BIJLAGE II BESCHRIJVINGEN

Instrumentcategorie

Beschrijving van hoofdkenmerken

Aangehouden eurobankbiljetten, bankbiljetten in vreemde valuta en munten in omloop die gewoonlijk worden gebruikt om betalingen te verrichten, alsmede door verzekeringsinstellingen bij monetaire financiële instellingen (MFI's) geplaatste deposito's. Deze kunnen tevens inhouden onmiddellijk opvraagbare deposito's, deposito's met een overeengekomen looptijd en deposito's met een opzegtermijn, alsmede vorderingen in het kader van omgekeerde retrocessie-overeenkomsten of effectenleningen tegen liquide onderpand.

Girale deposito's zijn deposito's die op verzoek onmiddellijk overdraagbaar zijn teneinde betalingen te doen aan andere economische agenten middels gebruikelijke betaalmiddelen zoals overmakingen en automatische afschrijvingen, en eventueel ook per kredietkaart of debetkaart, transacties in elektronisch geld, cheques en dergelijke, zonder aanzienlijke vertraging, beperking of boete. Deposito's die alleen gebruikt kunnen worden voor geldopnames en/of deposito's waaraan slechts middelen kunnen worden onttrokken of overgeboekt via een andere rekening van dezelfde eigenaar worden niet inbegrepen onder girale deposito's.

Aangehouden schuldbewijzen, die verhandelbare financiële instrumenten zijn die als bewijs van schuld dienen en die gewoonlijk verhandelbaar zijn op secundaire markten. Ze kunnen ook op de markt worden gecompenseerd, en geven de houder daarvan geen eigendomsrechten ten opzichte van de uitgevende instantie.

Deze instrumentcategorie houdt in:

Effecten die zijn uitgeleend in het kader van effectenleningstransacties of zijn verkocht in het kader van een retrocessie-overeenkomst blijven op de balans van de oorspronkelijke eigenaar staan (en worden niet opgenomen op de balans van de tijdelijke verwerver), indien er een vaste verplichting is dat de transactie wordt teruggedraaid, en niet slechts een optie bestaat om dit te doen. Indien de tijdelijke verwerver de ontvanger effecten verkoopt, dient deze transactie geregistreerd te worden als een rechtstreekse effectentransactie en op de balans van de tijdelijke verwerver opgenomen te worden als een negatieve positie in de effectenportefeuille.

Ten behoeve van het rapportageschema bestaat deze categorie uit geldmiddelen die door verzekeringsinstellingen worden geleend aan geldnemers of leningen die zijn verworven door verzekeringsinstellingen die ofwel zijn belichaamd in niet-verhandelbare documenten of niet zijn belichaamd in documenten.

De volgende instrumenten worden in deze categorie opgenomen:

Deze categorie omvat geen activa in de vorm van bij verzekeringsinstellingen geplaatste deposito's (die worden opgenomen in categorie 1).

Deposito's die door herverzekeringsinstellingen als onderpand worden geplaatst voor verzekeringsinstellingen die optreden als cederende instellingen bij herverzekeringstransacties.

Financiële activa die eigendomsrechten op vennootschappen of quasivennootschappen vertegenwoordigen. Dergelijke financiële activa geven de houder in de regel recht op een aandeel in de winst van deze vennootschappen of quasivennootschappen, en op een deel van hun netto-activa in geval van liquidatie.

Deze categorie omvat beursgenoteerde en niet-beursgenoteerde aandelen en overige deelnemingen.

Aandelenbewijzen die worden uitgeleend in het kader van effectenleningen of verkocht in het kader van retrocessie-overeenkomsten worden behandeld in overeenstemming met categorie 2, „Schuldbewijzen”.

Aandelenbewijzen die aan een beurs genoteerd zijn. De beurs kan zowel een erkende aandelenbeurs als enige andere vorm van secundaire markt zijn. Beursgenoteerde aandelen worden ook wel aan de beurs genoteerde aandelen genoemd.

Niet-beursgenoteerde aandelen zijn aandelenbewijzen die niet aan een beurs genoteerd zijn.

Overige deelnemingen omvatten alle vormen van deelnemingen die geen beursgenoteerde aandelen of niet-beursgenoteerde aandelen zijn.

