4.3. Αναλογικότητα

Τα ιδρύματα θα πρέπει να εστιάζουν τις αναλύσεις σεναρίων τους στους σημαντικούς περιβαλλοντικούς κινδύνους. Για τη διενέργεια της αξιολόγησης της σημαντικότητας, τα ιδρύματα θα πρέπει να ανατρέχουν στις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διαχείριση των ΠΚΔ κινδύνων.

Ο βαθμός πολυπλοκότητας, το εύρος και η συχνότητα της ανάλυσης σεναρίων θα πρέπει να είναι ανάλογα με τη σημαντικότητα των περιβαλλοντικών κινδύνων, την τρέχουσα κατάσταση ανάπτυξης και ωριμότητας των διαθέσιμων μεθοδολογιών και πρακτικών, τις εσωτερικές δυνατότητες του ιδρύματος (λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος, το επιχειρηματικό μοντέλο και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του), καθώς και με τα αναμενόμενα οφέλη της άσκησης. Εάν η λεπτομερής ποσοτική προσέγγιση θεωρηθεί δυσανάλογη σε σχέση με τις δυνατότητες του ιδρύματος ή τα αναμενόμενα οφέλη, τα ιδρύματα μπορούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να υιοθετήσουν μια απλουστευμένη προσέγγιση. Στο πλαίσιο αυτό, και εφόσον η σημαντικότητα των κινδύνων το δικαιολογεί:

• α. Τα μικρά και μη πολύπλοκα ιδρύματα (SNCI) μπορούν να βασιστούν σε μια κατά κύριο λόγο ποιοτική προσέγγιση για την ανάλυση τόσο των βραχυπρόθεσμων όσο και των πιο μακροπρόθεσμων σεναρίων.
• β. Εξαιρουμένων των μεγάλων ιδρυμάτων και των SNCI, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν ανάλυση ευαισθησίας για να ελέγχουν τη βραχυπρόθεσμη χρηματοοικονομική τους ανθεκτικότητα σε δυσμενείς περιβαλλοντικούς παράγοντες. Για την ανάλυση της μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας, μπορούν να βασίζονται κατά κύριο λόγο σε μια ποιοτική προσέγγιση.
• γ. Όσον αφορά τα μεγάλα ιδρύματα, μπορεί να εξεταστεί μια απλουστευμένη προσέγγιση στο πλαίσιο της ανάλυσης της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας και της ανάλυσης των μη κλιματικών περιβαλλοντικών κινδύνων, ενώ η ανάλυση ευαισθησίας θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως αρχικό βήμα. Καθώς η κατανόηση και οι ικανότητές τους στη διαχείριση των περιβαλλοντικών κινδύνων εξελίσσονται, αναμένεται να ενσωματώνουν σταδιακά πιο εξελιγμένες ποσοτικές προσεγγίσεις.