Άρθρο 42 2

α)

εξακριβώνουν τον τρόπο με τον οποίο το ίδρυμα επιλέγει την εκτιμήτρια συνάρτηση που χρησιμοποιεί και την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε για την υποστήριξη της επιλογής αυτής·

β)

εξακριβώνουν αν η εκτιμήτρια συνάρτηση αναμενόμενης ζημίας αντιστοιχεί είτε στο ολοκλήρωμα της εκτιμήτριας συνάρτησης για τις τιμές δυνητικής ζημίας που αναφέρονται στο άρθρο 325νη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, νοούμενο ως συνάρτηση της πιθανότητας ουράς από μηδέν έως ένα, μείον το σχετικό επίπεδο εμπιστοσύνης, και διά ένα μείον το σχετικό επίπεδο εμπιστοσύνης, είτε σε πιο συντηρητική επιλογή·

γ)

μπορούν να συγκρίνουν τις εκτιμήτριες συναρτήσεις δυνητικής ζημίας και αναμενόμενης ζημίας που χρησιμοποιεί το ίδρυμα με τις εκτιμήτριες συναρτήσεις που περιλαμβάνονται στον πίνακα 1.

Πίνακας 1

Εκτιμήτριες συναρτήσεις δυνητικής ζημίας	Εκτιμήτριες συναρτήσεις αναμενόμενης ζημίας
	·
όπου: το δηλώνει την i-οστή χαμηλότερη τιμή του δείγματος που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση, δηλαδή το είναι η σοβαρότερη ζημία σε ένα δείγμα κερδών και ζημιών και συνήθως μεγάλος αρνητικός αριθμός· το N δηλώνει τον αριθμό των τιμών στο δείγμα που χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση· το α δηλώνει την πιθανότητα ουράς, δηλαδή ένα μείον το επίπεδο εμπιστοσύνης· το δηλώνει το ακέραιο τμήμα ενός ορίσματος· και με την παραδοχή για την αναμενόμενη ζημία ότι , δηλαδή τον υπολογισμό της αριστερής ουράς ενός δείγματος· και με την παραδοχή για την αναμενόμενη ζημία ότι , δηλαδή ότι υπάρχουν περισσότερες από μία ζημίες στην ουρά α ενός δείγματος κερδών και ζημιών· .

δ)

όποτε ο υπολογισμός των μέτρων κινδύνου αναμενόμενης ζημίας βασίζεται σε προσομοιώσεις Monte Carlo, εξακριβώνουν αν ο αριθμός των προσομοιώσεων διασφαλίζει τη σύγκλιση προς σταθερά αποτελέσματα.