Deze categorie omvat aangehouden aandelen of rechten van deelneming die door GMF's zijn uitgegeven alsmede beleggingsfondsen m.u.v. GMF's die zijn opgenomen in de lijsten van MFI's en beleggingsfondsen voor statistische doeleinden van de ECB.

Aangehouden aandelen of rechten van deelneming die door GMF's zijn uitgegeven zoals gedefinieerd in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1071/2013 (ECB/2013/33).

Aangehouden aandelen of rechten van deelneming die door beleggingsfondsen m.u.v. GMF's zijn uitgegeven zoals gedefinieerd in artikel 1 van Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38).

Financiële derivaten zijn financiële instrumenten die aan een specifiek financieel instrument, een specifieke indicator of een specifiek goed zijn gekoppeld en aan de hand waarvan specifieke financiële risico's zelfstandig op financiële markten kunnen worden verhandeld.

Deze post omvat:

Financiële derivaten moeten op brutobasis tegen de marktwaarde op de balans worden geregistreerd. Individuele derivatencontracten met een positieve marktwaarde worden aan de actiefzijde van de balans opgenomen en contracten met een negatieve marktwaarde aan de passiefzijde van de balans.

Bruto toekomstige verplichtingen die voortvloeien uit derivatencontracten mogen niet als balansposten worden opgenomen.

Deze post omvat geen financiële derivaten die niet op de balans worden opgenomen op basis van nationale regelgeving.

Financiële vorderingen van verzekeringsinstellingen tegen herverzekeringsinstellingen op basis van herverzekeringspolissen inzake levensverzekeringen en schadeverzekeringen.

Materiële en immateriële activa, anders dan financiële activa.

Deze categorie omvat woningen, overige bouwwerken, machines en apparatuur, kostbaarheden en intellectuele eigendomsproducten, zoals computersoftware en databases.

Dit is de restpost aan de actiefzijde van de balans, die gedefinieerd wordt als „niet elders opgenomen activa”. NCB's kunnen om rapportage verzoeken van specifieke subposities uit deze categorie. Overige activa kan inhouden:

Instrumentcategorie

Beschrijving van hoofdkenmerken

Door verzekeringsinstellingen uitgegeven effecten, anders dan deelnemingen, die gewoonlijk verhandelbare instrumenten zijn en verhandeld worden op secundaire markten, of op de markt kunnen worden gecompenseerd, en de houder daarvan geen eigendomsrechten geven ten opzichte van de uitgevende instantie.

Bedragen die door de verzekeringsinstelling verschuldigd zijn aan crediteuren, anders dan welke voortvloeien uit de uitgifte van verhandelbare effecten. Deze categorie bestaat uit:

Door cederende instellingen als onderpand van herverzekeringsinstellingen ontvangen deposito's.

Zie categorie 4.

Zie categorie 4.1.

Zie categorie 4.2.

Zie categorie 4.3.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige verzekeringsvorderingen van haar polishouders te kunnen voldoen.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige verzekeringsvorderingen van haar levensverzekeringspolishouders te kunnen voldoen.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige verzekeringsvorderingen van haar beleggingsgebonden levensverzekeringspolishouders te kunnen voldoen. De toekomstige vorderingen van een polishouder op basis van een beleggingsgebonden levensverzekeringscontract hangen af van de prestaties van een pool van activa waarin de middelen van de polishouder zijn geïnvesteerd.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige verzekeringsvorderingen van haar polishouders van niet-beleggingsgebonden levensverzekeringen te kunnen voldoen. De toekomstige vorderingen van een polishouder op basis van een niet-beleggingsgebonden levensverzekeringscontract hangen niet af van de prestaties van enige vastgestelde pool van activa.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige vorderingen van haar pensioenregelingen te kunnen voldoen. Deze categorie heeft alleen betrekking op bedrijfspensioenregelingen. Individuele pensioenregelingen die niet gerelateerd zijn aan een dienstverband vallen niet onder deze categorie.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige verzekeringsvorderingen van polishouders van haar toegezegdepremieregelingen te kunnen voldoen.

In een toegezegdepremieregeling is de hoogte van de betaalde uitkeringen afhankelijk van de prestaties van de door de pensioenregeling verworven activa. Bij een toegezegdepremieregeling zijn de financiële passiva gelijk aan de contante marktwaarde van de activa van het fonds.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige verzekeringsvorderingen van polishouders van haar toegezegde-uitkeringsregelingen te kunnen voldoen.

