Άρθρο 9 Ελάχιστα πρότυπα ενεργειακής απόδοσης για μη οικιστικά κτίρια και πορεία για την προοδευτική ανακαίνιση του κτιριακού αποθέματος οικιστικών κτιρίων

Τα όρια μέγιστης ενεργειακής απόδοσης καθορίζονται με βάση το δυναμικό μη οικιστικών κτιρίων την 1η Ιανουαρίου 2020, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες και, κατά περίπτωση, τη στατιστική δειγματοληψία. Τα κράτη μέλη εξαιρούν από το βασικό σενάριο μη οικιστικά κτίρια που απαλλάσσουν σύμφωνα με την παράγραφο 6

Κάθε κράτος μέλος καθορίζει ανώτατο όριο ενεργειακής απόδοσης τέτοιο ώστε το 16 % του εθνικού του μη οικιστικού κτιριακού δυναμικού να υπερβαίνει το εν λόγω όριο (το «όριο του 16 %»). Κάθε κράτος μέλος καθορίζει επίσης ανώτατο όριο ενεργειακής απόδοσης ώστε το 26 % του εθνικού μη οικιστικού κτιριακού δυναμικού του να υπερβαίνει το εν λόγω όριο (το «όριο του 26 %»). Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τα όρια μέγιστης ενεργειακής απόδοσης με αναφορά στο εθνικό μη οικιστικό κτιριακό δυναμικό ως σύνολο ή ανά τύπο κτιρίου ή κατηγορίας κτιρίου.

Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν τα όρια σε επίπεδο που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη κατηγορία ενεργειακής απόδοσης, υπό την προϋπόθεση ότι συμμορφώνονται με το τρίτο εδάφιο.

Τα ελάχιστα πρότυπα ενεργειακής απόδοσης διασφαλίζουν, τουλάχιστον, ότι όλα τα μη οικιστικά κτίρια έχουν απόδοση χαμηλότερη:

Η συμμόρφωση των μεμονωμένων μη οικιστικών κτιρίων προς τα όρια ελέγχεται με βάση τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης ή, κατά περίπτωση, με άλλα διαθέσιμα μέσα.

Στον χάρτη πορείας τους όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β), τα κράτη μέλη καθορίζουν ειδικά χρονοδιαγράμματα για τα μη οικιστικά κτίρια για τη συμμόρφωση με τα χαμηλότερα όρια μέγιστης ενεργειακής απόδοσης στα κτίρια της παρούσας παραγράφου έως το 2040 και το 2050, σύμφωνα με την πορεία μετατροπής του εθνικού κτιριακού δυναμικού σε κτίρια μηδενικών εκπομπών.

Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν και να δημοσιοποιήσουν κριτήρια για την εξαίρεση μεμονωμένων μη οικιστικών κτιρίων, υπό το πρίσμα της αναμενόμενης μελλοντικής χρήσης του κτιρίου, σοβαρών δυσκολιών ή σε περίπτωση δυσμενούς ανάλυσης κόστους-οφέλους, από τις απαιτήσεις της παρούσας παραγράφου. Τα κριτήρια αυτά είναι σαφή. ακριβή, και αυστηρά και εξασφαλίζουν ίση μεταχείριση μεταξύ των μη οικιστικών κτιρίων. Κατά τον καθορισμό των εν λόγω κριτηρίων, τα κράτη μέλη καθιστούν δυνατή την εκ των προτέρων αξιολόγηση του δυνητικού ποσοστού των μη οικιστικών κτιρίων που καλύπτονται και αποφεύγουν την εξαίρεση δυσανάλογου αριθμού μη οικιστικών κτιρίων. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν επίσης για τα κριτήρια στο πλαίσιο των οικείων εθνικών σχεδίων ανακαίνισης κτιρίων που υποβάλλονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 3.

Όταν τα κράτη μέλη ορίζουν κριτήρια για τις εξαιρέσεις σύμφωνα με το όγδοο εδάφιο, επιτυγχάνουν ισοδύναμες βελτιώσεις ενεργειακής απόδοσης σε άλλα τμήματα του δυναμικού μη οικιστικών κτιρίων.

Όπου για ένα συγκεκριμένο μη οικιστικό κτίριο είναι δυσμενής η ανάλυση κόστους-οφέλους της συνολικής ανακαίνισης που είναι αναγκαία για την επίτευξη των κατώτατων ορίων ενεργειακής απόδοσης που καθορίζονται στην παρούσα παράγραφο, τα κράτη μέλη απαιτούν, για το συγκεκριμένο μη οικιστικό κτίριο, να εφαρμόζονται τουλάχιστον τα επιμέρους μέτρα ανακαίνισης με ευνοϊκή ανάλυση κόστους-οφέλους.

