+Artykuł 29 1.

Artykuł 29 1.

Podejmując decyzję, czy przedmiot lub substancję powstające w wyniku procesu produkcyjnego, którego podstawowym celem nie jest produkowanie tego przedmiotu lub tej substancji, uznaje się za odpady, państwa członkowskie stosują art. 5 dyrektywy 2008/98/WE.

Podejmując decyzję, czy odpady, które zostały poddane recyklingowi lub innej operacji odzysku, przestaje się uznawać za odpady, państwa członkowskie stosują art. 6 dyrektywy 2008/98/WE.

Podejmując decyzję, czy przedmiot lub substancja uznaje się za towar używany, a nie za odpady, państwa członkowskie zapewniają spełnienie co najmniej następujących warunków:

a) 

dalsze wykorzystywanie lub ponowne wykorzystanie przedmiotu lub substancji jest pewne;

b) 

przedmiot lub substancja mogą spełniać swoją zamierzoną funkcję bez istotnego przetworzenia wstępnego;

c) 

w stosownych przypadkach przedmiot lub substancja są testowane w celu zapewnienia ich pełnej funkcjonalności;

d) 

dalsze wykorzystywanie jest zgodne z prawem, to znaczy przedmiot lub substancja spełniają wszystkie odpowiednie wymogi dla określonego zastosowania w zakresie produktu, ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego, i nie doprowadzą do ogólnych niekorzystnych oddziaływań na środowisko lub zdrowie ludzkie;

e) 

przedmiot lub substancja są właściwie zabezpieczone i chronione przed uszkodzeniem podczas transportu, załadunku i rozładunku.

Akapit trzeci stosuje się bez uszczerbku dla art. 23 ust. 2 i załącznika VI do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE ( 11 ) oraz art. 72 ust. 2 i załącznika XIV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1542 ( 12 ).

1. Przegląd

,

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania

3. Powiązane normy

Normy