(i) Risicocategorieën en risico-indicatoren

Het depositogarantiestelsel dient het ARW voor een aangesloten instelling te berekenen op basis van een reeks risico-indicatoren uit elk van de vijf risicocategorieën hieronder:

• a. Kapitaal: indicatoren dienen het niveau van het verliesabsorberend vermogen van de aangesloten instelling weer te geven.
• b. Liquiditeit en financiering: indicatoren dienen een maatstaf te zijn voor het vermogen van de aangesloten instelling om aan haar verplichtingen op korte en lange termijn te voldoen wanneer deze opeisbaar worden, zonder dat haar financiële positie hierdoor negatief wordt beïnvloed.
• c. Kwaliteit van activa: indicatoren dienen een maatstaf te zijn voor de waarschijnlijkheid dat de aangesloten instelling kredietverliezen zal lijden.
• d. Bedrijfsmodel en beheer: de indicatoren dienen een maatstaf te zijn voor het risico dat voortvloeit uit het huidige bedrijfsmodel en de strategische plannen van de aangesloten instelling, alsmede de kwaliteit van het interne bestuur en de interne controles van de aangesloten instelling.
• e. Potentiële verliezen voor het depositogarantiestelsel: indicatoren dienen de potentiële verliezen voor het depositogarantiestelsel weer te geven die voortvloeien uit een tussenkomst van het depositogarantiestelsel en die het depositogarantiestelsel waarschijnlijk niet kan terugverdienen.

Kernindicatoren voor het risico

Binnen elke risicocategorie dient het depositogarantiestelsel de in Tabel 1 gespecificeerde kernindicatoren voor het risico op te nemen in de berekeningsmethode. Bij wijze van uitzondering kan de bevoegde autoriteit in samenwerking met de aangewezen autoriteiten ten aanzien van specifieke typen instellingen een kernindicator buiten beschouwing laten of toestaan dat het depositogarantiestelsel deze buiten beschouwing laat, wanneer kan worden aangetoond dat deze indicator niet beschikbaar is wegens de juridische kenmerken of de toezichtregeling voor dat type instellingen.

Wanneer de bevoegde autoriteit in samenwerking van de aangewezen autoriteit of het depositogarantiestelsel een kernindicator achterwege laten voor een bepaald type aangesloten instelling, dienen zij de meest passende vervanging voor de verwijderde indicator te gebruiken. Zij dienen ervoor te zorgen dat de risico’s van de instelling voor het depositogarantiestelsel worden weerspiegeld in andere indicatoren die worden gebruikt. Ook dienen zij rekening te houden met de noodzaak dat voor deze instellingen gelijke voorwaarden gelden als voor aangesloten instellingen waarvoor de achterwege gelaten indicator wel beschikbaar is.

Het depositogarantiestelsel dient de kapitaaldekkingsratio of het tier 1-kernkapitaalratio toe te passen als kernindicator.