6. Dopuszczalność merytoryc zna wniosku zgodnie z art. 352 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Należy uznać, że otwarta pozycja w walucie obcej zabezpiecza współczynnik w przypadku, gdy zmniejsza ona negatywny wpływ zmian kursu walutowego na ten współczynnik, niezależnie od tego, czy ów negatywny wpływ jest związany z umocnieniem, czy z osłabieniem tej waluty obcej względem waluty sprawozdawczej oraz niezależnie od tego, czy pozycja jest utrzymywana w celu zabezpieczenia współczynnika, czy zajmowana w celu zabezpieczenia współczynnika.

We wniosku o zezwolenie, o którym mowa w art. 352 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, należy wskazać, który z trzech współczynników, o których mowa w art. 92 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucja zamierza zabezpieczyć oraz uzasadnić wybór tego współczynnika.

5 Waluty, których dotyczy zabezpieczenie

Wniosek instytucji o wyłączenie pozycji powinien zostać złożony w odniesieniu do walut, które są istotne dla działalności tej instytucji.

Do celów pkt 18 , walutami, które należy uznać za istotne dla działalności instytucji, powinno być pięć walut, dla których instytucja posiada największe otwarte pozy cje netto obliczone zgodnie z art. 352 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Pozostałe waluty, niespełniające warunku, o którym mowa w pkt 19 , można uznać za istotne, o ile istnieje odpowiednie uzasadnienie przemawiające za istotnością tej waluty dla działalności instytucji.

W przypadku wystąpienia przez instytucję o zezwolenie, o którym mowa w art. 352 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla pozycji w więcej niż jednej istotnej walucie, należy stosować obydwie poniższe zasady:

• (a) dla każdej z tych walut należy wybrać ten sam współczynnik, co ten, o którym mowa w pkt 17;
• (b) w przypadku obliczania maksymalnej otwartej pozycji netto, o której mowa w pkt 31 , dla jednej waluty, instytucja powinna postąpić w taki sposób, jakby nie przyznano jej żadnych odstępstw dla pozostałych walut zgodnie z art. 352 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dla pozycji w innych walutach.

Pozycje kwalifikujące się do wyłączenia

Pozycje należące do portfela niehandlowego

Pozycji w walucie obcej wynikającej z pozycji utrzymywanej w portfelu handlowym nie należy uznać za kwalifikującą się do wyłączenia.

Pozycje zabezpieczające o charakterze pozycji długich

Aby pozycja w walucie obcej mogła zostać uznana za kwalifikującą się do wyłączenia, licznik współczynnika zabezpieczonego przez tę pozycję powinien wzrosnąć, jeżeli istotna waluta obca umocni się względem waluty sprawozdawczej.

Aby pozycja w walucie obcej mogła zostać uznana za kwalifikującą się do wyłączenia, musi ona być pozycją długą netto na poziomie, na którym instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych dla ryzyka rynkowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. Jeżeli instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych na zasadzie skonsolidowanej, zastosowanie mają również pkt 25 i 26.

6

Jeżeli instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dla ryzyka rynkowego na zasadzie skonsolidowanej , nie mając zezwolenia, o kt órym mowa w art. 325 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a pozycja jest pozycją krótką netto na poziomie jednej lub więcej instytucji w grupie, pozycja w tych instytucjach powinna być zarządzana wyłącznie w celu zabezpieczenia współczynnika, aby mogła zostać uznana za kwalifikującą się do wyłączenia.

Jeżeli instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dla ryzyka rynkowego na zasadzie skonsolidowanej, mając zezwolenie, o którym mowa w art. 325 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a pozycja jest pozycją krótką netto na poziomie jakichkolwiek podzbiorów instytucji w grupie, w których pozycje są kompensowane w sposób wskazany w tym zezwoleniu, bądź na poziomie którejkolwiek z pozostałych instytucji w grupie, które nie są objęte tym zezwoleniem, pozycja w tych podzbiorach instytucji lub w pozostałych instytucjach nieobjętych zezwoleniem powinna być zarządzana wyłącznie w celu zabezpieczenia współczynnika, aby mogła zostać uznana za kwalifikującą się do wyłączenia.