Άρθρο 166 Ανοίγματα έναντι επιχειρήσεων, ιδρυμάτων, κεντρικών κυβερνήσεων και κεντρικών τραπεζών, περιφερειακών κυβερνήσεων, τοπικών αρχών και φορέων του δημόσιου τομέα και ανοίγματα λιανικής

Εάν δεν ορίζεται διαφορετικά, η αξία των ανοιγμάτων εντός ισολογισμού είναι η λογιστική αξία που υπολογίζεται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τυχόν προσαρμογές του πιστωτικού κινδύνου.

Εάν τα ιδρύματα χρησιμοποιούν συμβάσεις-πλαίσια συμψηφισμού για τις συναλλαγές επαναγοράς και τις συναλλαγές δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή εμπορευμάτων, η αξία ανοίγματος υπολογίζεται σύμφωνα με τα κεφάλαια 4 ή 6.

Προκειμένου να υπολογιστεί η αξία ανοίγματος για τον συμψηφισμό δανείων και καταθέσεων εντός ισολογισμού, τα ιδρύματα εφαρμόζουν τις προσεγγίσεις του κεφαλαίου 4.

Η αξία ανοίγματος των χρηματοδοτικών μισθώσεων είναι η παρούσα αξία των ελάχιστων μισθωμάτων τους. Τα ελάχιστα μισθώματα περιλαμβάνουν τις πληρωμές καθ’ όλη τη διάρκεια της σύμβασης που ο μισθωτής καλείται ή μπορεί να κληθεί να πραγματοποιήσει και κάθε δικαίωμα έκπτωσης (δηλ. δικαίωμα του οποίου η άσκηση είναι λογικώς βέβαιη). Εάν άλλο μέρος εκτός του μισθωτή υποχρεούται να καταβάλει πληρωμή που σχετίζεται με την υπολειμματική αξία μισθωμένου περιουσιακού στοιχείου και η εν λόγω υποχρέωση πληρωμής πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 201 περί επιλεξιμότητας παρόχων προστασίας καθώς και τις ελάχιστες προϋποθέσεις αναγνώρισης άλλων τύπων εγγυήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 213, η υποχρέωση πληρωμής μπορεί να λαμβάνεται υπόψη ως μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία δυνάμει του κεφαλαίου 4.

Όσον αφορά οποιοδήποτε συμβόλαιο που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ, η αξία ανοίγματος προσδιορίζεται βάσει των προσεγγίσεων του κεφαλαίου 6 και δεν λαμβάνονται υπόψη τυχόν προσαρμογές του πιστωτικού κινδύνου.

Για τον υπολογισμό των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ποσών ανοιγμάτων για αποκτηθείσες εισπρακτέες απαιτήσεις, η αξία ανοίγματος είναι η αξία που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 μείον την απαίτηση ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο απομείωσης της αξίας πριν από τη μείωση πιστωτικού κινδύνου.

Για τα ανοίγματα με μορφή πώλησης, κατάθεσης ή δανεισμού τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων στο πλαίσιο συναλλαγών επαναγοράς ή συναλλαγών δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή εμπορευμάτων, συναλλαγών με μακρά προθεσμία διακανονισμού και συναλλαγών δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, η αξία ανοίγματος είναι η αξία των τίτλων ή των εμπορευμάτων που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 24. Εάν χρησιμοποιείται η αναλυτική προσέγγιση χρηματοοικονομικών εξασφαλίσεων του άρθρου 223, η αξία ανοίγματος προσαυξάνεται με την προσαρμογή μεταβλητότητας που είναι κατάλληλη για αυτούς τους τίτλους ή εμπορεύματα σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις. Η αξία ανοίγματος των συναλλαγών επαναγοράς, των συναλλαγών δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή εμπορευμάτων, των συναλλαγών με μακρά προθεσμία διακανονισμού και των συναλλαγών δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης μπορεί να προσδιορίζεται είτε σύμφωνα με το κεφάλαιο 6 είτε σύμφωνα με το άρθρο 220 παράγραφος 2.

Η αξία ανοίγματος των εκτός ισολογισμού στοιχείων που δεν είναι συμβάσεις όπως παρατίθενται στο παράρτημα II υπολογίζεται με τη χρήση είτε του ΠΕΔ-CCF είτε του SA-CCF, σύμφωνα με τις παραγράφους 8α και 8β του παρόντος άρθρου και το άρθρο 151 παράγραφος 8.

For an exposure for which an institution has not received permission to use IRB-CCF, the applicable CCF shall be the SA-CCF as provided for in Chapter 2 for the same types of items as laid down in Article 111. The amount to which the SA-CCF is to be applied shall be the lower of the value of the committed but undrawn amount and the value that reflects any possible constraining of the availability of the facility, including the existence of an upper limit on the potential lending amount which is related to an obligor’s reported cash flow. Where a facility is constrained in that way, the institution shall have sufficient line monitoring and management procedures to support the existence of that constraining.

Subject to the permission of competent authorities, institutions that meet the requirements for the use of IRB-CCF as specified in Section 6 shall use IRB-CCF for exposures arising from undrawn revolving commitments treated under the IRB Approach provided that those exposures would not be subject to a SA-CCF of 100 % under the Standardised Approach. SA-CCFs shall be used for:

For the purposes of this Article, a commitment shall be deemed ‘revolving’ where it lets an obligor obtain a loan where the obligor has the flexibility to decide how often to withdraw from the loan and at what intervals, allowing the obligor to drawdown, repay and redraw loans advanced to it. Contractual arrangements that allow prepayments and subsequent redraws of those prepayments shall be considered revolving.

Where IRB-CCF are used for the sole purpose of calculating risk-weighted exposure amounts and expected loss amounts of exposures arising from revolving commitments other than exposures assigned to the exposure class in accordance with Article 147(2), point (a), in particular pursuant to Article 153(1), Article 157 and Article 158(1), (5) and (10), the exposure value for each exposure used as an input of the risk-weighted exposure amount and expected loss formulae shall not be less than the sum of:

The sum of points (a) and (b) shall be referred to as the ‘CCF input floor’.

Εάν η πιστωτική διευκόλυνση αφορά την επέκταση άλλης πιστωτικής διευκόλυνσης, εφαρμόζεται ο μικρότερος από τους δύο συντελεστές μετατροπής που συνδέονται με τις μεμονωμένες πιστωτικές διευκολύνσεις.