1. Bij de beoordeling van de vraag of het interne model van een instelling op integere wijze wordt toegepast met betrekking tot de reeks posities die onderworpen zijn aan het eigenvermogensvereiste voor het wanbetalingsrisico als bedoeld in artikel 325 quinsexagies van Verordening (EU) nr. 575/2013, gaan de bevoegde autoriteiten als volgt te werk:
|
a)
|
zij gaan na of in de interne systemen van de instelling is gewaarborgd dat alle posities die ten minste één risicofactor bevatten die wordt gemapt naar de brede risicofactorcategorieën “aandelen” of “creditspread”, als bedoeld in artikel 325 septquinquagies, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, binnen de scope van het aanvullend-eigenvermogensvereiste voor het wanbetalingsrisico vallen;
|
|
b)
|
zij verkrijgen een overzicht van het wanbetalingsrisico in de portefeuille van de instelling door te eisen dat de instelling een inventaris verstrekt van posities die zijn geaggregeerd volgens een of meer dimensies en de bijbehorende geaggregeerde “jump-to-default”-blootstellingen.
|
Voor de toepassing van punt a) gaan de bevoegde autoriteiten na of de mapping en de in artikel 33, lid 1, artikel 48, lid 1, en artikel 49, lid 1, bedoelde inventarissen met elkaar overeenstemmen.
Voor de toepassing van punt b) kunnen de bevoegde autoriteiten, afhankelijk van de portefeuille, eisen dat de instelling de posities volgens verschillende dimensies aggregeert, onder meer aan de hand van:
|
a)
|
posities met dezelfde rating;
|
|
b)
|
posities die binnen dezelfde blootstellingscategorie vallen;
|
|
c)
|
posities met dezelfde systematische risicofactoren als bedoeld in artikel 325 novosexagies, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013.
|