7.3.2 Uznanie FBE za ekspozycję zagrożoną

Przyznając środki wstrzymujące ekspozycjom niezagrożonym, instytucje kredytowe powinny ocenić, czy te działania powodują konieczność zmiany klasyfikacji ekspozycji przez uznanie jej za ekspozycję zagrożoną. Przyznanie ekspozycjom NPE środków wstrzymujących nie zmienia ich statusu ekspozycji zagrożonych; te ekspozycje należy uważać za zagrożone jeszcze przynajmniej przez rok karencji po przyznaniu środków wstrzymujących zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 680/2014 oraz sekcją 7.3.3.

Oceniając, czy FBE należy uznać za ekspozycje zagrożone, instytucje kredytowe powinny przeanalizować, czy:

• a) zastosowano nieadekwatne plany spłat (albo początkowe, albo późniejsze, gdy je stosowano), z czym wiążą się m.in. powtarzające się sytuacje nieprzestrzegania planu, zmiany planu spłat w celu uniknięcia sytuacji nieprzestrzegania go, albo plan spłat opiera się na oczekiwaniach niepopartych prognozami makroekonomicznymi lub wiarygodnymi założeniami co do zdolności kredytobiorcy do spłaty lub jego chęci spłaty;
• b) w umowie znajdują się warunki opóźniające regularne spłaty z tytułu transakcji, co uniemożliwia ocenę na potrzeby właściwego zaklasyfikowania, np. gdy przyznaje się okresy odroczenia rozpoczęcia spłaty kapitału dłuższe od dwóch lat;
• c) ekspozycja zawiera wyłączone z bilansu kwoty przekraczające całkowite straty z tytułu ryzyka kredytowego w przypadku NPE o podobnym profilu ryzyka.