In een toegezegde-uitkeringsregeling wordt de hoogte van de aan de deelnemende werknemers toegezegde pensioenuitkeringen vastgesteld aan de hand van een vooraf overeengekomen formule. De financiële passiva van een toegezegde-uitkeringsregeling zijn gelijk aan de contante waarde van de toegezegde uitkeringen.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde te voldoen aan toekomstige verzekeringsvorderingen van haar regelingen die elementen combineren van toegezegdepremieregelingen en toegezegde-uitkeringsregelingen.

Het kapitaalbedrag dat door de verzekeringsinstelling wordt aangehouden teneinde toekomstige verzekeringsvorderingen van haar schadeverzekeringspolishouders te kunnen voldoen.

Verplichtingen uit hoofde van ziektekostenverzekeringen waarbij de onderliggende transactie niet wordt uitgevoerd op een met levensverzekeringen vergelijkbare technische basis, met uitzondering van verplichtingen in de sector 13.2.3.

Verplichtingen uit hoofde van inkomensverzekeringen waarbij de onderliggende transactie niet wordt uitgevoerd op een met levensverzekeringen vergelijkbare technische basis, met uitzondering van verplichtingen in de sector 13.2.3.

verplichtingen uit hoofde van gezondheidszorgverzekeringen die betrekking hebben op ongelukken op het werk, arbeidsongevallen en beroepsziektes en waarbij de onderliggende transactie niet wordt uitgevoerd op een met levensverzekeringen vergelijkbare technische basis.

Verzekeringsverplichtingen die alle aansprakelijkheden dekt die voortvloeien uit het gebruik van motorrijtuigen (inclusief aansprakelijkheid van de vervoerder).

Verzekeringsverplichtingen die alle schade aan of verlies van landvoertuigen dekken (inclusief rollend spoorwegmaterieel).

Verzekeringsverplichtingen die alle schade aan of verlies van zeeschepen, schepen voor vaart op meren, binnenschepen, luchtvaartuigen en schade aan of verlies van vervoerde goederen of bagage dekken, onafhankelijk van de aard van het transportmiddel. Verzekeringsverplichtingen die alle aansprakelijkheden dekken die voortvloeien uit het gebruik van luchtvaartuigen en zeeschepen, schepen voor vaart op meren en binnenschepen (inclusief aansprakelijkheid van de vervoerder).

Verzekeringsverplichtingen die alle schade aan of verlies van eigendommen dekken, anders dan die welke zijn opgenomen onder de sectoren 13.2.5 en 13.2.6, als gevolg van brand, ontploffing, natuurlijke evenementen inclusief storm, hagel of vorst, kernenergie, aardverzakkingen en alle gevallen zoals diefstal.

Verzekeringsverplichtingen die alle aansprakelijkheden dekken anders dan die in de sectoren 13.2.4 en 13.2.6.

Verzekeringsverplichtingen die dekking verlenen voor insolventie, exportkredieten, verkoop op afbetaling, hypothecaire kredieten, landbouwkredieten en indirecte borgtochten.

Verzekeringsverplichtingen die de kosten van rechtsbijstand dekken.

Verzekeringsverplichtingen die hulpverlening dekken aan in moeilijkheden verkerende personen die op reis zijn of zich buiten hun woonplaats of gewone verblijfplaats bevinden.

Verzekeringsverplichtingen die risico van gebrek aan werk, (algemeen) tekort aan ontvangsten, slecht weer, winstderving, doorlopende hoge algemene kosten, onvoorziene bedrijfsuitgaven, verlies van verkoopwaarde, huur — of inkomstenderving, andere indirecte bedrijfsverliezen dan bovengenoemde, niet met een bedrijf samenhangende geldelijke verliezen en overige risico's van schadeverzekeringen ontdekken die niet onder bedrijfssectoren 13.2.1 tot en met 13.2.11 vallen.

Herverzekeringsverplichtingen

Zie categorie 6.

Dit is de restpost aan de passiefzijde van de balans, die gedefinieerd wordt als „niet elders opgenomen passiva”. NCB's kunnen om rapportage verzoeken van specifieke subposities uit deze categorie. Overige activa kan inhouden:

Veld

Beschrijving

Identificatiecodes van effecten

Een unieke identificatiecode van een effect, conform de instructies van de NCB (bv. NCB-identificatienummer, CUSIP, SEDOL).

