Artikel 1 Voorwaarden voor de vaststelling van de materialiteitsdrempel voor blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen

1.   De bevoegde autoriteit stelt voor alle instellingen in haar rechtsgebied één enkele drempel vast voor blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen.

Voor instellingen die de definitie van wanbetaling in artikel 178, lid 1, eerste alinea, onder a) en b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 toepassen op het niveau van een individuele kredietfaciliteit, kan de bevoegde autoriteit evenwel een afzonderlijke materialiteitsdrempel vaststellen voor blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen.

2.   De in lid 1, eerste alinea, bedoelde materialiteitsdrempel bestaat uit een absolute en een relatieve component.

De absolute component wordt uitgedrukt als een maximumbedrag voor de som van alle achterstallige bedragen die door een debiteur verschuldigd zijn aan de instelling, de moederonderneming van die instelling of een van haar dochterondernemingen („achterstallige kredietverplichting”). Het maximumbedrag mag niet meer bedragen dan 100 EUR of het equivalent van dat bedrag in de betrokken nationale munteenheid.

De relatieve component wordt uitgedrukt als een percentage dat het bedrag van de achterstallige kredietverplichting weergeeft in verhouding tot het totaalbedrag van alle blootstellingen binnen de balanstelling van de instelling, de moederonderneming van die instelling of een van haar dochterondernemingen aan die debiteur, met uitzondering van blootstellingen in aandelen. Het percentage ligt tussen 0 % en 2,5 % en wordt vastgesteld op 1 % wanneer het een risiconiveau weergeeft dat door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 3 als redelijk wordt beschouwd.

3.   De in lid 1, tweede alinea, bedoelde materialiteitsdrempel wordt vastgesteld in overeenstemming met de voorwaarden van lid 2, met als enige verschil dat „achterstallige kredietverplichting” en „totaalbedrag van alle blootstellingen binnen de balanstelling van de instelling aan die debiteur, met uitzondering van blootstellingen in aandelen” verwijzen naar de bedragen van de kredietverplichting van de debiteur die voortvloeien uit één enkele door de instelling, de moederonderneming of een van haar dochterondernemingen verleende kredietfaciliteit.

4.   Bij de vaststelling van de materialiteitsdrempel overeenkomstig dit artikel houdt de bevoegde autoriteit rekening met de risicokenmerken van blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen zoals vastgesteld in artikel 147 van Verordening (EU) nr. 575/2013 voor banken die de interneratingbenadering toepassen, en in artikel 123 van die verordening voor instellingen die de standaardbenadering toepassen.

5.   Bij de vaststelling van de materialiteitsdrempel overeenkomstig dit artikel gaat de bevoegde autoriteit uit van wanbetaling met betrekking tot de debiteur als zowel de als absolute component uitgedrukte grenswaarde van de materialiteitsdrempel alsook de als relatieve component uitgedrukte grenswaarde van die drempel gedurende 90 opeenvolgende dagen is overschreden, of gedurende 180 opeenvolgende dagen, wanneer alle in de berekening van de achterstallige kredietverplichting opgenomen blootstellingen zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed of zakelijk onroerend goed van kmo's en de termijn van 90 dagen voor die blootstellingen overeenkomstig artikel 178, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 is vervangen door 180 dagen.