2.1. Onderwerp en toepassingsgebied

In deze richtsnoeren worden de criteria gespecificeerd voor het bepalen van de scenario’s die instellingen moeten gebruiken om hun veerkracht ten aanzien van negatieve langetermijneffecten van milieufactoren te testen, met name klimaatgerelateerde factoren , overeenkomstig artikel 87 bis, lid 3, en artikel 87 bis, lid 5, punt d), van Richtlijn 2013/36/EU² .

² Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338), ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2013/36/oj ).

In deze richtsnoeren wordt ook gespecificeerd hoe klimaatgerelateerde risicofactoren in een stresstest moeten worden geïntegreerd en worden criteria beschreven voor scenarioanalyse die kunnen worden gebruikt om de veerkracht van de instelling ten aanzien v an negatieve kortetermijneffecten van milieufactoren te testen.

Deze richtsnoeren vormen een aanvulling op de EBA-richtsnoeren voor het beheer van milieu-, sociale en governancerisico’s (EBA/GL/2025/01)³ met betrekking tot scenarioanalyse. Deze richtsnoeren vormen ook een aanvulling op de EBA-richtsnoeren voor stresstesten van instellingen (EBA/GL/2018/4)⁴ .

³ In de EBA-richtsnoeren inzake het beheer van ecologische, sociale en governancerisico’s zijn de minimumnormen en referentiemethodieken voor de identificatie, de meting, het beheer en de monitoring van ESG - risico’s gespecificeerd. Er wordt met name gespecificeerd wat er in de plannen moet staan die moeten worden opgesteld overeenkomstig artikel 76, lid 2, van Richtlijn 2013/36/EU. EBA-richtsnoeren voor het beheer van ecologische, sociale en governancerisico’s (ESG) (EBA/GL/2025/01).

⁴ De EBA-richtsnoeren voor stresstesten van instellingen (EBA/GL/2018/04) geven gemeenschappelijke organisatorische vereisten, methoden en processen voor het uitvoeren van stresstesten door instellingen, rekening houdend met kapitaaltoereikendheid en risicobeheer.

Bovendien wordt in deze richtsnoeren nader gespecificeerd hoe instellingen die van hun bevoegde autoriteit toestemming hebben gekregen om de op interne ratings gebaseerde benadering (IRB-benadering) te gebruiken om de vereisten eigen middelen voor een deel of het geheel van hun kredietrisicoposities te berekenen, stresstestscenario’s moeten definiëren en gebruiken waarin milieurisicofactoren zijn opgenomen, met name fysieke risicofactoren en transitierisicofactoren die voortvloeien uit klimaatverandering, a ls onderdeel van hun stresstestprogramma’s voor kredietrisico, teneinde te voldoen aan de vereisten van artikel 177, lid 2 bis, van Verordening (EU) nr. 575/2013⁵ .

⁵ Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2013/575/oj ).

Het toepassingsgebied van de richtsnoeren is gericht op milieurisico’s waarbij prioriteit wordt gegeven aan het klimaat, zoals gespecificeerd in het mandaat. In de toekomstige herziening van deze richtsnoeren kunnen sociale en governancefactoren worden opg enomen, mits de methodieken op deze gebieden dit mogelijk maken.

Instellingen en bevoegde autoriteiten dienen deze richtsnoeren toe te passen overeenkomstig het toepassingsniveau dat is vastgesteld in artikel 109 van Richtlijn 2013/36/EU.