczelności

1.   Zakazuje się celowego uwalniania do atmosfery substancji zubożających warstwę ozonową, w tym w przypadku ich wystąpienia w produktach i urządzeniach, jeżeli ich uwolnienie nie jest konieczne z technicznego punktu widzenia do zamierzonych zastosowań dozwolonych na mocy niniejszego rozporządzenia.

2.   Podmioty wprowadzają wszelkie środki ostrożności w celu zapobiegania niezamierzonemu uwalnianiu substancji zubożających warstwę ozonową podczas produkcji, w tym uwalniania w sposób niezamierzony w czasie produkcji innych chemikaliów, a także podczas procesu produkcji urządzeń, stosowania, składowania i przenoszenia z jednego pojemnika lub systemu do innego lub podczas transportu, oraz w celu minimalizowania takiego uwalniania.

3.   Operatorzy urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych, pompy ciepła, lub systemów ochrony przeciwpożarowej, w tym ich obiegów, zawierających substancje zubożające warstwę ozonową wymienione w załączniku I zapewniają, aby urządzenia stacjonarne lub systemy:

4.   Operatorzy urządzeń lub systemów zawierających substancje zubożające warstwę ozonową zapewniają naprawę wszelkich wykrytych wycieków bez zbędnej zwłoki, bez uszczerbku dla zakazu stosowania tych substancji zubożających warstwę ozonową, chyba że odzysk ten regulują inne akty prawne Unii.

5.   Operatorzy, o których mowa w ust. 3, prowadzą dokumentację dotyczącą ilości i rodzaju dodawanych halonów i substancji zubożających warstwę ozonową wymienionych w załączniku I odzyskanych podczas konserwacji lub serwisowania i ostatecznego usunięcia urządzenia lub systemów, o których mowa w tym ustępie. Operatorzy ci prowadzą również dokumentację zawierającą inne istotne informacje, w tym dane podmiotu, który dokonał konserwacji lub serwisowania, oraz daty i wyniki przeprowadzonych kontroli szczelności. Dokumentację tę przechowuje się przez co najmniej 5 lat i udostępnia się ją właściwemu organowi danego państwa członkowskiego lub Komisji na ich wniosek.

6.   Państwa członkowskie ustanawiają minimalne wymagania kwalifikacyjne wobec personelu wykonującego zadania, o których mowa w ust. 3 i 4.