Aantal eenheden of geaggregeerd nominaal bedrag

Aantal eenheden van een effect of het geaggregeerde nominale bedrag indien het effect wordt verhandeld in bedragen in plaats van in eenheden, exclusief opgebouwde rente.

Prijs

Marktprijs per eenheid van een effect of percentage van het geaggregeerde nominale bedrag indien het effect wordt verhandeld in bedragen in plaats van in eenheden. NCB's kunnen verlangen dat opgebouwde rente ook onder deze positie wordt gerapporteerd.

Noteringsgrondslag

Geeft aan of het effect wordt genoteerd als percentage of in eenheden.

Totaalbedrag

Totale marktwaarde van een effect. In geval van effecten die in eenheden worden verhandeld is dit bedrag gelijk aan het aantal effecten vermenigvuldigd met de prijs per eenheid. Indien effecten worden verhandeld in bedragen in plaats van in eenheden, is dit bedrag gelijk aan het geaggregeerde nominale bedrag vermenigvuldigd met de prijs die is uitgedrukt als percentage van het nominale bedrag.

NCB's vereisen in principe dat opgebouwde rente ofwel onder deze positie wordt gerapporteerd of afzonderlijk. NCB's kunnen echter naar keuze vragen om gegevens exclusief opgebouwde rente.

Financiële transacties

Het saldo van aankopen minus verkopen (effecten aan de activazijde) of uitgiftes minus aflossingen (effecten aan de passivazijde) van een effect dat is geregistreerd tegen transactiewaarde in euro.

Aangekochte effecten

Het saldo van aankopen van een effect dat is geregistreerd tegen transactiewaarde.

Verkochte effecten

Het saldo van verkopen van een effect dat is geregistreerd tegen transactiewaarde.

Valuta van de registratie van het effect

ISO-code of equivalent van de valuta die wordt gehanteerd om de prijs en/of het uitstaande bedrag van het effect uit te drukken.

Overige volumemutaties tegen nominale waarde

Overige volumemutaties van het aangehouden effect, tegen nominale waarde in nominale valuta/eenheid of euro.

Overige volumemutaties tegen marktwaarde

Overige volumemutaties van het aangehouden effect, tegen marktwaarde in euro.

Portefeuillebelegging of directe investering

De functie van de investering volgens de classificatie daarvan in betalingsbalansstatistieken (1).

Land van emittent

De vestigingsplaats van de emittent. In geval van aandelen of rechten van deelneming in beleggingsfondsen, verwijst het land van de emittent naar de plaats waar het beleggingsfonds is ingezeten en niet waar de fondsmanager ingezeten is.

Categorie

Beschrijving

Geboekte premies

Bruto geboekte premies bestaande uit alle verschuldigde bedragen gedurende het financiële jaar met betrekking tot verzekeringscontracten, ongeacht of dergelijke bedragen geheel of gedeeltelijk betrekking hebben op een later financieel jaar.

Ontstane schaden

Saldo van de uitbetaalde schaden met betrekking tot het financiële jaar en de voorziening voor schaden voor dat financiële jaar, minus de provisie voor schaden voor het voorafgaande financiële jaar.

Provisies

Door verzekeringsinstellingen aan andere entiteiten betaalde onkosten voor acquisitie ten behoeve van de verkoop van hun producten.

Sector

Beschrijvingen

MFI's worden gedefinieerd in artikel 1 van Verordening (EU) nr. 1071/2013 (ECB/2013/33). De MFI-sector bestaat uit NCB's, kredietinstellingen zoals gedefinieerd in Unierecht, MMF's, andere financiële instellingen waarvan de activiteiten erin bestaan deposito's en/of daarmee vergelijkbare financiële titels van andere eenheden dan MFI's in ontvangst te nemen en voor eigen rekening, althans in economische zin, leningen toe te kennen en/of beleggingen in effecten te verrichten en instellingen voor elektronisch geld met als hoofdactiviteit financiële intermediatie in de vorm van het uitgeven van elektronisch geld.

De overheidssector (S.13) bestaat uit institutionele eenheden die niet-marktproducenten zijn waarvan de output voor individueel of collectief verbruik is bestemd, en die worden gefinancierd uit verplichte betalingen door eenheden die tot andere sectoren behoren, en institutionele eenheden die zich in hoofdzaak bezighouden met de herverdeling van het nationale inkomen en vermogen (ESR 2010, punt 2.111 tot en met 2.113).