Στον βαθμό που το εθνικό δυναμικό μη οικιστικών κτιρίων, ή μέρος αυτού, έχει υποστεί σοβαρή ζημία από φυσική καταστροφή, ένα κράτος μέλος μπορεί να προσαρμόζει προσωρινά το όριο μέγιστης ενεργειακής απόδοσης ώστε η ενεργειακή ανακαίνιση μη οικιστικών κτιρίων που έχουν υποστεί ζημία να αντικαταστήσει την ενεργειακή ανακαίνιση άλλων μη οικιστικών κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι παρόμοιο ποσοστό του δυναμικού μη οικιστικών κτιρίων υφίσταται ενεργειακή ανακαίνιση. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος αναφέρει την προσαρμογή και την προβλεπόμενη διάρκειά της στο οικείο εθνικό σχέδιο ανακαίνισης κτιρίων.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η μέση χρήση πρωτογενούς ενέργειας σε kWh/(m2.y) του συνολικού δυναμικού οικιστικών κτιρίων:

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τουλάχιστον το 55 % της μείωσης της μέσης χρήσης πρωτογενούς ενέργειας που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο επιτυγχάνεται μέσω της ανακαίνισης του 43 % των οικιστικών κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνυπολογίζουν τη μείωση της μέσης χρήσης πρωτογενούς ενέργειας που επιτυγχάνεται με την ανακαίνιση οικιστικών κτιρίων που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμούς και πλημμύρες, στο ποσοστό που επιτυγχάνεται μέσω της ανακαίνισης του 43 % των οικιστικών κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις.

Στο πλαίσιο των οικείων προσπαθειών ανακαίνισης για την επίτευξη της απαιτούμενης μείωσης της μέσης χρήσης πρωτογενούς ενέργειας του συνολικού δυναμικού οικιστικών κτιρίων, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα όπως ελάχιστα πρότυπα ενεργειακής απόδοσης, τεχνική βοήθεια και μέτρα χρηματοδοτικής στήριξης.

Στο πλαίσιο των οικείων προσπαθειών ανακαίνισης, τα κράτη μέλη δεν εξαίρουν σε δυσανάλογο βαθμό τα ενοικιαζόμενα οικιστικά κτίρια ή οικιστικές κτιριακές μονάδες.

Τα κράτη μέλη αναφέρουν στα εθνικά σχέδια ανακαίνισης κτιρίων τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε και τα δεδομένα που συλλέχθηκαν για την εκτίμηση των τιμών που αναφέρονται στο δεύτερο και στο τρίτοι εδάφιο. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των εθνικών σχεδίων ανακαίνισης κτιρίων, η Επιτροπή παρακολουθεί την επίτευξη των τιμών που αναφέρονται στο δεύτερο και στο τρίτοι εδάφιο, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού κτιρίων και κτιριακών μονάδων ή της επιφάνειας του 43 % των οικιστικών κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις, και διατυπώνει συστάσεις, όπου απαιτείται. Οι εν λόγω συστάσεις μπορούν να περιλαμβάνουν εκτενέστερη χρήση των ελάχιστων προτύπων ενεργειακής απόδοσης.

Η εθνική πορεία για την προοδευτική ανακαίνιση του δυναμικού οικιστικών κτιρίων παραπέμπει σε δεδομένα σχετικά με το εθνικό δυναμικό οικιστικών κτιρίων, τα οποία βασίζονται, κατά περίπτωση, σε στατιστική δειγματοληψία και πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης.

Εάν το μέσο μερίδιο της χρήσης ενέργειας από ορυκτά καύσιμα σε οικιστικά κτίρια είναι χαμηλότερο από 15 %, τα κράτη μέλη μπορούν να προσαρμόζουν τα επίπεδα που καθορίζονται στα σημεία α) και β) του τρίτου εδαφίου ώστε να διασφαλίζεται ότι η μέση χρήση πρωτογενούς ενέργειας σε kWh/(m2.y) του συνολικού δυναμικού οικιστικών κτιρίων έως το 2030, και ανά πενταετία στη συνέχεια, είναι ισοδύναμη ή χαμηλότερη από εθνικά καθορισμένη τιμή που προκύπτει από γραμμική μείωση της μέσης χρήσης πρωτογενούς ενέργειας από το 2020 έως το 2050, σύμφωνα με τη μετατροπή του δυναμικού οικιστικών κτιρίων σε κτιριακό δυναμικό μηδενικών εκπομπών.

Κατά τη θέσπιση των κανόνων σχετικά με τις κυρώσεις, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την οικονομική κατάσταση και την πρόσβαση σε επαρκή οικονομική στήριξη των ιδιοκτητών κατοικιών, ιδίως για τα ευάλωτα νοικοκυριά.

Με βάση την ανάλυση αυτή, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την καταλληλότητα των χρηματοδοτικών μέσων με στόχο τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, ιδίως εκείνων με τις χειρότερες επιδόσεις.