2. Ochrona zdrowia ludzkiego

a)

Lokalizacje punktów pomiarowych na potrzeby ochrony zdrowia ludzkiego dobiera się w taki sposób, aby zapewnić wiarygodne dane dotyczące:

b)

lokalizacje punktów pomiarowych wybiera się z zasady w taki sposób, aby uniknąć pomiaru mikrośrodowisk w bezpośrednim otoczeniu punktu pomiarowego, co oznacza, że lokalizacja punktu pomiarowego musi w miarę możliwości być dobrana w taki sposób, aby badane powietrze było reprezentatywne pod względem jakości dla odcinka ulicy nie krótszego niż 100 m w miejscach oddziaływania ruchu drogowego, nie mniejszego niż 25 m × 25 m w miejscach pomiarów oddziaływania z emisji z ogrzewania domowego i nie mniejszego niż 250 m × 250 m w miejscach pomiarów oddziaływania instalacji przemysłowych lub z innych źródeł takich jak porty lub lotniska;

c)

w przypadku oceny jakości powietrza w obszarach wysokich stężeń zanieczyszczenia powietrza punkty pomiarowe instaluje się w obrębie stref, w których występują najwyższe stężenia, na jakie ludność może być narażona bezpośrednio lub pośrednio przez okres wystarczająco długi w stosunku do okresu uśredniania wartości dopuszczalnych; takie punkty pomiarowe znajdują się, w stosownych przypadkach i w miarę możliwości, na obszarach, na których istnieje prawdopodobieństwo bezpośredniego lub pośredniego narażenia wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności przez istotny okres w powiązaniu z okresem uśredniania wartości dopuszczalnych lub docelowych, w tym między innymi terenów mieszkalnych, szkół, szpitali, centrów opiekuńczo- mieszkalnych oraz terenów biurowych;

d)

lokalizacje punktów pomiarowych na obszarach tła miejskiego wybiera się w taki sposób, aby na ich poziom zanieczyszczenia miał wpływ łączny udział zanieczyszczeń pochodzących ze wszystkich istotnych źródeł; poziom zanieczyszczenia nie może być zdominowany przez jedno źródło, chyba że sytuacja ta jest typowa dla większego obszaru miejskiego; wspomniane punkty pomiarowe mają z zasady być reprezentatywne dla terenu o powierzchni kilku kilometrów kwadratowych;

e)

lokalizacje punktów pomiarowych na obszarach tła pozamiejskiego dobiera się w taki sposób, aby na ich poziom zanieczyszczenia miał wpływ łączny udział zanieczyszczeń pochodzących z odpowiednich źródeł, ale nie z obszarów miejskich, głównych dróg lub terenów przemysłowych znajdujących się w ich pobliżu, tj. bliżej niż 5 km;

f)

w przypadku oceny oddziaływania pochodzących z ruchu drogowego lokalizacje punktów pomiarowych wybiera się tak, aby dostarczać dane o ulicach, na których występują największe stężenia, z uwzględnieniem natężenia ruchu (reprezentującego największe natężenie ruchu w strefie), lokalnych warunków dyspersji i zagospodarowania przestrzennego (na przykład w kanionach ulicznych);

g)

w przypadku oceny oddziaływania ogrzewania domowego punkty pomiarowe należy zainstalować po stronie zawietrznej od głównych źródeł, zgodnie z odpowiednim przeważającym kierunkiem wiatru w pobliżu tych źródeł;

h)

w przypadku oceny oddziaływania zanieczyszczeń ze źródeł przemysłowych, portów lub lotnisk przynajmniej jeden punkt pomiarowy instaluje się po stronie zawietrznej od głównych źródeł, zgodnie z odpowiednim przeważającym kierunkiem wiatru na terenie najbliższego obszaru mieszkalnego; w przypadku gdy stężenie tłowe nie jest znane, należy umieścić dodatkowy punkt pomiarowy w miejscu położonym pod wiatr, w stosunku do przeważającego kierunku wiatru; lokalizacje punktów pomiarowych można wybierać w taki sposób, aby możliwe było monitorowanie stosowania najlepszych dostępnych technik (BAT);

i)

w miarę możliwości punkty pomiarowe muszą być również reprezentatywne dla podobnych lokalizacji, które nie znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie tych punktów pomiarowych. w strefach, w których poziom zanieczyszczeń powietrza przekracza próg oszacowania, należy jasno określić obszar, dla którego reprezentatywny jest każdy punkt pomiarowy; w miarę możliwości różnymi obszarami reprezentatywności określonymi dla tych punktów pomiarowych obejmuje się całość strefy; stężenia na obszarach w strefie, które nie są objęte punktami pomiarowymi tej strefy, ocenia się za pomocą odpowiednich metod;

j)

uwzględnia się potrzebę umieszczania punktów pomiarowych na wyspach w przypadkach, w których jest to konieczne na potrzeby ochrony zdrowia ludzkiego.

k)

lokalizacje punktów pomiarowych wykonujących pomiary arsenu, kadmu, ołowiu, rtęci, niklu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych wybiera się w miarę możliwości w taki sposób, aby znajdowały się w tym samym miejscu, co punkty pomiarowe dla PM10.