7.3.2 Classification of FBEs as non-performing

Κατά τη χορήγηση μέτρων ρύθμισης για τα εξυπηρετούμενα ανοίγματα, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να αξιολογούν αν τα εν λόγω μέτρα οδηγούν σε ανάγκη αναταξινόμησης του ανοίγματος ως μη εξυπηρετούμενου. Η χορήγηση μέτρων ρύθμισης για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα δεν τροποποιεί το καθεστώς τους ως μη εξυπηρετούμενων: τα ανοίγματα θα πρέπει να εξακολουθήσουν να χαρακτηρίζονται ως μη εξυπηρετούμενα για τουλάχιστον ένα έτος της περιόδου εξυγίανσης μετά τη χορήγηση μέτρων ρύθμισης, όπως ορίζεται στο παράρτημα V του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014 και στην ενότητα 7.3.3.

Κατά την αξιολόγηση του εάν τα υπό ρύθμιση ανοίγματα θα πρέπει να ταξινομούνται ως μη εξυπηρετούμενα, τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να αξιολογούν αν τα ανοίγματα:

• α) υποστηρίζονται από ανεπαρκή σχέδια/προγράμματα πληρωμών (είτε αρχικά είτε μεταγενέστερα προγράμματα πληρωμών, ανάλογα με την περίπτωση) τα οποία υποδεικνύουν, μεταξύ άλλων, επαναλαμβανόμενη αδυναμία συμμόρφωσης με τα προγράμματα αποπληρωμής και περιλαμβάνουν μεταβολές του προγράμματος προκειμένου να αποφευχθεί παραβίαση του ή στήριξη του σχεδίου πληρωμής σε προσδοκίες που δεν υποστηρίζονται από τις μακροοικονομικές προβλέψεις ή από ρεαλιστικές παραδοχές σχετικά με την ικανότητα ή την προθυμία αποπληρωμής του οφειλέτη·
• β) περιλαμβάνουν συμβατικούς όρους που καθυστερούν τον χρόνο των κανονικών δόσεων αποπληρωμής επί της συναλλαγής, κατά τρόπο που εμποδίζει την αξιολόγησή του για ορθή ταξινόμηση, όπως όταν χορηγούνται περίοδοι χάριτος άνω των δύο ετών για την αποπληρωμή του κεφαλαίου·
• γ) περιλαμβάνουν διαγραφέντα ποσά που υπερβαίνουν τις συσσωρευμένες ζημίες από πιστωτικό κίνδυνο για μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα με παρόμοιο προφίλ κινδύνου.

7.3.3. Εξυγίανση/έξοδος από καθεστώς μη εξυπηρετούμενου