De overige financiële intermediairs m.u.v. de subsector verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen (S.125) bestaat uit alle financiële instellingen en quasivennootschappen met als hoofdfunctie financiële intermediatie door het aangaan van verplichtingen, anders dan in chartaal geld, deposito's (of daarmee vergelijkbare financiële titels), aandelen/rechten van deelneming in beleggingsfondsen of in verband met verzekerings-, pensioen- en standaardgarantieregelingen, bij institutionele eenheden. LFI's zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1075/2013 (ECB/2013/40) zijn inbegrepen in deze subsector (ESR 2010, punt 2.86 tot en met 2.94).

Beleggingsfondsen m.u.v. GMF's worden gedefinieerd in artikel 1 van Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38).

De subsector financiële hulpbedrijven (S.126) bestaat uit alle financiële instellingen en quasivennootschappen die zich hoofdzakelijk bezighouden met activiteiten die nauw verband houden met financiële intermediatie, maar zelf geen financiële intermediairs zijn. Deze subsector omvat ook hoofdkantoren waarvan de dochterondernemingen allemaal of voor het merendeel financiële instellingen zijn (ESR 2010, punt 2.95 tot en met 2.97).

De subsector financiële instellingen en kredietverstrekkers binnen concernverband (S.127) bestaat uit alle financiële instellingen en quasivennootschappen die zich noch met financiële intermediatie, noch met het verlenen van financiële hulpdiensten bezighouden en waarvan het merendeel van hetzij de activa hetzij de passiva niet op open markten wordt verhandeld. Deze subsector omvat tevens holdings die een zeggenschapsbelang bezitten in een groep dochterondernemingen en waarvan de hoofdactiviteit bestaat in het bezitten van de groep zonder dat andere diensten worden verleend aan de ondernemingen waarin zij dat belang bezitten, m.a.w. zij besturen of beheren geen andere eenheden (ESR 2010, punt 2.98 en 2.99);

Verzekeringsinstellingen worden gedefinieerd in artikel 1 van deze verordening.

De subsector pensioenfondsen (S.129) bestaat uit alle financiële instellingen en quasivennootschappen met als hoofdfunctie financiële intermediatie door middel van het poolen van sociale risico's en behoeften van de verzekerden (sociale verzekering). Pensioenfondsen als socialeverzekeringsregelingen verschaffen een inkomen aan gepensioneerden en vaak uitkeringen bij overlijden en invaliditeit (ESR 2010, punt 2.105 tot en met 2.110). Socialezekerheidsfondsen die onder de overheidssector vallen worden uitgesloten.

De sector niet-financiële vennootschappen (S.11) bestaat uit institutionele eenheden met eigen rechtspersoonlijkheid die marktproducent zijn en van wie de hoofdactiviteit bestaat uit de productie van goederen en niet-financiële diensten. Deze sector omvat ook niet-financiële quasivennootschappen (ESR 2010, punt 2.45 tot en met 2.50)

De sector huishoudens (S.14) bestaat uit personen of groepen van personen in hun hoedanigheid van consument en personen of groepen van personen die als ondernemer goederen en al dan niet financiële diensten voor de markt produceren (marktproducenten), voor zover de goederen en diensten niet worden geproduceerd door afzonderlijke entiteiten die quasivennootschappen zijn. Deze sector omvat ook personen of groepen van personen die uitsluitend voor eigen finaal gebruik goederen en niet-financiële diensten produceren. De sector huishoudens omvat eenmanszaken en personenvennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid, voor zover zij niet als quasivennootschappen worden behandeld, die marktproducent zijn (ESR 2010, punt 2.118 tot en met 2.128).

De sector instellingen zonder winstoogmerk ten behoeve van huishoudens (S.15) bestaat uit instellingen zonder winstoogmerk met rechtspersoonlijkheid die werken ten behoeve van huishoudens en die particuliere niet-marktproducent zijn. De voornaamste middelen van deze instellingen zijn vrijwillige bijdragen, in geld of in natura, van huishoudens in hun hoedanigheid van consument, betalingen door de overheid en inkomen uit vermogen (ESR 2010, punt 2.129 en 2.130).