Άρθρο 11 Αποκατάσταση γεωργικών οικοσυστημάτων

1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης που είναι αναγκαία για την ενίσχυση της βιοποικιλότητας των γεωργικών οικοσυστημάτων, επιπλέον των περιοχών που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 4 και 7, λαμβάνοντας υπόψη την κλιματική αλλαγή, τις κοινωνικές και τις οικονομικές ανάγκες των αγροτικών περιοχών και την ανάγκη διασφάλισης της βιώσιμης γεωργικής παραγωγής στην Ένωση.

2.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο την επίτευξη αυξητικής τάσης σε εθνικό επίπεδο όσον αφορά τουλάχιστον δύο εκ των τριών από τους ακόλουθους δείκτες στα γεωργικά οικοσυστήματα, όπως προσδιορίζονται περαιτέρω στο παράρτημα IV, οι οποίοι μετρώνται κατά την περίοδο από τις 18 Αυγούστου 2024 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 και στη συνέχεια ανά έξι έτη, έως ότου επιτευχθούν τα ικανοποιητικά επίπεδα όπως ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5:

3.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης που έχουν ως στόχο να διασφαλίσουν ότι ο δείκτης κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων, σε εθνικό επίπεδο, με βάση τα είδη που προσδιορίζονται στο παράρτημα V και με δείκτη που ισούτο με 100 την 1η Σεπτεμβρίου 2025, ανέρχεται στα ακόλουθα επίπεδα:

4.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα που έχουν ως στόχο την αποκατάσταση των οργανικών εδαφών γεωργικής χρήσης που αποτελούν αποστραγγισμένους τυρφώνες. Τα εν λόγω μέτρα λαμβάνονται τουλάχιστον:

Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της επανύγρανσης, σε περιοχές με τόπους εξόρυξης τύρφης και να προσμετρούν τις εν λόγω περιοχές ως συμβολή στην επίτευξη των αντίστοιχων στόχων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ).

Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης για την επανύγρανση οργανικών εδαφών που αποτελούν αποστραγγισμένους τυρφώνες με χρήσεις γης άλλες από τη γεωργική χρήση και την εξόρυξη τύρφης, και να προσμετρούν τις εν λόγω περιοχές επανύγρανσης ως συμβολή, σε ποσοστό έως 40 % κατ’ ανώτατο όριο, στην επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ).

Τα μέτρα αποκατάστασης που συνίστανται σε επανύγρανση τυρφώνων, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων των υδάτων που πρέπει να επιτευχθούν, συμβάλλουν στη μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και στην αύξηση της βιοποικιλότητας, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις εθνικές και τοπικές συνθήκες.

Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, ο βαθμός της επανύγρανσης τυρφώνων υπό γεωργική χρήση μπορεί να μειωθεί σε λιγότερο από ό,τι απαιτείται βάσει του πρώτου εδαφίου στοιχεία α), β) και γ) της παρούσης παραγράφου, από κράτος μέλος, εάν η επανύγρανση πιθανολογείται ότι θα έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις σε υποδομές, σε κτίρια, στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή ή σε άλλα δημόσια συμφέροντα, και εάν δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί επανύγρανση σε γη εκτός της γεωργικής γης. Κάθε τέτοια μείωση καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 8.

Η υποχρέωση των κρατών μελών να επιτύχουν τους στόχους επανύγρανσης που ορίζονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ) δεν συνεπάγεται υποχρέωση των γεωργών και των ιδιωτών ιδιοκτητών γης να προβούν σε επανύγρανση της γης τους, καθώς για αυτούς η επανύγρανση σε γεωργική γη παραμένει προαιρετική, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που απορρέουν από το εθνικό δίκαιο.

Τα κράτη μέλη παρέχουν, κατά περίπτωση, κίνητρα επανύγρανσης ώστε να καταστεί ελκυστική επιλογή για τους γεωργούς και τους ιδιώτες ιδιοκτήτες γης και προωθούν την πρόσβαση σε κατάρτιση και συμβουλές για τους γεωργούς και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με τα οφέλη της επανύγρανσης τυρφώνων και σχετικά με τις επιλογές της επακόλουθης διαχείρισης της γης και τις σχετικές ευκαιρίες.