4.2 Kredietrisicobereidheid, kredietrisicostrategie en kredietrisicolimieten

De kredietrisicobereidheid, de kredietrisicostrategie en het algehele kredietrisicobeleid moeten worden afgestemd op de algemene RAF van de instelling. De kredietrisicobereidheid van de instelling dient de omvang van het kredietrisico en het risicozwaartepunt van de instelling te specificeren alsmede de samenstelling van de kredietportefeuille, met inbegrip van de concentratie ervan, en de diversificatiedoelstellingen met betrekking tot bedrijfsonderdelen, geografische spreiding, economische sectoren en producten.

Het beleid inzake de kredietrisicobereidheid moet worden geïmplementeerd met behulp van passende maatstaven en limieten voor het kredietrisico. Deze maatstaven en limieten dienen betrekking te hebben op de belangrijkste aspecten van de kredietrisicobereidheid, alsook op klantsegmenten, valuta, soorten zekerheden en kredietrisicolimiteringsinstrumenten. Zo nodig moeten de kredietrisicomaatstaven een combinatie zijn van retrospectieve en toekomstgerichte indicatoren en moeten zij worden afgestemd op het bedrijfsmodel en de complexiteit van de instelling.

Instellingen dienen ervoor te zorgen dat de kredietrisicobereidheid en de bijbehorende maatstaven en limieten naar behoren worden verbijzonderd naar alle niveaus binnen de instelling, met inbegrip van alle relevante groepsentiteiten en bedrijfsonderdelen en -eenheden met kredietrisico.

Met het oog op het beheer van het concentratierisico moeten instellingen kwantitatieve interne kredietrisicolimieten vaststellen voor het totale kredietrisico, maar ook voor portefeuilles met gedeelde kredietrisicokenmerken, subportefeuilles en individuele kredietnemers. In het geval van groepsentiteiten en verbonden cliënten moet bij de vaststelling van de limieten ook rekening worden gehouden met de geconsolideerde en gesubconsolideerde positie en de positie van de afzonderlijke entiteiten op geconsolideerd en gesubconsolideerd niveau.