9.5 Weryfikacja historyczna

Instytucje kredytowe powinny wykazać za pomocą rzetelnej weryfikacji historycznej, że założenia poczynione przy ocenie kwoty możliwej do odzyskania były rozsądne i oparte na dostępnych doświadczeniach. Z tego względu instytucje kredytowe powinny regularnie poddawać weryfikacji historycznej swoje wcześniejsze wyceny (ostatnią wycenę przed uznaniem ekspozycji za zagrożoną), porównując je z historią sprzedaży (ceną sprzedaży zabezpieczenia w ujęciu netto). W zależności od wielkości i modelu biznesowego instytucji kredytowej powinna ona w procesie weryfikacji historycznej stosować zróżnicowanie ze względu na rodzaj zabezpieczenia, model/metodę wyceny, rodzaj sprzedaży (dobrowolną albo przymusową) i region. Wyniki weryfikacji historycznej należy wykorzystywać do ustalenia obniżki wyceny aktywów zabezpieczających ekspozycje nadal ujmowane w bilansie.

Instytucje kredytowe stosujące zaawansowaną metodę wewnętrznych ratingów (A - IRB) mogą też do ustalenia deprecjacji aktywów wykorzystywać zabezpieczoną stratę w wyniku niewypłacalności (LGD).