Άρθρο 170 Διάρθρωση των συστημάτων διαβάθμισης

το σύστημα διαβάθμισης λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά κινδύνου του πιστούχου και της συναλλαγής,

το σύστημα διαβάθμισης έχει κλίμακα διαβάθμισης πιστούχων που αντικατοπτρίζει αποκλειστικά την ποσοτικοποίηση του κινδύνου αθέτησης της υποχρέωσης του πιστούχου. Η κλίμακα διαβάθμισης πιστούχων περιλαμβάνει τουλάχιστον 7 βαθμίδες για τους πιστούχοι που δεν αθέτησαν και μία βαθμίδα για τους πιστούχοι που αθέτησαν,

το ίδρυμα τεκμηριώνει γραπτώς τη σχέση μεταξύ βαθμίδων πιστούχου από την άποψη του επιπέδου κινδύνου αθέτησης που αντιστοιχεί σε κάθε βαθμίδα και των κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό αυτού του επιπέδου,

τα ιδρύματα των οποίων τα χαρτοφυλάκια είναι συγκεντρωμένα σε δεδομένο τμήμα αγοράς και εύρος κινδύνου αθέτησης διαθέτουν επαρκή αριθμό βαθμίδων πιστούχου εντός του εύρους αυτού ώστε να αποφεύγουν την υπερβολική συγκέντρωση πιστούχων σε δεδομένη βαθμίδα. Σημαντικές συγκεντρώσεις σε μία βαθμίδα δικαιολογούνται εάν υπάρχουν πειστικές εμπειρικές ενδείξεις ότι η συγκεκριμένη βαθμίδα πιστούχου καλύπτει ένα εύλογα στενό εύρος τιμών PD και ότι ο κίνδυνος αθέτησης που αντιπροσωπεύουν όλοι οι πιστούχοι της βαθμίδας δεν υπερβαίνει τα όρια αυτού του εύρους τιμών,

για να επιτραπεί από την αρμόδια αρχή η χρησιμοποίηση εσωτερικών εκτιμήσεων LGD για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των εσωτερικών εκτιμήσεων, το σύστημα διαβάθμισης περιλαμβάνει χωριστή κλίμακα διαβάθμισης πιστοδοτήσεων που αντικατοπτρίζει αποκλειστικά τα χαρακτηριστικά της συναλλαγής που σχετίζονται με την LGD. Ο ορισμός της βαθμίδας πιστοδότησης περιλαμβάνει περιγραφή του τρόπου με τον οποίο τα ανοίγματα ταξινομούνται σε δεδομένη βαθμίδα και των κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για τη διάκριση των επιπέδων κινδύνου των διαφόρων βαθμίδων,

σημαντικές συγκεντρώσεις σε μία βαθμίδα πιστοδότησης δικαιολογούνται εάν υπάρχουν πειστικές εμπειρικές ενδείξεις ότι η βαθμίδα αυτή καλύπτει ένα εύλογα στενό εύρος τιμών της LGD και ότι ο κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν όλα τα ανοίγματα της βαθμίδας δεν υπερβαίνει τα όρια αυτού του εύρους τιμών.

τα συστήματα διαβάθμισης πρέπει να αντικατοπτρίζουν τόσο τον κίνδυνο του πιστούχου όσο και τον κίνδυνο της συναλλαγής και να αποτυπώνουν όλα τα κατάλληλα χαρακτηριστικά του πιστούχου και της συναλλαγής που επηρεάζουν τον αναλαμβανόμενο κίνδυνο,

ο βαθμός διαφοροποίησης των κινδύνων εξασφαλίζει ότι ο αριθμός των ανοιγμάτων σε δεδομένη βαθμίδα ή ομάδα με ομοειδή χαρακτηριστικά είναι επαρκής για να είναι δυνατή μια ουσιαστική ποσοτικοποίηση και επικύρωση των χαρακτηριστικών ζημίας αυτής της βαθμίδας ή ομάδας. Η κατανομή των ανοιγμάτων και των πιστούχων σε βαθμίδες ή ομάδες είναι τέτοια ώστε να αποφεύγεται η υπερβολική συγκέντρωση,

η διαδικασία ταξινόμησης των ανοιγμάτων σε βαθμίδες ή ομάδες επιτρέπει ουσιαστική διαφοροποίηση των κινδύνων, την ομαδοποίηση ανοιγμάτων με επαρκώς ομοιογενή χαρακτηριστικά και επιτρέπει την ακριβή και συνεπή εκτίμηση των χαρακτηριστικών ζημίας στο επίπεδο κάθε βαθμίδας ή ομάδας. Για τις αποκτηθείσες εισπρακτέες απαιτήσεις, η ομαδοποίηση αντικατοπτρίζει τις πρακτικές αναδοχής των πωλητών και την ανομοιογένεια των πελατών τους.

τα χαρακτηριστικά κινδύνου του πιστούχου,

τα χαρακτηριστικά κινδύνου της συναλλαγής, συμπεριλαμβανομένων των τύπων του προϊόντος και εκείνων της χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, της αναγνωρισμένης μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, των μετρήσεων του λόγου του δανείου προς την αξία, των εποχικών διακυμάνσεων και της εξοφλητικής προτεραιότητας· τα ιδρύματα αντιμετωπίζουν χωριστά τις περιπτώσεις στις οποίες περισσότερα ανοίγματα καλύπτονται από την ίδια χρηματοδοτούμενη ή μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία,

τις καθυστερήσεις, εκτός εάν το ίδρυμα αποδείξει επαρκώς στις αρμόδιες αρχές ότι δεν αποτελούν σημαντικό παράγοντα κινδύνου για το σχετικό άνοιγμα.